Ποιος επινόησε τον άλλον

Δάνειο από την Τράπεζα Αττικής; Ελάτε τώρα, σιγά το δάνειο. Τσιγάρο μέσα στο υπουργείο Υγείας; Μα πώς κάνετε έτσι για ένα τσιγάρο. Και πού να δείτε τι έκαναν οι άλλοι. Μιλάνε αυτοί που έχουν κρυμμένους σκελετούς στην ντουλάπα τους. Μιλάνε αυτοί που βασάνιζαν τους μαύρους.

Δεν είναι μόνο ότι η υπερασπιστική γραμμή Τσίπρα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ θύμισε το γνωστό ανέκδοτο. Είναι και όλα τα άλλα. Είναι όλα μαζί που πιστοποιούν πως ο Πρωθυπουργός δεν υπερασπίζεται απλώς τον υπουργό του. Αλλά πως εγκρίνει και υποθάλπει το φαινόμενο Πολάκη ως ύφος και ήθος εξουσίας. Ο Πρωθυπουργός δεν ελέγχει, δεν επαναφέρει στην τάξη. Παροτρύνει, πριμοδοτεί. Θέλει τον Πολάκη να κάνει τη δουλειά που κάνει, τον θέλει κυνηγό σκανδάλων, απαξιωτικό με τους δικαστές, απειλητικό με τους δημοσιογράφους, υβριστή του Facebook, πολιτικό αναλυτή της σχολής «να βάλουμε κάποιους φυλακή για να ξανακερδίσουμε τις εκλογές».

Υπηρεσίες

Ο Πολάκης δεν είναι ανεξέλεγκτος όταν ανεβάζει στον λογαριασμό του στο Facebook έναν σεντόνι 500 λέξεων για να επιτεθεί στους δικαστές επειδή δεν τρέχουν άλλες υποθέσεις όσο γρήγορα θα ήθελε ο ίδιος, ενώ στέλνουν στη Βουλή την υπόθεση της συνομιλίας του με τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος.

Είναι αφοσιωμένος. Υπηρετεί, δεν απασφαλίζει όταν γράφει στον λογαριασμό του στο Facebook για έναν εισαγγελέα που «μόλις φτερνίστηκε ο Στουρνάνας  (…)  θα διαβιβάσει τη δικογραφία στη Βουλή για να αρθεί η ασυλία μου!!!». Και ο Πρωθυπουργός αναγνωρίζει τις καλές του υπηρεσίες: «Κάθε φορά που κάποιο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, όχι κάνει παράπτωμα, ακόμη και δάνειο απολύτως σύννομα να έχει πάρει, γίνεται θέμα ισότιμο του Μεσανατολικού» λέει. «Στη Νέα Δημοκρατία ίσως χρειάζεται να φτιάξουν ένα ειδικό τμήμα, μια ειδική πτέρυγα ποινικολόγων στα γραφεία τους, στην Πειραιώς, καθώς να αρχίσω να αθροίζω τα στελέχη τους με διώξεις και άλλες καταδίκες θα νυχτωθούμε. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους βαρόνους των μέσων ενημέρωσης. Δεν είναι και τόσο σοβαρά αδικήματα. Αλλά να καπνίζει ο υπουργός είναι πρόβλημα. Αυτό μάλιστα».

Και οι προσβολές στους δικαστές; Οι επιθέσεις στους δημοσιογράφους; Η εκτελεστική εξουσία που προσβάλλει βάναυσα τη διάκριση των εξουσιών και απειλεί την ελευθερία του Τύπου; Ούτε αυτό είναι πρόβλημα. Δεν είναι πρόβλημα για έναν Πρωθυπουργό που χθες στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματός του θυμήθηκε τον παλιό λαϊκιστή εαυτό του, οι ολιγάρχες, οι ελίτ, οι γραφιάδες της ελίτ. Ο Αλέξης Τσίπρας είναι λαός, ο Αλέξης Τσίπρας είναι Πολάκης.

Ο Πολάκης επινοήθηκε για να λέει «γκεσταπίτες» τους μισούς Ελληνες και «βαστασοϊμπλέδες» και «ποντικίνα των βουνών» τη Γεννηματά και «βοθροκάναλα» όποια μέσα ενημέρωσης του ασκούν κριτική. Ο Αλέξης Τσίπρας επινόησε ένα πολιτικό ροτβάιλερ. Αλλά όπως φαίνεται, και το ροτβάιλερ επινόησε το αφεντικό του.

ΤΟ ΔΟΓΜΑ

Δεν το θυμίζει πια μόνο ο Παύλος Πολάκης, το θύμισε χθες και ο Αλέξης Τσίπρας: το δόγμα «ή θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν» εξακολουθεί να ισχύει. Και είναι τόσο ανεξίτηλα γραμμένο στο DNA της συριζαϊκής Αριστεράς ώστε καμία σοσιαλδημοκρατική στροφή δεν μπορεί να το σβήσει, κανένα άνοιγμα στην Κεντροαριστερά δεν μπορεί να το ακυρώσει. Το δόγμα δεν είναι του Πολάκη, είναι του Τσίπρα. Αλλά είναι ένα δόγμα τόσο πολακικό που μπορεί να βγαίνει από τα χείλη του Πρωθυπουργού και να ακούγεται σαν γρύλισμα ροτβάιλερ.