Σιγαστήρας στην καμπάνα

Εκκρεμεί μεγάλη συζήτηση για τις επερχόμενες αλλαγές του Ποινικού Κώδικα. Χωρίς να είμαι νομικός, εύκολα καταλαβαίνω ότι πολλές αλλαγές είναι επιβεβλημένες. Διαφορές ιδιωτών με το Δημόσιο, ή με τράπεζες, π.χ., θεωρούνται οικονομικά εγκλήματα. Η εξειδίκευση των κανόνων των Μνημονίων δημιούργησαν νέες αδικίες, που πλήττουν κυρίως οικονομικά αδύναμες κοινωνικές ομάδες – και απαιτείται και επιμέλεια και θάρρος προκειμένου πολλά να διορθωθούν. Ο έπαινος, συνεπώς, καταρχήν οφείλεται στον υπουργό Δικαιοσύνης, Μιχάλη Καλογήρου.

Από εκεί και πέρα, βεβαίως, όπως θα αναμενόταν, έχουν διαπιστωθεί προσπάθειες για αλλαγές, η κατεύθυνση των οποίων φωτογραφίζει συμφέροντα. Ηδη, έχει συζητηθεί τι σημαίνει σύσταση εγκληματικής οργάνωσης και έχει επισημανθεί ότι δεν γίνεται να μειωθεί το πλαίσιο ποινής – για λόγους αρχής, και όχι μόνο επειδή αυτό θα εξυπηρετούσε τη Χρυσή Αυγή (η δίκη της οποίας προχωρεί αδιανόητα αργόσυρτα) ή κάθε είδους τρομοκράτες και εγκληματίες. Πολλά ειπώθηκαν και για τις μολότοφ – είναι αδιανόητο ένα δημοκρατικό κόμμα να χαϊδεύει κατόχους και χρήστες εκρηκτικών.

Κάποιες αλλαγές, ασφαλώς, φωτογραφίζουν και πιο συγκεκριμένες περιπτώσεις. Η παρακάτω, που επισημαίνω, π.χ., θα μπορούσε να αφορά συγκεκριμένο πρόσωπο, που κάποιοι στον ΣΥΡΙΖΑ αγαπούν πολύ. Εξηγούμαι:

Με το άρθρο 237 ΠΚ, όπως ισχύει σήμερα, το έγκλημα της δωροληψίας που διαπράττει ο δικαστής σε σχέση με την εκτέλεση των καθηκόντων του χαρακτηρίζεται κακούργημα. Μάλιστα, προβλέπεται ποινή κάθειρξης έως 20 ετών. Με την ίδια ποινή (έως 20 χρόνια κάθειρξη) τιμωρείται και αυτός που δωροδοκεί τον δικαστή.

Στο σχέδιο του νέου Ποινικού Κώδικα, η ποινική μεταχείριση του δωροδοκούμενου δικαστή παραμένει η ίδια: έως 20 χρόνια κάθειρξη. Εμφιλοχωρεί όμως μια περίεργη και ανεξήγητη αλλαγή στη μεταχείριση αυτού που δωροδοκεί: το μέχρι τώρα κακούργημα υποβαθμίζεται σε πλημμέλημα! Πλέον, το όριο της παράβασης επισύρει ποινή φυλάκισης έως πέντε ετών, με όλες τις σχετικές εύνοιες, όπως η συντομότερη παραγραφή.

Παράδοξη ρύθμιση χωρίς φαινομενικά λογική εξήγηση. Διότι, ακόμη και ο ηθικός αυτουργός του εγκλήματος της δωροληψίας του δικαστή – ιδιότητα που έχει συνήθως όποιος δωροδοκεί – τιμωρείται με την ποινή που προβλέπεται για τον δικαστή. Επειδή, λοιπόν, ο ηθικός αυτουργός της δωροληψίας του δικαστή κάνει και κάτι άλλο (δίνει δηλαδή και τα λεφτά), γι’ αυτό αντιμετωπίζεται ευνοϊκότερα! Επαναλαμβάνω: ρύθμιση φαινομενικά χωρίς λογική.

Υπενθύμιση: στις υποθέσεις δωροδοκίας δικαστών, δράστες συνήθως είναι δικηγόροι. Μήπως σταμάτησε να χτυπά η καμπάνα για κάποιον; Για ποιον;