Ο διαιτητής έχει πάντα δίκιο

Τα πρώτα δείγματα του VAR στα ευρωπαϊκά κυρίως παιχνίδια είναι κατά γενική ομολογία θετικά. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι ο βιντεοδιαιτητής δεν δημιούργησε και ερωτήματα πέρα από αυτά στα οποία απάντησε. Στο γκολ του Τάντιτς για παράδειγμα στο Ρεάλ Μαδρίτης – Αγιαξ, μόνο η τεχνική επιτροπή της UEFA δεν ήταν σίγουρη αν η μπάλα είχε περάσει πλάγιο άουτ πριν εξελιχθεί η φάση που έφερε το 3-1. Το βασικό ερώτημα εδώ όμως (υποθετικά μιλώντας αλλά επειδή πάντα υπάρχει η πιθανότητα να συμβεί) είναι τι θα γινόταν αν η μπάλα χτυπούσε στο δοκάρι και στην επιστροφή της η Ρεάλ έκανε επίθεση που θα κατέληγε σε γκολ των Ισπανών μετά – ας πούμε – από ένα λεπτό. Δεδομένου ότι το ματς δεν μπορεί να σταματήσει από το VAR ενώ η μπάλα παίζεται, θα ήταν το ίδιο εύκολο για τον ρέφερι να κατακυρώσει το τέρμα;

Στην πράξη φαίνεται ότι το VAR μπορεί να κάνει σπάνια λάθος, όμως έχει ένα βασικό μειονέκτημα: Δεν είναι – και δεν μπορεί να είναι – γρήγορο. Προκειμένου να αποδόσει θα πρέπει να καλλιεργηθεί σε όλους, παίκτες, προπονητές και φιλάθλους η αίσθηση ότι αυτό που βλέπουν τώρα, μπορεί να μην ισχύει ύστερα από δύο λεπτά. Αυτό αφαιρεί ένα μεγάλο κομμάτι της ποδοσφαιρικής ευχαρίστησης, αλλά από την άλλη αυτό είναι το τίμημα της απονομής δικαιοσύνης.

Το ποδόσφαιρο είναι δυναμικό άθλημα και ως τέτοιο δεν μπορεί να υπακούει σε απόλυτες νόρμες, ενώ ο μεγαλύτερος εχθρός του είναι η καχυποψία. Προσωπικά θεωρώ βέβαιο πως όταν με το καλό το VAR λειτουργήσει στην Ελλάδα θα βρούμε πολύ εύκολα τρόπο, όχι απλώς να το απαξιώσουμε αλλά να το ισοπεδώσουμε προκειμένου ο καθένας να πει τον πόνο του και να αποσιωπήσει τις ευθύνες. Μπορώ δε από τώρα να φανταστώ τον διαιτητή να στέκεται μπροστά στο μόνιτορ, σε γήπεδα τύπου Λιβαδειάς και Ιωαννίνων, να τον πλησιάζουν σχετικοί και άσχετοι, να του ψιθυρίζουν διάφορα, να πέφτουν ψιλά από την εξέδρα και τα σχετικά. Και φυσικά, αφού υπό αυτές τις συνθήκες θα βγάζει μία απόφαση, ο «αδικημένος» πάντα θα έχει κάτι να πει. Κανένα VAR δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Και αυτό γιατί το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι βαριά άρρωστο και κανένα ζωντανό κύτταρό του δεν έχει τη διάθεση να συναινέσει ώστε κάποια στιγμή να ξαναβρεί την υγειά του. Το πράγμα δεν σώζεται με τίποτα.