Η έρευνα, η αλήθεια και {CR}το μπαλάκι στο Κογκρέσο

Οι αμερικανοί αρθρογράφοι δεν συμφωνούν μεταξύ τους σε πολλά πράγματα, αλλά σε ένα συμφωνούν. Οπως έγραψε η Ελίζαμπεθ Ντριου, «η αλήθεια αργεί να έρθει στην επιφάνεια επί προεδρίας Τραμπ». Ισως είναι η ορμή με την οποία ο αμερικανός πρόεδρος διεκδικεί την πλήρη αθωότητά του από τις υποψίες για συνέργεια συνεργατών του με τη Ρωσία στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του 2016. Μια «πλήρης αθώωση» που όμως δεν προσφέρει το πόρισμα της διετούς έρευνας του ειδικού ανακριτή Ρόμπερτ Μιούλερ.

Η έρευνα διήρκεσε 22 μήνες και κόστισε περίπου 30 εκατομμύρια δολάρια. Το ενδιαφέρον είναι πως δεν δόθηκε στη δημοσιότητα, παρά τις έντονες αντιδράσεις των Δημοκρατικών. Πριν από λίγες ημέρες, οι επικεφαλής των ειδικών επιτροπών της Βουλής ζήτησαν από τον υπουργό Δικαιοσύνης Ουίλιαμ Μπαρ να βρίσκεται η έρευνα στα γραφεία τους έως τις 2 Απριλίου. Αυτό που έχουμε διαβάσει είναι η σύνοψη του Μπαρ για το πόρισμα της έρευνας. Με πολλούς να θέτουν το εύλογο ερώτημα: Γιατί διαβάσαμε τη σύνοψη του υπουργού που επέλεξε ο Τραμπ και όχι τη σύνοψη του Μιούλερ που σίγουρα συνόδευε το πόρισμα;

Ισως έτσι αποφεύγονταν κάποιες παρανοήσεις. Οπως, τι ακριβώς σημαίνει η φράση του Μπαρ ότι «ο Μιούλερ ούτε κατηγόρησε τον Τραμπ για παρακώλυση της Δικαιοσύνης αλλά ούτε και τον αθώωσε»; Ο 74χρονος πρώην επικεφαλής του FBI σίγουρα ήταν πολύ πιο λεπτομερής στο πόρισμα. Η γενική διατύπωση του Μπαρ, σύμφωνα με τους αναλυτές, επιτρέπει στον πρόεδρο Τραμπ να επιχαίρει και να δημιουργεί κλίμα για κάποιο διάστημα, τουλάχιστον μέχρι την αναπόφευκτη δημοσιοποίηση κάποιων αποσπασμάτων του πορίσματος, κάνοντας ουσιαστικά το θέμα «σημαία» της προεκλογικής του εκστρατείας για την επανεκλογή του το 2020.  Ομως οι έρευνες για τον Ντόναλντ Τραμπ και τις δραστηριότητές του δεν έχουν τελειώσει. Κάθε άλλο. Μπορεί το γραφείο του ειδικού ανακριτή να ολοκλήρωσε το έργο του, όμως αρκετοί ομοσπονδιακοί εισαγγελείς στις νότιες και ανατολικές περιοχές της Νέας Υόρκης, της Βιρτζίνια και της Ουάσιγκτον συνεχίζουν τις δικές τους έρευνες – που αφορούν πληθώρα θεμάτων: από τα μεγάλα ποσά που ξοδεύτηκαν στην προεδρική ορκωμοσία έως τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της οικογένειας Τραμπ και από την πληρωμή ποσών σε πορνοστάρ και μοντέλα για να κρατήσουν το στόμα τους κλειστό όσον αφορά τις ερωτικές σχέσεις που είχαν με τον νεοϋορκέζο μεγιστάνα έως τους φόρους που πληρώνει (και παρά τις υποσχέσεις του δεν έχει δημοσιοποιήσει ποτέ). Αντίθετα με τον Μιούλερ, αυτοί οι εισαγγελείς δεν έχουν εντολές που να περιορίζουν το πεδίο των δραστηριοτήτων του Τραμπ που θέλουν να ερευνήσουν ούτε υπόκεινται σε πιέσεις να ολοκληρώσουν σύντομα τις έρευνες. Αλλά και το Κογκρέσο διεξάγει ξεχωριστές έρευνες για την προεκλογική εκστρατεία του Τραμπ και τώρα μπορεί να χρησιμοποιήσει τα ευρήματα του πορίσματος Μιούλερ. Ενα ερώτημα στο οποίο δεν δίνεται απάντηση στη σύνοψη του υπουργού Δικαιοσύνης αφορά τους διάφορους βοηθούς του Τραμπ που έχουν κατηγορηθεί ότι είπαν ψέματα σχετικά με τις 28 συναντήσεις που έχουν αποκαλυφθεί μεταξύ συνεργατών τού τότε υποψήφιου προέδρου και Ρώσων. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνεται ο πρώην σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Μάικλ Φλιν που κατέθεσε ψευδώς για τις συζητήσεις του με τον ρώσο πρεσβευτή πριν από τη μεταβίβαση της εξουσίας.

Δημοκρατικοί πολιτικοί, πολιτικοί άλλων κομμάτων και πολλοί άλλοι επιθυμούν διακαώς να διαβάσουν το πόρισμα του Μιούλερ για να διαπιστώσουν τι ακριβώς συνέβη με το θέμα της παρακώλυσης της Δικαιοσύνης. Και θέλουν να μάθουν, εάν συμπεριλαμβάνεται, γιατί ο ειδικός ανακριτής αποφάσισε να μη σηκώσει το βάρος της απόφασης να απαγγείλει ή όχι κατηγορίες στον Τραμπ – κάτι που μπορούσε να κάνει. Οι περισσότεροι θεωρούν πως ο Μιούλερ άφησε την απόφαση αυτή για το Κογκρέσο και όχι για τον υπουργό Δικαιοσύνης.