Δύο εκπλήξεις

Οι δημόσιες τοποθετήσεις ή κινήσεις τους, προκάλεσαν έκπληξη και καλό είναι να τις δούμε: αρχικά, αυτή του Δημήτρη Γιαννακόπουλου. Και εν συνεχεία,  του Γιώργου Βασιλειάδη χθες το πρωί στην έδρα της ομοσπονδίας Ιστιοπλοΐας στην παραλία της Καλλιθέας.

Ενα 24ωρο μετά την κίνησή του να τοποθετήσει εσώρουχο στον πάγκο του Ολυμπιακού και αφού ο αντίπαλος είχε αποχωρήσει στο ημίχρονο, ο κ. Γιαννακόπουλος ανέκρουσε πρύμναν. Είτε γιατί του εξήγησαν πως πρόκειται για «φάουλ» στον τομέα της συμπεριφοράς, είτε διότι ο ίδιος κατανόησε ότι δεν έχει νόημα να προκαλεί τους αντιπάλους. Ενας άγραφος νόμος λέει ότι δεν πρέπει να επιχαίρεις όταν ο αντίπαλος είναι κάτω. Ο Ολυμπιακός έχανε με 15 πόντους στο ημίχρονο και είχε (δικαιολογημένα, προφανώς) παράπονα από τη διαιτησία, ωστόσο ο παράγοντας ήταν πεπεισμένος πως η ομάδα του τον είχε διαλύσει. Ποιος ο λόγος να αφήσει το εσώρουχο; Γιατί να λειτουργήσει με τέτοιον τρόπο και να ρίξει τόσο το επίπεδο; «Είναι άμεση συγγνώμη. Λανθασμένη κίνηση. Συγγνώμη από τον κόσμο του μπάσκετ», ξεκαθάρισε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος. Το να φέρεται κάποιος που οδηγεί μια ομάδα όπως ο πλέον φανατικός οπαδός, ακόμη και αν δηλώνει κι αυτός οπαδός, δεν έχει νόημα και ασφαλώς δεν τον ωφελεί. Το έκανε και ο Ολυμπιακός τον Μάιο του ’93 στο ΣΕΦ όταν κατέβασε τις ημίγυμνες χορεύτριες του Διογένη προκειμένου να πικάρει τον απόντα από το παρκέ αντίπαλό του, σε μια φιέστα τίτλου που περιελάμβανε εσωτερικό διπλό! Οι σεξιστικές συμπεριφορές δεν αποτελούν παράδειγμα – αντίθετα προκαλούν αποστροφή στο ευρύ κοινό. Υποθέτω ότι το αντιλήφθηκε και ζήτησε με ειλικρίνεια συγγνώμη ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος.

Για τον Γιώργο Βασιλειάδη, τώρα: «Ο ρόλος της ΓΓΑ και του υφυπουργού είναι η διασφάλιση των κανόνων και η εξέλιξη του ερασιτεχνικού αθλητισμού. Του αθλητή, του σωματείου, της ομοσπονδίας. Δεν είναι και δεν μπορεί να είναι ο ρόλος του διαιτητή ανάμεσα σε αντικρουόμενα συμφέροντα και στους τσακωμούς κακομαθημένων παραγόντων που πληγώνουν το άθλημα που έχει κάνει περήφανη τη χώρα», ήταν η ακριβής αποστροφή των δηλώσεων που έκανε για το θέμα χθες το πρωί. Τις άκουσα με τα αυτιά μου. Ας δεχθώ ότι δεν θέλει να εμπλακεί με άμεσο τρόπο. Ωστόσο, ο ρόλος του ως πολιτειακός παράγοντας, σίγουρα θα (πρέπει να) είναι πώς θα ηρεμήσουν τα πράγματα και πώς θα βρεθεί λύση στο αδιέξοδο. Ναι, κατά καιρούς υφυπουργοί έχουν καλέσει στο γραφείο τους παράγοντες και δεν υπήρξε πρόοδος στο οτιδήποτε – ήταν για το θεαθήναι. Αλλά έγινε. Δεν μπορεί ένας πολιτικός να ορίσει διαιτητές, να δώσει κατευθύνσεις ή να αλλάξει συμβούλια και συμβούλους. Ούτε όμως και να θεωρεί πανάκεια την κατάθεση του αθλητικού νόμου. Εδώ έχουμε μια πραγματικότητα. Στο ποδόσφαιρο η κυβέρνηση επέλεξε να έχει εμπλοκή με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Στο μπάσκετ, όχι; Θα το αφήνουν οι κυβερνώντες να ξεφτίζει και να θυμόμαστε μόνο το ένδοξο παρελθόν ενός αθλήματος που όπως είπε ο κ. Βασιλειάδης «έκανε περήφανη τη χώρα»; Διαβασμένος ήταν στη χθεσινή εκδήλωση, ουδεμία αντίρρηση. Αλλά για το θέμα που μοιάζει φλέγον, ενδέχεται να επανεξετάσει τη θέση του και τη γραμμή που θα ακολουθήσει στο εξής.