Οταν το ΠΑΣΟΚ γίνεται διαβατήριο για παντού

Το είπε ίσως πιο καθαρά ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, στο άκουσμα της υπουργοποίησης των Θάνου Μωραΐτη και Αγγελου Τόλκα: «Το ΠΑΣΟΚ για μας είναι τίτλος τιμής και όχι τίτλος διαπραγμάτευσης». Αν κάτι είναι βέβαιο είναι πως η πολυμορφία του κόμματος του πράσινου ήλιου φαίνεται στην πορεία των στελεχών του: δεν είναι λίγοι εκείνοι που δεν μπορούν να αρνηθούν τη δημοκρατική παράταξη – και που, ό,τι κι αν τους προταθεί, δεν πρόκειται να την παρατήσουν για ένα καλύτερο πολιτικό μέλλον. Και υπάρχουν και οι άλλοι, που χρησιμοποίησαν το πασοκικό βιογραφικό τους με στόχο μια καλή μεταγραφή. Είναι οι περιπτώσεις για τις οποίες η Φώφη Γεννηματά έκανε λόγο όταν μίλησε για «ανθρώπους που δεν χρειάζεται ο χώρος» και για «αντιλήψεις από τις οποίες υποφέραμε και στις οποίες γυρίσαμε την πλάτη».

Οι σημερινοί υφυπουργοί είναι οι τελευταίοι μιας λίστας στελεχών που, όταν η Κεντροαριστερά δεν μπορούσε να τους προσφέρει πια τη μαγεία της εξουσίας, έβαλαν πλώρη για άλλες πολιτικές ατραπούς. Ο Παναγιώτης Κουρουμπλής, η Θεοδώρα Τζάκρη και ο Μάρκος Μπόλαρης έφυγαν γιατί «δεν άντεχαν να ψηφίζουν πια Μνημόνια», έμειναν όμως στη θέση τους τον Ιούνιο του 2015. Και οι τρεις πήραν υπουργικό θώκο. Ο Χρήστος Σπίρτζης ίδρυσε πρώτα τη  δική του κίνηση-transit, προτού γίνει υπουργός του Αλέξη Τσίπρα. Ο Αντώνης Κοτσακάς έως το 2009 κατείχε μια θέση σε κάθε σύνθεση Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ – πριν λίγους μήνες, όμως, βγήκε πρώτος σε ψήφους στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος που κάποτε ταύτιζε τον ίδιο και το ΠΑΣΟΚ με την καταστροφή της χώρας.

«ΒΡΑΖΕΙ» Ο ΣΥΡΙΖΑ. Το διαφορετικό στις περιπτώσεις του Μωραΐτη και του Τόλκα είναι πως, σε κάποιο βαθμό, περιέχουν προσωπικό τόνο -από το Κίνημα Αλλαγής διατείνονται πως τα κίνητρα είναι εντελώς ιδιοτελή, μετά τις αρνήσεις της Φώφη Γεννηματά να τους διορίσει στις θέσεις που θα ήθελαν. Κι αν οι δυο τους πιστεύουν πως στον ΣΥΡΙΖΑ θα συναντήσουν ένα νέο ΠΑΣΟΚ, τα σημάδια είναι μάλλον δυσοίωνα. Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ βλέπουν «αλεξιπτωτιστές» να παίρνουν θέσεις που θεωρούν πως ανήκουν στους ίδιους και τα αριστερά στελέχη αρχίζουν να αντιλαμβάνονται την προσπάθεια pasokification της ηγεσίας ως την αρχή του τέλους για τη φυσιογνωμία του κόμματος. Κι αν οι συνεργάτες του Πρωθυπουργού στηρίζουν τους νεοεισαχθέντες στην κυβέρνηση, ο αναβρασμός που υπάρχει εντός του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να κρυφθεί πίσω από καλέσματα για «προοδευτικά μέτωπα» ούτε δικαιολογείται από τη διαφαινόμενη – σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις – ήττα στις επόμενες εθνικές εκλογές. Ακόμα και η θρησκευτική ορκωμοσία των δύο ήρθε σε αντίθεση με τον πολιτικό όρκο των υπουργοποιημένων στελεχών που προέρχονται από τα σπλάχνα του ΣΥΡΙΖΑ – σύμβολο κι αυτό της διαφορετικής νοοτροπίας ανάμεσα σε όσους ανατράφηκαν στο πράσινο και στο κόκκινο φυτώριο.

ΔΕΝ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ Η ΕΝΟΤΗΤΑ. «Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ΠΑΣΟΚ, ούτε θα γίνει, όσο κι αν προσπαθεί», σχολίαζε έμπειρο κεντροαριστερό στέλεχος σε συνομιλητές του, τονίζοντας, σε αντίθεση με όσα λένε στην κυβέρνηση, πως η παράταξη δεν βρίσκεται σε θέση άμυνας. «Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτός που βρίσκεται υπό πίεση», επεσήμανε. Γι’ αυτό στο επόμενο διάστημα θα επιχειρήσει να μεταφέρει την πίεση αυτή στο Κίνημα Αλλαγής, ανασύροντας υποθέσεις από το παρελθόν, όπως αυτή με τον Θεόδωρο Τσουκάτο. Αυτές οι επιθέσεις, που έχουν ήδη ξεκινήσει, αλλά και η απόπειρα αρπαγής στελεχών έχει συσπειρώσει το Κίνημα Αλλαγής – στο οποίο όλα δείχνουν πως θα είναι αμείλικτοι απέναντι σε οποιαδήποτε προσπάθεια διάσπασης του φορέα. Για κάθε «πρόθυμο» που ανταποκρίνεται στο προσκλητήριο του Αλέξη Τσίπρα, θα υπάρχουν εκείνοι που δεν κουνιούνται χιλιοστό. Γιατί, στην Κεντροαριστερά, εκτός από πολυμορφικοί, θέλουν να αποδειχθούν «πολύ σκληροί για να πεθάνουν».