Μπαίνει και πάλι στο παιχνίδι

Ο Γιάννης Αλαφούζος «ματώνει» οικονομικά το τελευταίο διάστημα. Μπορεί ο κόσμος να έχει την εντύπωση πως απλά τα παράτησε όλα, αλλά η φετινή του συμπεριφορά είναι εντελώς διαφορετική με την περσινή. «Τρέχει» το μαγαζί, πληρώνει στην ώρα του, ρυθμίζει οφειλές.

Μέσα στον Απρίλιο θα ολοκληρώσει τις αποπληρωμές των Πέτριτς, Βέμερ, Λέτο, η αδειοδότηση μοιάζει να μη… χάνεται με τα δεδομένα που υπάρχουν αυτή τη χρονική περίοδο, το χρέος από τα 50 εκατομμύρια έχει πέσει περίπου στα 23 εκατομμύρια και ο Παναθηναϊκός μοιάζει να έχει μπει σε έναν δρόμο οικονομικής εξυγίανσης.

Τούτο σημαίνει πως οι παίκτες που βρίσκονται στη… βιτρίνα του μπορούν πλέον να μη δοθούν με… τρεις κι εξήντα, μόνο και μόνο για να βάλει η ομάδα ό,τι περισσότερο μπορεί στα ταμεία. Συνέβη με Χουλτ, συνέβη με Βιγιαφάνιες, συνέβη με Μολέδο. Σε μια περίοδο που ο Παναθηναϊκός έψαχνε να πιαστεί από παντού. Που κυνηγούσε το… κατοστάρικο.

Τα δεδομένα άλλαξαν τον τελευταίο χρόνο και οι αντίστοιχοι… Χουλτ και Βιγιαφάνιες, οι παίκτες δηλαδή που μπαίνουν – λόγω αξίας και όχι γιατί τους βάζει ο Παναθηναϊκός – στη βιτρίνα μόνο τζάμπα δεν θα φύγουν. Για παράδειγμα, ο Κουρμπέλης, που είναι και ένα πρόσωπο των ημερών, δεν θα δοθεί με λιγότερα από τρία εκατομμύρια ευρώ. Ο Μπουζούκης και ο Χατζηγιοβάνης θα δουν στα νέα τους συμβόλαια μεγάλες ρήτρες. Κινήσεις που θα βάλουν και πάλι τον Παναθηναϊκό σε ένα «παιχνίδι» το οποίο το είχε ξεχάσει τα τελευταία χρόνια.

Αυτό του «παράγω, αναδεικνύω, πουλάω». Αλλά πουλάω σωστά και σε καλές τιμές. Διαφορετικά, δεν πουλάω καθόλου. Αυτό το μήνυμα οφείλει να περάσει ο Παναθηναϊκός προς τους συλλόγους που ήδη απλώνουν τα δίχτυα τους στο Κορωπί, θεωρώντας πως θα αγοράσουν σε τιμή… ευκαιρίας. Μήνυμα που το περνάει κυρίως ο Νταμπίζας, ο οποίος γνωρίζει καλύτερα από κάθε άλλον στον Παναθηναϊκό το πώς λειτουργεί η αγορά.