«Νιώθω άλλη αθλήτρια»

Η μικρή Λένια είχε μόλις γιορτάσει τα πρώτα της γενέθλια πέρυσι και η μητέρα της η Νικόλ Κυριακοπούλου πέρα από τα κλασικά δωράκια και τις ευχές ανήμερα, της είχε αφιερώσει ενάμιση μήνα μετά το ασημένιο μετάλλιο που κατέκτησε σε έναν ανεπανάληπτο τελικό στο Βερολίνο με ελληνικό δίδυμο στις κορυφαίες θέσεις (Στεφανίδη – Κυριακοπούλου).

«Λένια, η μαμά πήρε μετάλλιο» έγραψε στον λογαριασμό της στο Ιnstagram, με τη μικρή να τη βλέπει στην τηλεόραση και να χαμογελάει. Σήμερα το μεσημέρι θα έχει πάρει και πάλι τη θέση της δίπλα στη μητέρα και την αδελφή της Νικόλ για να χαζέψει και πάλι τη μαμά να πετάει, αυτή τη φορά στον προκριματικό του επί κοντώ στο Ευρωπαϊκό Κλειστού Στίβου της Γλασκώβης που ξεκίνησε χθες.

«Στα καλύτερά μου»

«Είμαι στην καλύτερη φάση της ζωής μου και η κόρη μου με έχει απογειώσει. Μακάρι να μπορούσα να την είχα δίπλα μου στο γήπεδο, αλλά είναι μικρή ακόμα και θα με αναζητούσε. Θα είναι σε καλά χέρια με τη γιαγιά της και την αδελφή μου» λέει στα «ΝΕΑ», η ασημένια στο περσινό Ευρωπαϊκό, που θέλει όσο τίποτε άλλο ένα ακόμα μετάλλιο.

«Είναι και το απωθημένο μου, γιατί στον κλειστό στίβο δεν έχω πάρει ποτέ. Μακάρι να επαναληφθεί η περσινή σκηνή και να γεμίσει το βάθρο Ελλάδα» λέει και αποκαλύπτει και τον δεύτερο λόγο – μετά τη γέννηση της κόρης της – που την κάνει να πετάει.

«Μα, ο νέος μου προπονητής ο Ανδρέας Τσώνης. Εχουμε “δέσει” απίστευτα και με έμαθε πολύ γρήγορα έχοντας βελτιώσει πολλά πράγματα στην τεχνική μου. Ειλικρινά με απογείωσε και νιώθω σε κάποια πράγματα σαν να ξεκινάω τώρα το επί κοντώ. Τολμώ να πω ότι είμαι άλλη αθλήτρια πλέον. Κατ’ αρχάς μαθαίνω πράγματα που δεν ήξερα. Λυπάμαι γιατί έχασα την ευκαιρία να έχω πάρει κάποια μετάλλια και από πιο παλιά που τα έχασα από λάθη τεχνικής. Κόρη και προπονητής μου έχουν αλλάξει την ψυχολογία προς το καλύτερο» λέει η Νικόλ και της υπενθυμίζουμε και τον… σύζυγο Ανδρέα Λιναρδάτο για να μην παρεξηγηθεί.

«Εννοείται και αυτός είναι μέσα (γέλια). Το θέμα είναι να είναι εντός και του σταδίου, γιατί δεν του έχω βρει ακόμα εισιτήριο και έχω βάλει λυτούς και δεμένους. Ελπίζω να μη με δει από την τηλεόραση».

Στον κλειστό

Σε αντίθεση με τον ανοιχτό, στον κλειστό στίβο και οι 19 κοπέλες θα μπουν σε ένα στρώμα, σε έναν αγώνα (προκριματικό) για τη δωδεκάδα του τελικού.

«Ξέρεις τι σημαίνει αυτό, ένα τριωράκι στο νερό! Πολύ δύσκολες συνθήκες, περιμένοντας να φτάσει και στο ύψος που θέλει η κάθε αθλήτρια. Δεν θα ρισκάρουμε, θα ξεκινήσουμε ένα άλμα πιο χαμηλά για μαξιλαράκι και μετά θα πάμε για το όριο. Ολες ψάχνουμε λίγα άλματα για να μην υπάρξει επιβάρυνση, αφού ο τελικός είναι καπάκι την επόμενη μέρα. Οταν λέμε ότι ο προκριματικός είναι ο πιο δύσκολος αγώνας, το εννοούμε» επιμένει.

Θέλει το μετάλλιο «για να καλύψω το χαμένο έδαφος αλλά και να φτιάξω την αθλητική μου… προίκα (γέλια). Οι αθλητές, ξέρετε, ψάχνουμε και για χορηγούς, γιατί μας βοηθούν να έχουμε μια πιο ανθρώπινη προετοιμασία και κάποια πράγματα γίνονται πιο εύκολα. Το μετάλλιο είναι κίνητρο γι’ αυτούς».

Και μια και λέμε προετοιμασία, πώς ήταν η δική της και ζηλεύει τη Σάντι Μόρις για παράδειγμα;

«Εννοείται πως ζηλεύω. Παραλίγο να κάνουμε την τελευταία προπόνηση στην Ελλάδα με μπουφάν, αφού τα κλιματιστικά στον Αγιο Κοσμά δεν λειτουργούν! Αν κάτσουμε να συγκρίνουμε τις συνθήκες προετοιμασίας των ελλήνων αθλητών με τους ξένους, θα μας πιάσουν τα κλάματα…

Γι’ αυτό επιμένω ότι είναι τεράστιες οι επιτυχίες που φέρνουν οι έλληνες αθλητές και οι αθλήτριες σε όλα τα αθλήματα.

Η Λένια έχει αρχίσει πλέον και φωνάζει «Μαμά» όταν βλέπει τη Νικόλ στην τηλεόραση, η ίδια τι θα σκέφτεται την ώρα του αγώνα;

«Θα έχω τις πιο θετικές σκέψεις και την έμπνευση από την κόρη μου. Απλά θέλω να μπω κατ’ αρχάς στον τελικό, να είμαστε υγιείς και μετά να το απολαύσω και μακάρι να βρεθούμε με την Κατερίνα και πάλι παρέα στο βάθρο θα είναι μοναδικό».