Στην υγειά του μακαρίτη

Ελπίζω όλα καλά για τον υπουργό Υγείας και το οικογενειακό δάνειο που πήρε από την Τράπεζα να πάει σε καλή μεριά. Να μην έχει φέρ’ ειπείν τίποτα θέματα υγείας στο σπίτι, Θεός φυλάξοι, γιατί όλα τα άλλα λίγο πολύ διορθώνονται. Μόνον τα προβλήματα που ανακύπτουν στον τομέα της ευθύνης του κ. Πολάκη σταθερά καρκινοβατούν. Και δεν αναφέρομαι αποκλειστικά  στους ογκολογικούς ασθενείς που βρίσκονται σε λίστες αναμονής για μετά θάνατον ακτινοθεραπείες ούτε για τις ξεχαρβαλωμένες δομές ΑΜΕΑ που οδηγούν τους πάσχοντες να αντιμετωπίζουν την κατάστασή τους διά της αλάνθαστης μεθόδου της περιθωριοποίησης. Ασε δε τους άφρονες που πάνε και πεθαίνουν από γρίπη μόνον και μόνον για να μας τη σπάσουν, αρνούμενοι να φορέσουν το κασκόλ τους και να κόψουν βεντούζες. Αν όλα αυτά είχαν διευθετηθεί από το Μέγα το της Αριστεράς Κράτος, αν η γιαγιά μου είχε καρούλια κι αν εγώ ήμουν η Attica Bank θα του το χάριζα ολόκληρο το ποσόν και θα του ‘δινα και συμπλήρωμα, να το πιει σε τσίπουρα στην υγειά του μακαρίτη.

– Σκουτελοβαρίσκω σου

– Κι αντιστέκομαι σου.

Ετσι δεν το λένε στην Κρήτη γιατί ξεχνάω πώς το λέμε εμείς στην Καλαμάτα;

Με καδρόνι στο σταυρό, κάπως έτσι λύνει τα προβλήματα του Υπουργείου Υγείας ο επιφανής δανειολήπτης και θα σας εξηγήσω αμέσως τι εννοώ. Προχθές, την ώρα ακριβώς που ορκιζόταν υπουργός Μακεδονίας Θράκης η Μαίρη Πόπινς, η ομπρελοφόρος του Τσίπρα, έβαζε λουκέτο η ρευματολογική κλινική του Νοσοκομείου Καβάλας που εξυπηρετούσε ολόκληρη την επικράτεια του τοπικού Υπουργείου γιατί απλούστατα, ο μοναδικός γιατρός έπαθε υπερκόπωση και τα βρόντηξε. Εν τω μεταξύ, στην παιδιατρική κλινική Ζακύνθου έτσι και σκάσει κανένα περιστατικό φωνάζουν από τα μεγάφωνα «αν υπάρχει κανένας γιατρός στην κερκίδα να παρουσιαστεί αμέσως στα αποδυτήρια» ενώ στο ιστορικό παιδιατρικό νοσοκομείο Αγία Σοφία, ελλείψει ωριλά, κάνουν σιναπισμούς και βάζουν βδέλλες στα λαιμά και στ’ αυτάκια των νηπίων.

Η μόνη ριζοσπαστική λύση που βλέπω προς το παρόν είναι να χορηγείται σε θεράποντες και θεραπευόμενους θεραπευτικός μπάφος με το μπουρί της σόμπας, περίπου όπως γίνεται και με τη θερμάστρα υγραερίου. Ανοίγεις, ρουφάς, φυσάς και δώθε παν οι άλλοι. Εντεκα εκατομμύρια νεκροί «δεν είναι και καμιά καταστροφή, μην τρελαθούμε δηλαδή…».

Αραγε αυτοί που θα ζήσουν διακόσια, τριακόσια χρόνια μετά από μας θα μας θυμούνται με έναν καλό λόγο θείε Βάνια ή θα μας σκατοψυχάνε που δανειοδοτούμε α βολοντέ αδειάζοντας τις ήδη άδειες Τράπεζες την ώρα που οι επιχειρήσεις κλείνουν η μια μετά την άλλη ελλείψει ρευστότητας; Και όχι καλά μου παιδιά, δεν είναι «σαχλαμαρόμαγκας» αυτός ο τύπος που λέτε. Ευφημισμοί υπάρχουν πολλοί αλλά εσείς το τερματίσατε. Εκατό χιλιάδες ευρώ, ακατέβατα. Να σας τον τυλίξω ή θα τον φάτε επιτόπου;