Τα κόκκινα γάντια στη φυλακή

Σχέση τυπικά δεν υπάρχει, η υπόθεση είναι της Δικαιοσύνης, δεν είναι της πολιτικής. Αν λοιπόν το δικαστήριο των Ιωαννίνων καταδικάζει σε οκτώ χρόνια κάθειρξη μια καθαρίστρια, καρδιοπαθή και μητέρα δεκατριών παιδιών, επειδή πλαστογράφησε το απολυτήριο του Δημοτικού για να δουλέψει, μπορεί να πει κανείς μόνο ότι η Δικαιοσύνη όφειλε να δείξει το ανθρώπινο πρόσωπό της. Αλλά αρκεί ένα ερώτημα που είχε τεθεί τον περασμένο Νοέμβριο, όταν μια άλλη καθαρίστρια είχε καταδικαστεί για τον ίδιο λόγο σε δέκα χρόνια κάθειρξη, για να δώσει στην υπόθεση την πολιτική διάσταση που της πρέπει: Φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ, έλεγε εκείνο το ερώτημα, που μπήκε η καθαρίστρια φυλακή;

Ας πούμε για την οικονομία της συζήτησης πως όχι, δεν φταίει επειδή δυο καθαρίστριες μετρούν μέσα σε λίγους μήνες 18 χρόνια κάθειρξη. Το ερώτημα πάντως δεν είχε τεθεί χωρίς αφορμή. Η αντιπολίτευση, για παράδειγμα, είχε θυμίσει εμμέσως ότι δεν βρισκόμαστε ακριβώς στη χώρα του dura lex, sed lex. Είχε υπενθυμίσει ότι μπορεί να το λέει ο νόμος, αλλά ο νόμος δεν είναι πάντα σκληρός, όπως θα ήθελαν οι Λατίνοι. Αυτήν την α λα καρτ ελαστικότητα είχε επισημάνει ως «παράδοξο» τότε ο αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ, Κωνσταντίνος Κυρανάκης: «Η καθαρίστρια στον Βόλο καταδικάστηκε με το άρθρο 216 του ποινικού κώδικα, τα αδέλφια Τσίπρα με το 217. Αυτά είναι τα δυο μέτρα και τα δυο σταθμά στην ελληνική κοινωνία. Προφανώς εάν είσαι αδελφός και ξάδελφος του πρωθυπουργού έχεις καλύτερη μεταχείριση σε σχέση με μια καθαρίστρια την οποία χρησιμοποίησε μάλιστα προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ για να κάνει την προπαγάνδα του».

Είχε πράγματι χρησιμοποιήσει τις καθαρίστριες ο ΣΥΡΙΖΑ; Εντάξει, δεν κυκλοφορούσαν και με κόκκινα γάντια οι συριζαίοι. Τα φόρεσαν όμως για τους συριζαίους οι απολυμένες καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών και ύψωσαν τη γροθιά τους. Το φόρεσε και η Χαρούλα Αλεξίου για να τραγουδήσει υπέρ τους και – εμμέσως – και υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ πριν το μετανιώσει. Και ο Αλέξης Τσίπρας, ως πρωθυπουργός πλέον, φωτογραφίστηκε στα σκαλιά του Μαξίμου για να τους πει ότι ακόμη και αυτή, η γερμανίδια καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ, αντιλαμβανόταν το δίκαιο του αγώνα τους.

Στο συρτάρι

Το συμπέρασμα είναι ότι οι καθαρίστριες έκαναν πολλά για τον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ για να μην μπαίνουν οι καθαρίστριες φυλακή; Σχεδόν τίποτε. Τον περασμένο Νοέμβριο είχε αναπαραχθεί στο Διαδίκτυο η είδηση ότι «εδώ και καιρό» βρισκόταν στα χέρια του υπουργού Δικαιοσύνης Καλογήρου πρόταση της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής για την αναμόρφωση του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, η οποία σε ανύποπτο χρόνο κατέγραφε τα προβλήματα που προκαλεί η αυστηρότητα του αναχρονιστικού νόμου περί καταχραστών του δημοσίου χρήματος.

Μπορεί να υποθέσει βάσιμα κανείς ότι η πρόταση πέρασε από τα υπουργικά χέρια στο υπουργικό συρτάρι και ξεχάστηκε. Και μπορεί και να θυμηθεί την αντιπολίτευση να καταγγέλλει πως ο καταδικαστείς για πλαστή ασφαλιστική ενημερότητα αδελφός του πρωθυπουργού δεν εξέτισε την ποινή του χάρις σε μια φωτογραφική τροπολογία που είχε καταθέσει ένας προκάτοχος του Καλογήρου, ο Νίκος Παρασκευόπουλος. Το λέει ο νόμος, ναι. Εκτός και αν φροντίσει κάποιος να τον αλλάξει…

ΤΟ ΑΓΓΙΓΜΑ

Για την καθαρίστρια στον Βόλο είχε μιλήσει ο Πρωθυπουργός στη Βουλή. Με μια άλλη καθαρίστρια είχε φωτογραφιστεί στο κτίριο του Open πριν μπει στο στούντιο για να δώσει συνέντευξη. Αλλά η πραγματικότητα βρίσκει τους πιο περίεργους τρόπους να εκδικηθεί. Η καθαρίστρια του Open απολύθηκε μετά τη σέλφι πριν επαναπροσληφθεί τάχιστα για να μη θεωρηθεί το άγγιγμα του Τσίπρα μοιραίο. Κι εκεί που ο ΣΥΡΙΖΑ πολύ θα ήθελε να λέει πως οι Σαμαροβενιζέλοι όχι μόνο απολύουν τις καθαρίστριες αλλά τις βάζουν και φυλακή, βρίσκεται αντιμέτωπος ξανά με το ερώτημα: φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ που μπαίνουν οι καθαρίστριες φυλακή; Ε, μάλλον φταίει…