Σενάρια

Το μυαλό τους τούς λέει πως αν ο Τσίπρας κάνει εκλογές τον Οκτώβριο, θα έχει επιλέξει ένα καταστροφικό γι’ αυτούς και αυτοκτονικό για εκείνον σενάριο. Μιας, όμως, και δεν μπορούν να  παραβλέψουν τον συριζαϊκό πολιτικό ανορθολογισμό, δεν αποκλείουν τις οκτωβριανές κάλπες στις ασκήσεις επί χάρτου που κάνουν. Ο λόγος για τους πολιτικούς αντιπάλους του κυβερνώντος κόμματος σε όλο το αντιπολιτευτικό φάσμα. Σύμφωνα, λοιπόν, με μια διαδεδομένη στα κοινοβουλευτικά πηγαδάκια ανάλυση, ο Πρωθυπουργός ίσως υποκύψει στον πειρασμό του Οκτωβρίου προκειμένου να προηγηθούν οι αυτοδιοικητικές με απλή αναλογική. Το ατού μιας τέτοιας αριστερής τακτικής είναι το εξής: Η ΝΔ έχει να αντιμετωπίσει δυο – τρεις δεξιούς αντάρτες σε πολλούς δήμους, άρα, υπάρχει το ενδεχόμενο να βρεθεί χαμηλά. Σε συνδυασμό με τη χαλαρή ευρωκάλπη, που είθισται να «γράφουν» καλά ποσοστά τα μικρότερα κόμματα, αυτό θα είχε προφανή επίδραση σε συμβολικό επίπεδο. Θα έδινε στον ΣΥΡΙΖΑ την επικοινωνιακή ευκαιρία να αμφισβητήσει το ισχυρό προβάδισμα της κεντροδεξιάς παράταξης που καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις.

Συμφέροντα

Τι κι αν μια προεκλογική περίοδος μόνο για τις προγραμματισμένες αναμετρήσεις δεν θα έχει έντονη πόλωση, η οποία ευνοεί και τον ΣΥΡΙΖΑ; Παράλληλα, ορισμένοι, εκτιμούν πως Βαρουφάκης και ΛΑΕ ίσως εξασφαλίσουν έδρανο στο Ευρωκοινοβούλιο. Οπότε η επιλογή του συγκεκριμένου τακτικισμού κρύβει ένα επιπλέον ρίσκο για την Κουμουνδούρου: Να βρεθεί ο ΣΥΡΙΖΑ με ένα ποσοστό γύρω στο 20%. Υπάρχουν, βέβαια, κι εκείνοι που πιστεύουν ότι οι συριζαϊκές διαρροές περί Οκτωβρίου στοχεύουν στη νάρκωση της αντιπολίτευσης – ειδικά του ΚΙΝΑΛ. Εξού και υποπτεύονται εκλογικό «αιφνιδιασμό» τον Μάιο. Αυτοί υποστηρίζουν άλλο σενάριο: Να μετατεθεί μια εβδομάδα πίσω ο πρώτος γύρος των αυτοδιοικητικών ώστε ο δεύτερος να συμπέσει με τις εθνικές. Επειδή, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει υποψηφίους που μπορούν να περάσουν στη δεύτερη Κυριακή. Ετσι, θα έδινε τη στήριξή του σε όποιον βρίσκεται απέναντι σε γαλάζιο υποψήφιο και για ανταπόδοση θα ζητούσε στήριξη στις εθνικές. Αν έχουν μια αξία όλα αυτά είναι πως αποδεικνύουν την αλήθεια του τσιτάτου που θέλει την πολιτική να είναι μια πάλη συμφερόντων μεταμφιεσμένη σε αγώνα αρχών.