Δεν φοβάμαι, είμαι λεύτερος!

Κοντεύουν εννέα χρόνια από εκείνο το βράδυ που ο Στίβεν Γκρέι πέθανε! Για την ακρίβεια, τον μαχαίρωσαν και τον σκότωσαν!

Συνέβησαν όλα αυτά τον Οκτώβριο του 2010, αλλά στα ψέματα ή μάλλον για τις ανάγκες της παράστασης «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» στη θεατρική σκηνή του Πανεπιστημίου του Γκονζάγκα, στο Σποκέιν της Ουάσιγκτον!

Ο νυν παίκτης του Περιστερίου υποδυόταν τον εξάδελφο της Ιουλιέτας, Τυβάλτιο, ο οποίος σκότωσε τον Μερκούτιο και στη συνέχεια δολοφονήθηκε από τον Ρωμαίο. Τον πήγαν σηκωτό στα καμαρίνια όπου αναστήθηκε και συνέχισε τη ζωή του!

Αυτή τη ζωή ο τριαντάχρονος γκαρντ τη συνέχισε σε κάμποσα διαφορετικά γήπεδα: στα κανονικά του μπάσκετ, στις παρτιτούρες της κιθάρας του, στις θεατρικές σκηνές, ακόμα και στα χωράφια της Ζάμπιας!

Εναν χρόνο νωρίτερα, τον Νοέμβριο του 2009, ο Γκρέι δεν δίστασε να υποδυθεί τον ρόλο του ομοφυλόφιλου αθλητή του μπέιζμπολ Ντάρεν Λέμινγκ στην παράσταση «Take me out», που ως τίτλος έρχεται σε πλήρη αντιδιαστολή με τη σπεσιαλιτέ του στο μπάσκετ. Εκεί τα βάζει όλα κι αυτό έκανε προχθές το βράδυ στο Περιστέρι όπου πέτυχε 27 πόντους με 5/5 δίποντα, 4/7 τρίποντα, 5/5 βολές, έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στο «μπαμ» της χρονιάς και πήρε κιόλας το αίμα του πίσω για λογαριασμό του… Λαυρίου!

Στις 22 Ιανουαρίου 2018 στο ΟΑΚΑ ο Γκρέι είχε βρεθεί στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, αλλά χθες μετακόμισε στη φωτολουσιά του. Τότε ο Παναθηναϊκός είχε νικήσει το Λαύριο με 120-118, με τον Γκρέι να μην προλαβαίνει να πάρει τα τελευταία σουτ στην κανονική διάρκεια και στην πρώτη παράταση του θρίλερ. Δεκατέσσερις μήνες αργότερα το αντάμωμά του με τον Παναθηναϊκό δεν είχε δραματικά στοιχεία, ανέδειξε όμως τη δική του εκτελεστική δεινότητα και τεκμηρίωσε αυτό που ο κόσμος το ‘χει τούμπανο αλλά κι ο ίδιος δεν το κρατά κρυφό καμάρι… Μιλάμε για τον μακράν κορυφαίο σουτέρ που παρεπιδημεί στο ελληνικό πρωτάθλημα!

Το λένε και τα χαρτιά μου, όπως ωρυόταν κάποτε από του βήματος της Βουλής των Ελλήνων ο Δημήτρης Τσοβόλας: ο Γκρέι μοστράρει μέσο όρο 13,3 πόντους, έχει βάλει τα περισσότερα τρίποντα από κάθε άλλον παίκτη στο εφετινό πρωτάθλημα (51) και σουτάρει με ποσοστά 52,3% στα δίποντα, 40,1% από τα 6 μ.75 και 85,7% στις βολές.

Πέρα από την περιστασιακή καριέρα του πάνω στο θεατρικό σανίδι, τον Μάιο του 2010 o Γκρέι ζήτησε από μόνος του και συμμετείχε εθελοντικά στο πρόγραμμα «Gonzaga in Zambezi», το οποίο εντάσσεται στη δράση «Study Abroad».

Από δάσκαλος, μαθητής
Σε πείσμα των αντιδράσεων του περιβάλλοντός του, πήρε το δισάκι του στον ώμο και πέρασε έναν μήνα στη Ζάμπια, χωρίς φως, (ζεστό) νερό, τηλέφωνο! Δεν πήγε για τουρισμό, ούτε για το θεαθήναι τοις ανθρώποις, αλλά ως μέλος μιας κανονικής ιεραποστολής στην οποία (ο ίδιος παραδέχθηκε ότι) από δάσκαλος έγινε μαθητής!

«Επρεπε να κάνω διάφορα μαθήματα Ιστορίας στα παιδιά, αλλά τελικά κατάλαβα ότι εγώ χρειαζόμουν περισσότερο από αυτά τις διδαχές για τη ζωή. Παίζαμε έξω από τις καλύβες, πηγαίναμε βόλτες στην έρημο και στη θάλασσα, και συνειδητοποίησα πόσο καθαρή, αγνή και ανεπιτήδευτη μπορεί να είναι η ζωή μας» κατέθεσε τη μαρτυρία του αυτός ο αντισυμβατικός τύπος που τότε είχε κοτσιδάκια στα μαλλιά και φορούσε σανδάλια αντί για τα κλασικά μπασκετικά σνίκερ.

«Εμείς έχουμε συνηθίσει στην πολυτέλεια, αλλά εκεί οι άνθρωποι ζουν απλά και όμορφα, χωρίς παραπανίσιες έννοιες. Δεν χρειάζεται να έχουμε τα πάντα, μπορούμε να επιβιώσουμε και χωρίς αυτά» τόνισε όταν επέστρεψε στο Σποκέιν κουβαλώντας πολλές εκφράσεις της τοπικής διαλέκτου, διάφορα μπιχλιμπίδια και τις διευθύνσεις των νεαρών φίλων του για να συνεχίσει να αλληλογραφεί μαζί τους.

Οταν μάλιστα ρωτήθηκε πώς νιώθει ύστερα από αυτό το ταξίδι, απάντησε με τρεις λέξεις που έμοιαζαν βγαλμένες από τα συγγράμματα του κυνικού φιλοσόφου Δημώνακτος και του Νίκου Καζαντζάκη.

Απελευθερωμένος. Πραγματικά ελεύθερος! Οπως έλεγε άλλωστε το 2011 ο προπονητής του στο κολέγιο, Μαρκ Φιου, «στα 22 χρόνια του ο Στίβεν έχει την εμπειρία, την ωριμότητα και την αυτογνωσία ενός γέρου»!