Το μήνυμα του ευρωψηφοδελτίου

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης το είχε διακηρύξει με το που κέρδισε τις εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ: η δουλειά που θα γινόταν θα φαινόταν στα ψηφοδέλτια. Θα γινόταν προσπάθεια τα ψηφοδέλτια να συγκροτηθούν με προσωπικότητες που θα διαθέτουν κοινωνικές περγαμηνές, καλές σπουδές, προσωπικότητες με κοινωνική δράση. Η λαϊκότητα του κόμματος δεν μπορεί να εκφράζεται από αστέρες του θεάματος ή από στελέχη των μηχανισμών. Η ΝΔ έχει αλλάξει, δηλώνει ότι η πολιτική χρειάζεται να ξανασυναντήσει τη δημιουργικότητα. Και να ανεβεί το επίπεδο.

Το ευρωψηφοδέλτιο του κόμματος είναι το πρώτο μεγάλο τεστ – και υλοποιεί την αρχική υπόσχεση. Εκτός από τους ήδη υφιστάμενους ευρωβουλευτές, τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη (σε μια θέση που μοιάζει τιμητική απόσυρση) και δυο βουλευτίνες που μετακομίζουν από το εθνικό στο ευρωπαϊκό ψηφοδέλτιο, τα υπόλοιπα πρόσωπα, τα πιο άγνωστα, είναι ξεχωριστά. Πιο σημαντικό: δεν έφτασαν στο ευρωψηφοδέλτιο από την κομματική επετηρίδα ή από τον συνδικαλισμό – όπως έχουμε συνηθίσει σε μεγάλο βαθμό να συμβαίνει με τα πολιτικά στελέχη. Με σημαντικές περγαμηνές στον χώρο της πανεπιστημιακής διανόησης ή και της εργασίας, τα 15 επιπλέον πρόσωπα έχουν και κοινωνικό κύρος και συμβολικό φορτίο. Και εκφράζουν μια Ελλάδα που προσπαθεί και επιδιώκει τη διάκριση και την επιτυχία. Μια Ελλάδα «που ιδρώνει τη φανέλα».

Δεν διακρίνεις εύκολα σε αυτό το ψηφοδέλτιο προσωπικότητες που διαμαρτύρονται, που διεκδικούν από το κράτος, που κλαίγονται. Κάθε άλλο. Εχουν σφίξει τα δόντια για να πετύχουν στη ζωή τους. Και οι δυσκολίες δεν πτοούν, χαλυβδώνουν και γεμίζουν πείσμα για να τις νικήσουν. Οπως η πληροφορικάριος Ελισάβετ Κυρίτση, που σπούδασε χάρη στη δουλειά των γονιών της στην ταβέρνα και σήμερα εργάζεται στο Αμστερνταμ. Οπως ο καθηγητής στην Οξφόρδη Παύλος Ελευθεριάδης, που πολιτεύτηκε παλαιότερα με το Ποτάμι πριν φύγει απογοητευμένος. Ή όπως ο Γιώργος-Σταύρος Κρεμλής που γνωρίζει άριστα τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, αφού τους έχει υπηρετήσει για χρόνια σε κομβικές θέσεις.

Τα βιογραφικά των υποψηφίων εντυπωσιάζουν. Ανάμεσά τους, όμως, δυο είναι ξεχωριστά. Το ένα, του ψυχιάτρου Στέλιου Κυμπουρόπουλου. Ο οποίος, λίγους μήνες μετά τη γέννησή του το 1985, διαγιγνώσκεται με «Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία σε ένα μάλλον απροετοίμαστο κράτος», αλλά με τη βοήθεια της οικογένειάς του δεν το βάζει κάτω. Κερδίζει τη ζωή του σε πείσμα κάθε αντιξοότητας, επιτυχημένος επαγγελματίας, δρων πολίτης και σύμβολο μαχητικότητας και θέλησης. Το άλλο, της νομικού Καλυψώς Γούλα, αντιδημάρχου Θεσσαλονίκης, που όλοι τη θυμόμαστε να μην υπολογίζει τον κίνδυνο και να υπερασπίζεται τον δήμαρχο Γιάννη Μπουτάρη όταν του επιτέθηκαν ακροδεξιοί τραμπούκοι σε εκδήλωση ποντιακών σωματείων. Ιδανική για να την ταυτίσουν συριζαϊκά στελέχη με το στερεότυπο του προοδευτισμού, η Καλυψώ Γούλα θεώρησε ουσιαστικά προοδευτική την πολιτική συμμετοχή της σε ένα ψηφοδέλτιο που αποθεώνει την αριστεία και την ανταγωνιστικότητα, τον εκσυγχρονισμό και την εξωστρέφεια της χώρας. Στέλνοντας μήνυμα σε όσους επιχείρησαν να ταυτίσουν τη ΝΔ με την Ακροδεξιά. Φυσικά, τα στερεότυπα θα επιμένουν. «Νέοι και πεινασμένοι», έγραψε μια αναγνώστρια κάτω από το ρεπορτάζ με τις υποψηφιότητες σε μια ειδησεογραφική ιστοσελίδα. Λάθος. «Νέοι και χορτασμένοι». Κι αυτό είναι ένα ακόμα ουσιαστικό μήνυμα.