Μάχες ομοιωμάτων

Οταν ο Πρωθυπουργός αποκαλεί τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης «Πινοσέτ», γιατί αυτός να μην τον αποκαλέσει «Ορμπαν»; Στο κάτω κάτω ο Βίκτορ Ορμπαν δεν είναι δικτάτορας, τουλάχιστον όχι περισσότερο από τον εκλεκτό της κυβέρνησης Νικολάς Μαδούρο. Και αφού τέτοια λένε οι ανώτεροι, ακολουθούν και οι κατώτεροι: ο Κυριάκος Μητσοτάκης «ξεπλένει τον φασισμό» ταυτίζοντας τον Ορμπαν με τον Τσίπρα δηλώνει ο κ. Παππάς, οπότε μαθαίνουμε κιόλας ότι ο Ορμπαν είναι φασίστας. Πρόκειται για «αμετανόητο υπέρμαχο του ασφαλιστικού του Πινοσέτ» καταγγέλλει με δυσανάλογο πάθος τον πρόεδρο της ΝΔ η κ. Αχτσιόγλου. Από την άλλη πλευρά, έχουμε δεκάδες δηλώσεις των κ. Βορίδη και Γεωργιάδη, που αποκαλούν τους κυβερνώντες «μειοδότες», «προδότες», «εγκληματίες» για τη Συμφωνία των Πρεσπών, ή τους παρομοιάζουν ευθέως όχι μόνο με τον Ορμπαν αλλά και με τον Μαδούρο ή τον Στάλιν.

Ζούμε σε χώρα που αντιμάχονται μεταξύ τους simulacra, ομοιώματα με εντελώς περίεργες ιδιότητες: το (κατά το ομοίωμα του Πινοσέτ) ομοίωμα του Ορμπαν βλέπει να του επιτίθεται το ομοίωμα του Πινοσέτ και αντιστρόφως. Πολύπλοκο, σαν ταινία επιστημονικής φαντασίας.

Αλλά οι 100 άνθρωποι που κάηκαν στο Μάτι ήσαν πραγματικοί, έξω από την πολιτική ταινία. Αυτοί που χαμογελούν στα σουπερμάρκετ με μισθό τριακοσίων ευρώ, όπως και αυτοί που είναι βλοσυροί, πάλι πραγματικοί είναι. Οι νέοι άνθρωποι που δεν τολμούν να κάνουν παιδιά, είναι οι πιο πραγματικοί από όλους – και δεν πρόκειται να κάνουν επειδή θα τους δίνει 2.000 ευρώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Θα κάνουν παιδιά όταν θα είναι αισιόδοξοι για το μέλλον. Οι μετανάστες δεν θέλουν να μείνουν στη χώρα μας και ας τους καλεί ο Αλέξης Τσίπρας. Να κάνουν τι εδώ, όταν τα ελληνόπουλα αναγκάζονται να μεταναστεύουν;

Ξαφνικά, δηλαδή, τα ομοιώματα του Ορμπαν και του Πινοσέτ προσπάθησαν και τα δύο να γίνουν Ανγκελα Μέρκελ. Να μοιράζουν κοινωνικά επιδόματα και να δέχονται μετανάστες – να μας κάνουν ομοίωμα άλλης χώρας, «Γερμανία του Νότου».

Αλλά το κίνητρο των 2.000 θα λειτουργήσει μόνο για περιθωριακές ομάδες, που θα αναπαράγουν διευρυμένη την επιδοτούμενη περιθωριακότητά τους. Από μετανάστες θα μένουν εδώ όχι όσοι «λιάζονται» αλλά όσοι δεν έχουν στον ήλιο μοίρα – και θα ενταχθούν στις περιθωριακές ομάδες που περιμένουν να ζήσουν από τα οικογενειακά επιδόματα.

Ομοιώματα που παράγουν άλλα ομοιώματα, θέατρο σκιών όπου οι πολιτικοί προσπαθούν να μεταμορφωθούν σε κάτι που θέλουν, μεταμορφώνοντας τους άλλους σε κάτι που οι άλλοι δεν θέλουν. Από φιλοσοφική άποψη ή και λογοτεχνική άποψη, εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα και θέαμα. Σαν πολιτική όμως; Λέει κάτι;