Περιοδείες

Το ποστ τιτλοφορείται «Ξεκινάμε, πάμε μακριά». Ο γράφων δεν πάει σε άγνωστα νερά. Αντιθέτως. Πάει σε μέρη που έχει ξαναεπισκεφθεί πριν από πέντε περίπου χρόνια με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Ο Σταύρος Θεοδωράκης ενημέρωσε από την Κυριακή τους φίλους του στο Facebook πως σήμερα ξεκινά περιοδείες με το βανάκι του Ποταμιού ανά την Ελλάδα. Οπως είχε κάνει και στις προηγούμενες ευρωεκλογές, στην παρθενική προεκλογική καμπάνια του κόμματός του. Η μοναδική διαφορά είναι πως τότε το βαν ήταν άσπρο. «Θα πάω», αναφέρει, «σε όλες τις πρωτεύουσες νομών της χώρας και ενδιαμέσως σε δεκάδες άλλες πόλεις και χωριά». Θα τον συνοδεύουν οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές του Ποταμιού. «Ο καθένας στην περιοχή που ξέρει πιο καλά». Η ανάρτηση έχει και μια μπηχτή για τους αρχηγούς κομμάτων εξουσίας. Ονόματα δεν λέει, υπολήψεις δεν θίγει, αλλά μάλλον δεν αναφέρεται μόνο στον Πρωθυπουργό όταν σημειώνει πως θα δώσει συνεντεύξεις σε όλα τα τοπικά μίντια «χωρίς αποκλεισμούς και υποδείξεις». Αλλωστε, ο ποταμικός αγώνας γίνεται σε πολλά μέτωπα.

Ασπίδα

Κατά του ΣΥΡΙΖΑ. Κατά της ΝΔ. Και κατά των πρώην συντρόφων του ΚΙΝΑΛ. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Θεοδωράκης κάνει αντιπολίτευση προς πάσα κατεύθυνση. Ούτε που λέει «ελάτε να γνωρίσετε ένα κόμμα που καμία σχέση δεν έχει με όλα τα άλλα». Από ιδρύσεώς του το Ποτάμι είχε πλασαριστεί ως ένα μετακόμμα, ως ένας πολιτικός σχηματισμός χωρίς αρτηριοσκλήρωση. Για κάποιους αυτό κατέληξε να είναι και το μεγάλο του μειονέκτημα. Αν είχε χτίσει μηχανισμό, αν είχε δώσει τη δέουσα σημασία στα κομματικά όργανα, μπορεί να επιβίωνε, διατείνονται οι κεντροαριστεροί που βρέθηκαν στους κόλπους του. Το επικοινωνιακό περιτύλιγμα των τωρινών περιοδειών του ιδρυτή του μάλλον υπογραμμίζει πως η παραπάνω κριτική έχει βάση. Και οι δημοσκοπήσεις, πάντως, διαψεύδουν τις θεοδωρακικές προσδοκίες από μια αυτόνομη κάθοδο του Ποταμιού στις εκλογές. Από την άλλη, όμως, ο Σταύρος ήξερε και ξέρει πως το ατού του είναι η αμεσότητα του «πες μου,ρε φίλε». Εξού και την επιστρατεύει πάλι. Το πρόβλημα είναι πως η αμεσότητα μπορεί να είναι μια ασπίδα, δεν μπορεί να είναι όμως όπλο πια.