Η ευλογία που γίνεται κατάρα…

Την ώρα που ο Παναθηναϊκός βάζει σημάδι το 19ο Κύπελλο στην ιστορία του, ο Ολυμπιακός δείχνει να σημαδεύει τον ίδιο του τον εαυτό!

Το εννοώ αυτό διότι με την αποχώρησή τους από το ΟΑΚΑ οι Πειραιώτες αφενός διατρανώνουν ακόμη περισσότερο το αντάρτικο το οποίο έχουν κηρύξει κατά πάντων των φορέων του ελληνικού μπάσκετ και αφετέρου μπαίνουν στο τριπάκι όχι μονάχα της αυθυποβολής, αλλά και του αυτομαστιγώματος.

Εδώ και χρόνια ο Ολυμπιακός θεωρεί εαυτόν θιγόμενο από τις αποφάσεις της ΕΟΚ και του ΕΣΑΚΕ. Το περασμένο Σάββατο έλαμψε διά της απουσίας του από το γκαλά της λίγκας, στο περιθώριο του All Star Game στη Θεσσαλονίκη και προχθές τα βρόντηξε στο ΟΑΚΑ αναλαμβάνοντας κιόλας το βαρύ κόστος της απόφασής του.

Αμ το άλλο; Επειδή η πιάτσα είχε ταρακουνηθεί από πριν, πολλοί αναρωτιούνταν όχι γιατί έφυγε ο Ολυμπιακός από το ΟΑΚΑ, αλλά για ποιον λόγο πήγε!

Πλάκα πλάκα (αν και αυτή η υπόθεση δεν εμπίπτει στην κατηγορία των αστείων) το σίριαλ των Αιωνίων δεν χάνει ποτέ το ενδιαφέρον του! Κάθε τρεις και λίγο ο σεναριογράφος και ο σκηνοθέτης του παρουσιάζουν ένα

καινούργιο επεισόδιο που εκτινάσσει τη θεαματικότητα στα ύψη.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά που συμβαίνουν νομίζω ότι ενώ κάποτε ευχόμασταν να μην πολιτικοποιηθεί το ποδόσφαιρο και εν συνεχεία να μην ποδοσφαιροποιηθεί το μπάσκετ, τώρα μας λούζει κρύος ιδρώτας μπας και μπασκετοποιηθούν τα υπόλοιπα!

Τώρα δηλαδή το μπάσκετ υφίσταται τις παράπλευρες απώλειες και λούζεται τα βρώμικα απόνερα του πολέμου των Αιωνίων, χωρίς να βλέπει κιόλας στον ορίζοντά του καμιά εύκαιρη κολυμβήθρα του Σιλωάμ για να βουτήξει μέσα, να καθαρθεί και να εξαγνισθεί από τις αμαρτίες.

Κοκορευόμαστε και με το δίκιο μας διότι διαθέτουμε δυο τέτοιες ομάδες οι οποίες πρωταγωνιστούν στη διεθνή σκηνή, αλλά έρχονται στιγμές (σαν την προχθεσινή) που με πόνο ψυχής συνειδητοποιούμε πώς η ευλογία γίνεται κατάρα!