Ανάμεσα σε μπάσκετ και ποδόσφαιρο

Είναι ωραίο να συναντάς φίλους από το παρελθόν. Ανθρώπους που γνώρισες ως υποστηρικτές της ΑΕΚ, που εμφανίζονταν ακόμη και στο ξενοδοχείο της ομάδας ή και αντιπάλου της, προκειμένου να δουν αγαπημένους τους άσους (τον Δημητριάδη όταν πήγε στον Αρη για παράδειγμα…) και εξελίχθησαν με την πάροδο του χρόνου. Με πόστο στην ΠΑΕ ΑΕΚ. Αργότερα στη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, όταν ανδρώθηκε παραγοντικά για τα καλά. Μετά επικεφαλής της Σούπερ Λίγκας, στη συνέχεια στη Νιόν και τώρα σε πόστο διευθυντή της Basketball Champions League.

Ο Πατρίκ Κομνηνός έχει μια διαδρομή που αξίζει να την παρατηρήσει κάποιος. Δεν είναι ότι πλούτισε το βιογραφικό του. Ούτε πως αυγάτισε τους τραπεζικούς του λογαριασμούς. Ανοιξε τους ορίζοντές του, κατάφερε να μην είναι μονοδιάστατος και συγκαταλέγεται στα λίγα στελέχη που μπορούν να υπερηφανεύονται για τις γνώσεις τους σε όλα τα αθλήματα. Χθες το μεσημέρι, όντας στην Αθήνα, επέλεξε να καλέσει κάποιους δημοσιογράφους για να συζητήσει τα θέματα που ταλανίζουν τον πολύπαθο χώρο του μπάσκετ. Το Τσάμπιονς Λιγκ πάει… σφαίρα, ο εμφύλιος της ΑΕΚ με τον ΠΑΟΚ είναι προ των πυλών, αλλά η Ευρωλίγκα μοιάζει με θηλιά που απειλεί να συρρικνώσει τους πάντες. Ακριβώς 16 ομάδες μέσα στη χλιδή και οι υπόλοιπες της Ευρώπης να περιμένουν για το μίνιμουμ της προβολής. Περί αυτού πρόκειται. Λες και το άθλημα έχει την πολυτέλεια να προσφέρει στο κοινό πολλές διοργανώσεις που οι περισσότερες αποδεικνύονται ζημιογόνες. Ο Κομνηνός έχει ιδέες. Τις συζητά με τους συναδέλφους του. Οπως με τον νέο γενικό γραμματέα της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας, τον Ανδρέα Ζαγκλή, που επί του παρόντος μόνο άνεμο αισιοδοξίας φέρνει και τίποτα παραπάνω. Αλλά ας περιμένουμε. Η ζύμωση κάνει μόνο καλό. Αλλά σε ένα γεύμα γεμάτο μπάσκετ και με τις πορτοκαλί μικρές μπάλες να σε ζαλίζουν έτσι που είχαν παραταχθεί μπροστά σου, βρήκε χώρο και το ποδόσφαιρο: «Οταν ήμουν στην ΟΥΕΦΑ, ένιωθα πως εργαζόμουν σε αεροπλανοφόρο. Τίποτα δεν μας ένοιαζε. Ούτε το χειρότερο τσουνάμι. Προχωρούσαν όλα ρολόι, αυτό ζητούσαν και αρκετοί συνέδελφοί μου. Στο μπάσκετ είναι ολότελα διαφορετικά. Οδηγούμε ένα φουσκωτό! Θέλουμε να φτάσουμε στην ακτή. Φτιάχνεις κάτι από την αρχή», είπε και μετά επέστρεψε στα δικά μας: «Αν έκανα εγώ το πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας, 14 ομάδες θα υπήρχαν. Δύο θα έπεφταν και οι άλλες δώδεκα θα έπαιζαν play offs και play outs. Η δε Β’ Εθνική θα ήταν ισχυρή ώστε να μην υπάρχουν ανισότητες. Φυσικά, παιχνίδια με ξένους διαιτητές».

Αυτό έμοιαζε με… επιδόρπιο μιας ωραίας κουβέντας. Γιατί όταν δέχεσαι βομβαρδισμό γεγονότων που δεν σχετίζονται με τον αθλητισμό, καλό είναι να παίρνεις ανάσες μεγάλες μιλώντας μόνο για δράση και σχέδια ανάπτυξης του αθλήματος.