Συνταγματική αναθεώρηση: αντιδραστική κατεύθυνση με προοδευτική μάσκα

Η συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση είναι πράγματι αποκαλυπτική. Αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι η κυβέρνηση κάνει ό,τι μπορεί να προωθήσει τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης. Οι προτάσεις της δεν είναι προϊόν ενός απλού συμβιβασμού με την εξουσία του κεφαλαίου. Αποτυπώνουν σε νομική μορφή τις νέες ανάγκες του συστήματος. Πίσω απ’ τα ψευδεπίγραφα συνθήματα για «εμβάθυνση της δημοκρατίας» κρύβονται οι αντιδραστικές προτάσεις για να διασφαλιστεί ότι θα συνεχίζεται απρόσκοπτα η εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής όσο και αν αυξάνεται η λαϊκή δυσαρέσκεια.

Την κατεύθυνση της κυβερνητικής σταθερότητας στην εφαρμογή των αντιλαϊκών μέτρων, ακόμα και αν η κυβέρνηση χάσει την πλειοψηφία στη Βουλή, υπηρετούν τόσο οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ όσο και της ΝΔ. Γι’ αυτό από κοινού συγκλίνουν στην ενίσχυση του ρόλου του Προέδρου της Δημοκρατίας, στην αποσύνδεση της εκλογής του από τη διάλυση της Βουλής και στη διευκόλυνση της συγκρότησης Ανεξάρτητων Αρχών. Γι’ αυτό από κοινού ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ προωθούν τη συνταγματοποίηση της πολιτικής των Μνημονίων, εισάγοντας όρους όπως της ανταποδοτικότητας στην Κοινωνική Ασφάλιση, που αποτελεί τον πολιορκητικό κριό της κατεδάφισης των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζόμενων.

Δεν προκαλεί ασφαλώς έκπληξη ότι ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ απέρριψαν από κοινού τις προτάσεις του ΚΚΕ για διεύρυνση των λαϊκών δικαιωμάτων. Απέρριψαν τις προτάσεις κατάργησης των περιορισμών στο δικαίωμα της απεργίας, τις προτάσεις πλήρους κατοχύρωσης των ελεύθερων συλλογικών συμβάσεων και διασφάλισης ότι η Υγεία, η Παιδεία και η Κοινωνική Ασφάλιση δεν θα αποτελούν εμπορεύματα. Απέρριψαν την πρόταση της κατάργησης των διατάξεων που περιορίζουν τα κυριαρχικά δικαιώματα, που επιτρέπουν την παραμονή πυρηνικών όπλων και βάσεων του ΝΑΤΟ στη χώρα και κατοχυρώνουν την υπεροχή του δικαίου της ΕΕ έναντι του ελληνικού δικαίου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος καλεί με θράσος στη συγκρότηση «προοδευτικού μετώπου», δεν τόλμησε να προχωρήσει ούτε σε στοιχειώδεις υπερώριμους αστικούς εκσυγχρονισμούς που έγιναν δεκαετίες πριν σ’ άλλα ευρωπαϊκά κράτη, όπως η ανόθευτη απλή αναλογική, ο πλήρης διαχωρισμός Κράτους – Εκκλησίας και η πλήρης κατάργηση του άρθρου 86 περί ευθύνης υπουργών, ώστε αυτοί να αντιμετωπίζονται ισότιμα με τους υπόλοιπους πολίτες.

Η προεκλογική άσφαιρη αντιπαράθεση κυβέρνησης – ΝΔ και ΚΙΝΑΛ δεν μπορεί να συγκαλύψει τη βαθιά στρατηγική τους σύγκλιση. Ο ΣΥΡΙΖΑ που μας φόρτωσε τα ετήσια ματωμένα πλεονάσματα και που αποδέχεται τη δημοσιονομική πειθαρχία της ΕΕ εμφανίζεται τώρα να «καταγγέλλει» την πρόταση της ΝΔ για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς.

Φυσικά δεν πρέπει να υπάρχουν αυταπάτες ότι μπορεί να κατοχυρωθεί  «προοδευτικό» Σύνταγμα στο πλαίσιο της σημερινής δικτατορίας του κεφαλαίου. Πίσω από τις συνταγματικές διακηρύξεις για τυπική ισότητα των πολιτών, κρύβεται η βαθιά ουσιαστική ανισότητα ανάμεσα στους ιδιοκτήτες των επιχειρηματικών ομίλων και στα θύματα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Τις διακηρύξεις για το δικαίωμα στην εργασία και στην κατοικία θρυμματίζει η πραγματικότητα των μισθών πείνας, της ανεργίας, των κατασχέσεων, του ΕΝΦΙΑ. Στον αντίποδα των προτάσεων αναπαλαίωσης του σάπιου συστήματος βρίσκονται οι ριζοσπαστικές προτάσεις του ΚΚΕ, ως προτάσεις διεκδίκησης του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Το ΚΚΕ μπαίνει μπροστά για να οργανωθεί η λαϊκή αντεπίθεση για την υπεράσπιση των λαϊκών δικαιωμάτων, για να ανοίξει ο προοδευτικός δρόμος της ανάπτυξης με γνώμονα τις ανάγκες της κοινωνίας.

Ο λαός έχει το δικαίωμα και τη δύναμη να γίνει πραγματικά κυρίαρχος του πλούτου που παράγει, να πάρει στα χέρια του τα κλειδιά της οικονομίας και το τιμόνι της εξουσίας. Αυτή την ανώτερη μορφή δημοκρατίας και οργάνωσης της κοινωνίας θα αποτυπώνει το σοσιαλιστικό Σύνταγμα.