Επιστολές

Γεφύριζα στην απεύθυνση
Κύριε Διευθυντά,
Για να μην αναρωτιέστε για τον τίτλο της επιστολής: Το γεφύριζα είναι αδόκιμος όρος για τη σύνθετη λέξη που προέρχεται από τη «Γέφυρα» που θέλει να δημιουργήσει ο ΣΥΡΙΖΑ με τις δυνάμεις της Σοσιαλδημοκρατίας στον τόπο μας και το «Σύριζα» που συνεργάζεται εδώ και τέσσερα χρόνια – μπορεί και παραπάνω – με τη Δεξιά των ΑΝΕΛ.
Δηλαδή τώρα που του έμαθε ο κ. Καμμένος να οδηγεί με το δεξί χέρι το τρενάκι της Πρώτης Φορά Αριστεράς, θυμήθηκε το ιδεολογικό του πρόσημο λίγο πριν το τερματίσει και ψάχνει για πρόθυμους «συντρόφους» που θα του μακιγιάρουν το αριστερό προφίλ.
Αφού εξασφάλισε βέβαια για την ώρα τον ποιητικό λόγο της κυρίας που τραγουδιστά τον εξυμνεί και το πολιτικό απόσταγμα που κράτησε από τον κ. Καμμένο προκειμένου να διατηρηθεί η «εμπιστοσύνη» του Ελληνικού Λαού στην Κυβέρνησή του, απευθύνει – από το απευθύνω – πρόσκληση προς ναυτιλλομένους για τη συνέχεια του ταξιδιού του.
Και έσπευσαν οι συνήθεις πρόθυμοι, που περιηγούνται τα πολιτικά κόμματα της ενδοχώρας, να ανταποκριθούν στο κάλεσμα για το Αριστερό Προφίλ που προαναφέραμε. Και συνάντησαν εκεί και άλλους πρόθυμους που περιπλανήθηκαν πολιτικά, αλλά τους συγκλόνισε ο ιδεολογικός ορίζοντας των ΣΥΡΙΖ-ΑΝΕΛ (όσων απόμειναν) τόσο, ώστε απόθεσαν το πολιτικό τους βάρος για τη στήριξη αυτής της προσπάθειας.
Και μαζεύτηκαν πολλοί, δηλαδή κάμποσοι. Δεν ξέρω αν είναι αρκετοί για το εγχείρημα της «Γέφυρας», αλλά έγινε ένας «συνωστισμός», όχι βέβαια σαν αυτόν της Σμύρνης αλλά για κλειστό χώρο είχε μια παρουσία.
Και ήταν εκεί όλο το πολιτικό πλεόνασμα που δεν το χωρούσε ο μέχρι τότε πολιτικός τους φορέας. Ποιον να πεις και ποιον να αφήσεις. Τον σύντροφο που κατά τα γραφόμενα της «Αυγής» «όπου πατάει δεν φυτρώνει χορτάρι»; Τη συντρόφισσα που κοσμεί με τις ιστορικές της αναφορές – «Το Ζάλογγο ήταν ένας εθνικός μύθος» – την πατριωτική μας συνείδηση; Τον περιπλανώμενο Ταξιδευτή; Τον… Την… Μόνο ο πολυμήχανος Οδυσσέας έλειπε από το πάρτι των μνηστήρων της Αριστεράς.
Και όπως διδάσκει η πείρα αν θέλεις να κερδίσεις πόντους στο όραμα της Σοσιαλδημοκρατίας, βάλε και ένα «Γερμανό» στη μηχανή σου. Ετσι μας προέκυψε ο κ. Μπούλμαν, Γερμανός Σοσιαλδημοκράτης. Δεν ξέρω αν ανήκει σε ευγενική χορηγία της κ. Μέρκελ για τις εξυπηρετήσεις μας στο Πρόγραμμα, ή αποτελεί μέρος των κατοχικών αποζημιώσεων της χώρας τους στην Ελλάδα. Οπως και να ’χει έδειξε την πολιτική του «αγένεια» στον κύριο εκφραστή του σοσιαλισμού στον τόπο μας που είναι το Κίνημα Αλλαγής.
Και… Δεν έχει άλλα και. Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια και δεν οδηγούν πουθενά. Οι ρητορικές πιρουέτες του ΣΥΡΙΖΑ απλά ανακυκλώνουν το μπερδεμένο κουβάρι της πολιτικής του σύνθεσης.
Στο χωριό μου λένε «με ευχές αβγά δεν βάφονται». Αν πράγματι ο κ. Τσίπρας ήθελε να προσεγγίσει τον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας θα έπρεπε πρώτα να απαλλαγεί από τα δεξιά του βαρίδια που εξακολουθούν να τον στηρίζουν. Να κάνει την αυτοκριτική του και την πολιτική του αυτοκάθαρση. Να ζητήσει μια μεγάλη συγγνώμη από τον Ελληνικό Λαό για όσα του διεμήνυε με κάθε τρόπο και δεν τήρησε και τότε μόνο να επιχειρούσε άνοιγμα στη σοσιαλδημοκρατία. Ανοιγμα – αν όντως το πιστεύει – δεν γίνεται σε πρόσωπα αλλά σε πολιτικούς φορείς κάτω από συγκεκριμένες θέσεις – δεσμεύσεις και προγραμματικές συγκλίσεις.
Αυτή είναι με λίγα λόγια η πολιτική έννοια του αδόκιμου όρου «Γεφύριζα». Τώρα όσον αφορά την «απεύθυνση» από τον τίτλο του κειμένου, καλύτερα να ερωτηθεί ο κ. Τσίπρας τι εννοούσε με την «απεύθυνση ενός πλατιού καλέσματος…». Πρόκειται για δόκιμο μαρξιστικό όρο αριστερού λόγου και πώς προσδιορίζεται;
Εγώ δεν είμαι τίποτα περισσότερο από ένας ταπεινός γραφιάς με πολλές αδυναμίες στη γλώσσα μας, που στα 3-4 λεξικά που διαθέτω δεν τη βρήκα τη λέξη και πολύ περισσότερο δεν μπορώ να αντιληφθώ και το νόημά της. Για αυτό προσπαθώ όσο μπορώ να ακολουθώ τη ρήση του Σωκράτη: «Δεν χρειάζεται να λες τι ξέρεις, αλλά να ξέρεις τι λες».
Μαγκλάρας Βασίλης

Ολα στο πωλητήριο;
Κύριε Διευθυντά,
Μια πάρα πολλών χρόνων σκέψη με βασανίζει. Καλό θα ήταν οι πολιτικοί μας σαν εκπρόσωποι του λαού και της ψήφου του, αφού εκλεγούν να είναι σταθεροί στα πιστεύω τους, αν έχουν! Και να μην αλλάζουν χρώματα και κόμματα, σαν τα πουκάμισα, αφού έχουν πια ψηφιστεί και εκλεγεί από πολίτες που τους επέλεξαν για τον άλφα σκοπό στο βήτα ευκαιρίας κόμμα που τους συμφέρει.
Αν η λογική, η συνείδηση και ο απλός ανθρώπινος εγωισμός δεν δουλεύει, ας δουλέψει κάποιος Νόμος που θα επιβάλλει τη μη μεταφορά, από ένα πιστεύω στο άλλο! Οι αθλητές όταν μεταγράφονται σε άλλες ομάδες πουλάνε, τα χέρια, τα πόδια, το μπόι ή το όνομά τους. Οι πολιτικοί, όταν αλλάζουν στέκι και πολιτική, δεν πουλάνε τίποτα δικό τους γιατί δεν έχουν… πουλάνε την ψήφο του ταλαίπωρου λαού, που όλοι αντρόπιαστα επικαλούνται όταν τους συμφέρει και τον αφήνουν πικραμένο, προδομένο και τιμωρημένο, αφού του κλέβουν τη μοναδική του δύναμη και επιλογή, την ψήφο του, και την πουλάν όποτε και όπως θέλουν για κάποια βολεμένα δικά τους αργύρια!
Ας ανοίξουν οι κουμανταδόροι που μας κυβερνούν κανένα μαγαζί που να πουλάνε συνείδηση!..
Οχι όλα στο πωλητήριο! Είναι ντροπή!..
Νίκος Παπαβλασόπουλος
Συνταξιούχος Ναυτικός