Το τέλος κι η αρχή είναι πάντα εδώ

Ο ένας, ο Βίνσεντ βαν Γκογκ, πούλησε μόνο ένα έργο στη ζωή του – το «Κόκκινο Αμπέλι» έναντι 400 φράγκων το 1890. Ο άλλος, ο Ντέιβιντ Χόκνεϊ, είδε το 1972 τον πίνακά του «Πορτρέτο ενός καλλιτέχνη» να πωλείται έναντι 90 εκατομμυρίων δολαρίων. Η απόσταση είναι τεράστια, αλλά η έκθεση που ξεκίνησε στο Αμστερνταμ έχει τίτλο «Χοκνεϊ – Βαν Γκογκ: Η χαρά της φύσης». «Ο κόσμος είναι πολύχρωμος, όμορφος» λέει ο 81χρονος ζωγράφος. «Η φύση είναι μεγάλη. Και, παρ’ ότι δεν ίσχυε στην περίπτωση του μεγάλου Βαν Γκογκ, πρέπει να κοιτάμε τον κόσμο με αισιοδοξία».

Η Ειρήνη Φρεζάδου είναι ενεργός πολίτης. Αρχιτέκτων πολεοδόμος παρακολουθούσε το πολυτελές ξενοδοχείο στου Μακρυγιάννη να υψώνεται ξεπερνώντας ακόμα και το νέο Μουσείο Ακρόπολης. Ετσι, αποφάσισε να αντιδράσει. Πρωτοπόρησε στην εκστρατεία για να σταματήσει το χτίσιμο του κτιρίου και ξεκίνησε καμπάνια στο δίκτυο Avaaz που μέχρι στιγμής έχει συγκεντρώσει πάνω από 250.000 υπογραφές. Η κοινωνία των πολιτών ανέλαβε δράση. Η θέα είναι πολιτιστικό αγαθό.

Ισως κανείς δεν έχει αλλάξει τη ζωή μας όπως εκείνος. Πριν από 30 χρόνια στο γραφείο του στο CERN στη Γενεύη ο σερ Τιµ Μπέρνερς – Λι φαντάστηκε ένα παγκόσμιο δίκτυο γεμάτο ιδέες και πληροφορίες. Ο δημιουργός του Παγκόσμιου Ιστού (WorldWide Web) παρατηρεί σήμερα πως πολλοί άνθρωποι δεν ξέρουν εάν τελικά όλο αυτό ήταν για καλό ή για κακό. «Ο αγώνας για τον Παγκόσμιο Ιστό είναι από τους πιο σημαντικούς της εποχής μας» έγραψε. «Είναι για όλους και όλοι έχουμε την εξουσία να το αλλάξουμε θετικά».

Μια σειρά από συμπτώσεις. Μια βαλίτσα που πήρε μαζί του ένας υπεύθυνος που άργησε να τον παραλάβει. Ο Αντώνης Μαυρόπουλος που δεν πρόλαβε να επιβιβασθεί στην πτήση των Αιθιοπικών Αερογραμμών έμαθε λίγο αργότερα ότι το αεροσκάφος συνετρίβη και οι 157 επιβάτες ήταν νεκροί. Η αφήγησή του μας θύμισε πόσο σύντομα είναι όλα. Οπως έλεγε και ο αμερικανός ποιητής Ρόμπερτ Φροστ: «Ολα όσα έχω μάθει για τη ζωή συνοψίζονται σε τρεις λέξεις: η ζωή συνεχίζεται».

Ποια ήταν η πρώτη του σκέψη όταν ο πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης, Φλορεντίνο Πέρεθ, τον πήρε τηλέφωνο και του πρότεινε να επιστρέψει στον προπονητικό πάγκο; «Να πάω πίσω», εκμυστηρεύεται ο Ζινεντίν Ζιντάν. «Αμέσως». Μόλις 284 ημέρες μετά την παραίτησή του ο Ζιζού επιστρέφει «ευτυχισμένος» στην ομάδα με την οποία κέρδισε τρια συνεχόμενα Τσάμπιονς Λιγκ κι ας περνάει τώρα δύσκολες στιγμές. Επόμενος στόχος του Πέρεθ άλλη μια επιστροφή: Ρονάλντο.

Ηταν Σεπτέμβριος του 1988 όταν ο τότε δήμαρχος της Αθήνας Μιλτιάδης Εβερτ αποκάλυπτε τον Δροµέα στην Πλατεία Ομονοίας. Ενας ταξιτζής είχε πει τότε στον δημιουργό του γλυπτού Κώστα Βαρώτσο: «Τι είναι αυτό ρε φίλε; Είναι σαν να πήρανε φόρα τα μπάζα και φύγανε». Εκτοτε, ο Δρομέας – που αρχικά είχε ονομαστεί Ξένος – έγινε σημείο αναφοράς και μπήκε στη ζωή και την καθημερινότητά μας. Μεταφέρθηκε το 1994 στη σημερινή του θέση, πάντα φευγάτος απέναντι στον χρόνο. Τώρα που πήγαμε να το χάσουμε λόγω αψυχολόγητων «πολιτιστικών ανταλλαγών», καταλάβαμε πόσο έχει γίνει κομμάτι της πόλης μας.