Θράσος

Οφείλω να ομολογήσω πως θεωρούσα τη Ρένα Δούρου ένα μάλλον ακίνδυνο μείγμα ψώνιου και ανοησίας.
Επεσα έξω. Κύριο χαρακτηριστικό της είναι το θράσος. Ενα θράσος αδικαιολόγητο, ακατανόητο και μάλλον άχρηστο στη σημερινή συγκυρία.
Πριν από μερικές μέρες εκτροχιάστηκε ένα τρένο στο Κάιρο. Είκοσι άνθρωποι σκοτώθηκαν. Ο οδηγός συνελήφθη κι ο υπουργός Μεταφορών παραιτήθηκε.
Αυτά φυσικά συμβαίνουν στην Αίγυπτο όπου έχουν στρατιωτικό καθεστώς. Στην Ελλάδα ευτυχώς έχουμε δημοκρατία.
Με τη Δούρου περιφερειάρχη πνίγηκαν 25 άνθρωποι στη Μάνδρα. Δεν παραιτήθηκε.
Κάηκαν 100 άνθρωποι στο Μάτι. Ούτε τώρα παραιτήθηκε. Απλώς δεξιά κι αριστερά ψιθυρίζει κάτι αλαμπουρνέζικα.
Θράσος, θα μου πείτε.
Σωστό. Τελικά όμως και με 125 νεκρούς συνολικά στη βάρδιά της, η Δούρου όχι μόνο δεν παραιτήθηκε, αλλά είναι εκ νέου υποψήφια για την Περιφέρεια.
Αυτό είναι η δεύτερη εκδοχή του θράσους. Το θράσος ενός ανθρώπου που δεν έχει ούτε τσίπα, ούτε τύψη. Κάποιος άλλος με 125 φέρετρα στην πλάτη του δεν θα τολμούσε να πάει μέχρι το περίπτερο.
Αλλά υπάρχουν και χειρότερα.
Η Δικαιοσύνη (με τα πολλά) αποφάσισε να ασκήσει διώξεις για την εκατόμβη. Εντυπωσιακά μαλακές και μάλλον ήπιες διώξεις, τρία πλημμελήματα για εκατό νεκρούς, σε είκοσι άτομα. Μεταξύ των οποίων και στη Δούρου.
Τη συνέχεια θα την κανονίσει η Δικαιοσύνη.
Η Δούρου όμως τι έκανε; Παραιτήθηκε; Ούτε τώρα!
Είχε δε το απίστευτο θράσος «να την πει» και στη Γεννηματά που ζήτησε την παραίτησή της. Την κατηγόρησε ότι «βρίσκεται στον πολιτικό στίβο λόγω του βαριού ονόματος του πατέρα της».
Συγγνώμη, αλλά τι σχέση έχει το όνομα του πατέρα τής Γεννηματά, ελαφρύ ή βαρύ, με τους νεκρούς στο Μάτι; Τι σχέση έχει η Γεννηματά με τους νεκρούς στο Μάτι; Καμία!
Πράγμα που σημαίνει ότι η εγκαλούμενη (και από τη Δικαιοσύνη πλέον…) Δούρου, αντί να βγάλει (τουλάχιστον) τον σκασμό όπως θα έκανε κάθε πολίτης με στοιχειώδη επίγνωση, θέλει να βγει κι από πάνω.
Αυτή είναι η τρίτη εκδοχή θράσους. Η χειρότερη.
Διότι δείχνει έναν άνθρωπο που δεν έχει συναίσθηση ούτε των περιστάσεων, ούτε των γεγονότων, ούτε των νεκρών, ούτε καν του μεγέθους του.
Και ο οποίος απλώς θέλει «να την πει»!
Μέθοδος ΣΥΡΙΖΑ, θα μου πείτε. Σωστό.
Αλλά τουλάχιστον, όταν τη χρησιμοποιούν ο Πολάκης, ο Τζανακόπουλος ή ο Παπαδημούλης, δεν απειλούνται (ακόμη) να κάνουν παρέα «με τον Καπετανάκη που ‘χει ντούγκλα το μουστάκι».
Η Δούρου βρίσκεται, αντιθέτως, και με τα δυο πόδια στο εδώλιο. Καλή της τύχη!













