Κλειδί η εξατομικευμένη αξιολόγηση

Η απόφαση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική. Το Δικαστήριο του Στρασβούργου κλήθηκε να αντιμετωπίσει ένα βασικό ζήτημα στο δίκαιο της εκπαίδευσης: Οταν οι γονείς και οι κρατικοί λειτουργοί διαφωνούν αναφορικά με το ποια εκπαιδευτική  διαδρομή θα ακολουθήσει ένα παιδί με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, ποιος είναι αυτός που θα πρέπει να έχει τον τελευταίο λόγο.

Ιδιαίτερο κριτήριο που έθεσε το Στρασβούργο για την αντιμετώπιση του ως άνω ζητήματος είναι η εξατομικευμένη αξιολόγηση του ίδιου του ατόμου με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.

Στην προκειμένη υπόθεση από τη μία πλευρά η μητέρα του μαθητή με αυτισμό, επιθυμούσε ο τελευταίος να ακολουθήσει το γενικό σχολείο (στο πλαίσιο ενός προγράμματος εκπαιδευτικής ένταξης). Από την άλλη πλευρά, οι γαλλικές κρατικές Αρχές παρέπεμψαν το παιδί σε ειδικό σχολείο, με μεθόδους διδασκαλίας προσαρμοσμένες στον αυτισμό, όπως συνιστούσαν οι ειδικοί.

Το Δικαστήριο σταθμίζοντας τις ως άνω δύο θέσεις κατέληξε ότι η άρνηση αποδοχής του μαθητή στο γενικό σχολείο δεν συνιστούσε παράλειψη του κράτους να εκπληρώσει τις διεθνείς του υποχρεώσεις και το δικαίωμα του παιδιού στην εκπαίδευση δεν παραβιάστηκε.

Κατά το ΕΔΔΑ οι γαλλικές Αρχές οδηγήθηκαν στην ως άνω εκπαιδευτική επιλογή σταθμίζοντας τον βαθμό της αναπηρίας του παιδιού και το όφελος που θα μπορούσε να αντλήσει το τελευταίο από τη φοίτησή του στο γενικό σχολείο. Η επιλογή ήταν προσαρμοσμένη στις ανάγκες του παιδιού και δεν αποτελούσε μια προεπιλεγμένη επιλογή, ούτε υπήρξε αποτέλεσμα της έλλειψης πόρων και των υποστηρικτικών μέτρων για την κάλυψη των αναγκών του μαθητή.

Η λήψη σοβαρά υπόψη των ειδικών αναγκών του μαθητή και η σωστή αξιολόγηση των αναγκών του είναι μια σοβαρή και καθοριστική παράμετρος στη λήψη των αποφάσεων αναφορικά με την εκπαιδευτική διαδρομή που θα ακολουθήσει που κανείς δεν πρέπει να αγνοεί.

Αναμφίβολα, η a priori θετική ή αρνητική στάση των γονιών ή των κρατικών λειτουργών στην ένταξη των μαθητών με αυτισμό στο γενικό σχολείο ή στα ειδικά σχολεία αντίστοιχα, μόνο σε στερεοτυπικές αντιλήψεις μπορεί να βασιστεί και σε καμία περίπτωση δεν είναι συμβατή με την άσκηση του δικαιώματος στην εκπαίδευση κατά τρόπο αποτελεσματικό, χωρίς διακρίσεις και στη βάση των ίσων ευκαιριών.

Η Εβίτα Σαλαμούρα είναι δικηγόρος