Από τον καύσωνα στο πολικό ψύχος

^«Χθες, έξω από τη συγκέντρωση ήταν 20-30 άτομα που φώναζαν το σύνθημα “Αλήτες, προδότες πολιτικοί”. Αυτό είναι ένα φασιστικό σύνθημα και θα πρέπει όλες οι πολιτικές δυνάμεις να καταδικάσουν και την πρακτική των αντισυγκεντρώσεων και αυτό το σύνθημα. Αυτή είναι η πραγματικότητα». Ο Νίκος Παππάς θα μπορούσε να είχε κάνει τη δήλωση το 2010 ή το 2011. Την έκανε με τουλάχιστον οκτώ χρόνια καθυστέρηση. Την έκανε τώρα που οι «αλήτες, προδότες πολιτικοί» δεν είναι οι άλλοι, αλλά ο αποδέκτης του συνθήματος είναι ο ίδιος. Και είναι τώρα που ζητάει από τα άλλα κόμματα να καταδικάσουν την πρακτική των αντισυγκεντρώσεων, είναι τώρα που ενοχλεί η οργανωμένη αποδοκιμασία, όχι τότε που στο Twitter εμφανίζονταν μηνύματα όπως «Οποιος δει τον ΓΑΠ πρώτος να ειδοποιήσει και τους υπόλοιπους» ή «Αναφορές ότι ο ΓΑΠ τρώει αυτή τη στιγμή στην ταβέρνα Σμαράγδα, περιοχή Πεύκης».

Εχει νόημα αυτή η υπόμνηση; Υπάρχει λόγος να υπενθυμίζει ξανά και ξανά κάποιος τις θύελλες που έσπερνε ο ΣΥΡΙΖΑ στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν; Εχει στο μέτρο που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αναμετρήθηκε ποτέ με αυτό το παρελθόν. Και έχει και στο μέτρο που διαχειρίζεται το παρόν του με τη λογική ότι οι φασίστες είναι πάντα οι άλλοι. Είναι μια λογική που επιτρέπει στον Νίκο Παππά να μετρήσει τα 20-30 άτομα που είναι έξω, αλλά τον εμποδίζει να μετρήσει τα άδεια καθίσματα που είναι μέσα. Ανιχνεύει τις υψηλές θερμοκρασίες έξω από την αίθουσα, αλλά κάνει πως δεν βλέπει το ψυχρό κλίμα μέσα σε αυτήν. Ή, ακόμη χειρότερα, επιχειρεί να το θερμάνει απαντώντας σε ένα εμβατήριο.

Ζεστάθηκε κανείς εντός της συριζαϊκής αιθούσης όταν ο Νίκος Παππάς είπε πως ξακουστή στον κόσμο ήταν μόνο η Μακεδονία των γειτόνων; Θα ήταν αδύνατον. Οχι επειδή ο υπόλοιπος κόσμος δεν αναγνώριζε ως Μακεδονία την τότε ΠΓΜΔ. Αλλά επειδή ο Παππάς απάντησε σε ένα εμβατήριο υπεξαιρώντας το εμβατηριακό ύφος, αποσπώντας τον επικό του λόγο. Γνωστή ναι. Αλλά ξακουστή όσο «του Αλεξάνδρου η χώρα» που κάποιοι τραγουδάνε εδώ, όχι κατ’ ανάγκην περιθωριακοί φασίστες, ακόμη κι όταν πέφτουν με τα αλεξίπτωτα; Ούτε σε συχνότητα digital, ούτε καν σε ψηφιακή απεικόνιση δεν θα μπορούσε να αποκτήσει ποτέ η Βόρεια Μακεδονία τη φήμη που της προσέδωσε στον πραγματικό κόσμο τόσο ανεπίγνωστα ο αρμόδιος υπουργός.

Συμπέρασμα
Το συμπέρασμα είναι πως το συριζαϊκό αφήγημα δεν έπασχε μόνο στο παρελθόν, πάσχει και στο παρόν. Μόνο που υπάρχει μια βασική διαφορά. Τότε ο ΣΥΡΙΖΑ απολάμβανε τον πολιτικό καύσωνα. Ενώ σήμερα εμφανίζεται ένας υπουργός σε μια μισοάδεια αίθουσα. Και το μόνο που καταφέρνει είναι να μετατρέπει το ψυχρό κλίμα σε πολικό ψύχος.

ΤΟ ΦΟΡΜΑΤ
Η λογική Παππά δεν είναι προσωπική. Είναι η λογική μιας εξουσίας που όχι μόνο δεν απολογείται ή δεν εξηγεί, αλλά επιπλέον επιτίθεται. Και επιτίθεται από το Μάτι ώς το Κιλκίς και τη Βέροια. Τι είναι όσοι διαμαρτύρονται για τη Συμφωνία των Πρεσπών; Περιθωριακοί φασίστες. Εκείνοι που κάηκαν; Ενοχοι αυθαιρετούχοι. Η λογική δεν είναι καινούργια. Είναι το σύνθημα «ή θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν» σε φορμάτ εξουσίας.