Δημοσιονομική πολιτική για δίκαιη ανάπτυξη

Ο ΟΟΣΑ με πρόσφατη Εκθεσή του («Risks that Matter») επιβεβαίωσε ότι οι Ελληνες και υπερφορολογούνται και απολαμβάνουν πολύ χαμηλές δημόσιες υπηρεσίες σε σχέση με τους φόρους που πληρώνουν. Συγκεκριμένα, 8 στους 10 πολίτες πιστεύουν πως το φορολογικό σύστημα δεν είναι ανταποδοτικό και ότι λαμβάνουν κοινωνικές παροχές άνθρωποι που δεν τις δικαιούνται γιατί έχουν υψηλότερα πραγματικά εισοδήματα από αυτά που δηλώνουν. Επιπλέον, 7 στους 10 πολίτες πιστεύουν ότι, εάν βρεθούν σε ανάγκη, δεν θα έχουν πρόσβαση σε ένα κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας και πως η κυβέρνηση δεν λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες τους όταν σχεδιάζει την κοινωνική πολιτική.

Οι απογοητευμένοι από τη σημερινή κυβέρνηση Ελληνες μπορούν να περιμένουν κάτι καλύτερο από την επόμενη; Ναι.

Κατ’ αρχάς, δεν χρειάζεται η επόμενη κυβέρνηση να ανακαλύψει τον τροχό. Υπάρχει εμπειρία στις αναπτυγμένες οικονομίες της ΕΕ και του ΟΟΣΑ που να υποδεικνύει ποιες πολιτικές «δουλεύουν», ώστε και το εισόδημα των πολιτών να αυξηθεί και η κατανομή του εισοδήματος να είναι λιγότερο άνιση. Να επιτευχθεί δηλαδή μια πιο «δίκαιη ανάπτυξη» (inclusive growth). Για παράδειγμα, σύμφωνα με μελέτες του ΟΟΣΑ, υπάρχει μια «δημοσιονομική συνταγή» η οποία περιλαμβάνει, συνοπτικά, τα εξής: μείωση των φόρων εισοδήματος στους χαμηλόμισθους αλλά και της υπερφορολόγησης σε όσους έχουν υψηλά εισοδήματα, μείωση των φόρων στις επιχειρήσεις και στα μερίσματα, μείωση των ασφαλιστικών εισφορών στην εργασία, διατήρηση των φόρων περιουσίας και εν γένει πλούτου αρκεί να μην είναι υπέρμετροι, μείωση των κρατικών δαπανών, με εξαίρεση εκείνων που αφορούν την οικογένεια, τους ακραία φτωχούς και τις δημόσιες επενδύσεις.

Και εμείς ακολουθούμε στο Σχέδιό μας τη συνταγή αυτή.

Μειώνουμε φόρους και εισφορές στην εργασία, εντάσσουμε αυτές τις μειώσεις σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αντιμετώπισης της παραοικονομίας και της φοροδιαφυγής και διαμορφώνουμε φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις. Μειώνουμε, για παράδειγμα τον φόρο στις επιχειρήσεις στο 20%, από 29%, τον φόρο μερισμάτων στο 5% από 15%, τον ΕΝΦΙΑ κατά 30%, καθιερώνουμε εισαγωγικό φορολογικό συντελεστή στα φυσικά πρόσωπα 9%, από 22%, και νέα φορολογική κλίμακα με ανώτατο φορολογικό συντελεστή πολύ χαμηλότερο από τον σημερινό που φτάνει το 55%, μειώνουμε τον ΦΠΑ με καθιέρωση δύο συντελεστών 11% και 22%, από 13% και 24% σήμερα. Επίσης, θεσπίζουμε ένα πλέγμα φορολογικών κινήτρων για επενδύσεις, όπως οι υπεραποσβέσεις, ο διπλασιασμός της περιόδου συμψηφισμού ζημιών με κέρδη, η αποσαφήνιση φορολογικής κατοικίας και η ενίσχυση του προγράμματος goldenvisa/non-dom για την προσέλκυση κεφαλαίων και αλλοδαπών επενδυτών.

Αυτή η μείωση φόρων εντάσσεται σε ένα συνολικό σχέδιο αντιμετώπισης της εκτεταμένης παραοικονομίας και φοροδιαφυγής. Οταν η παραοικονομία ανέρχεται σε περίπου 40 δισ. ευρώ και η φοροδιαφυγή σε περίπου 16 δισ. ευρώ τον χρόνο, έχουμε κάθε κίνητρο αυτή την απειλή να τη μετατρέψουμε σε ευκαιρία αύξησης των δηλωθέντων εισοδημάτων και, κατ’ επέκταση, των εσόδων. Μέσω χαμηλότερων φορολογικών συντελεστών, προώθησης των ηλεκτρονικών συναλλαγών, διαγραφής ανείσπρακτων οφειλών για να κάνουμε πιο στοχευμένους τους ελέγχους της φορολογικής Αρχής και τελικά διεύρυνσης της φορολογικής βάσης, ώστε να εισπράττονται «σχετικά λίγα από όλους», όχι «εξοντωτικά πολλά από λίγους».

Επιπλέον, γκρεμίζουμε το «κομματικό» Κράτος και μειώνουμε τις αναποτελεσματικές δημόσιες δαπάνες κατά 2 δισ. ευρώ. Αλλά τις κάνουμε πιο στοχευμένες για να «πιάνουν τόπο». Με πλήρη αξιοποίηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και με παρεμβάσεις για τους πλέον φτωχούς, τους ανέργους και την οικογένεια. Με αύξηση Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος κατά 240 εκατ. ευρώ, από 760 εκατ. ευρώ σήμερα σε 1 δισ. ευρώ για να καλύπτει 800.000 συμπολίτες μας που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας. Με αύξηση των δικαιούχων επιδομάτων ανεργίας, με επιπλέον χρηματοδότηση 200 εκατ. ευρώ (σε τακτικά επιδόματα ανεργίας και σε επιδόματα μακροχρονίως ανέργων, που εμείς άλλωστε θεσπίσαμε). Με τη δέσμευση ότι θα δίνονται 2.000 ευρώ για κάθε παιδί που γεννιέται, ότι κανένα παιδί δεν θα μείνει εκτός βρεφονηπιακού σταθμού και με πρόσθετο αφορολόγητο 1.000 ευρώ για κάθε παιδί.

Ας εφαρμόσουμε, λοιπόν, αυτά που η διεθνής εμπειρία απέδειξε ότι κάνουν τη ζωή των ανθρώπων καλύτερη. Και ας αφήσουμε στην άκρη την «ολιγαρκή αφθονία» και άλλα παραμύθια.