Βραβεία

Είναι στιγμές που δεν μπορείς να μιλήσεις για αδρεναλίνη. Αλλωστε, πώς να νιώσεις έτσι όταν βρίσκεσαι σε αίθουσα γεμάτη θρύλους και απουσιάζει η ένταση του γηπέδου; Ταυτόχρονα, όμως, σε διαπερνά ένα κύμα συγκίνησης. Και χαίρεσαι ταυτόχρονα. Πολύ απλά γιατί διαπιστώνεις ότι οι ποδοσφαιριστές, έστω και αργά αν θέλει κάποιος να δει τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση,  τιμούν όσους τίμησαν και με το παραπάνω το όνομά τους. Αυτούς που ναι μεν πήραν πολλά σε διάρκεια χρόνου, αλλά παράλληλα έδωσαν και πολλά στον τόπο μας. Χθες, ήταν η γιορτή των ποδοσφαιστών, του ΠΣΑΠ. Οι βραβεύσεις για τους καλύτερους της (προηγούμενης) σεζόν. Κυρίως, όμως, η αναγνώριση σε δύο πρόσωπα που σφράγισαν τα νιάτα μας, τα απογεύματά μας, ορισμένες από τις καλύτερες θύμησές μας.

Ο Χρίστο Βαζέχα με τα εκατοντάδες γκολ, τα χρυσά παπούτσια, τα αυτοκίνητα που κέρδιζε ως κορυφαίος σκόρερ εκεί στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Με τη φανέλα του Παναθηναϊκού έδειξε τι σημαίνει κάποιος να είναι ταπεινός και να κοιτά πάνω απ’ όλα τη δική του δουλειά. Να ανεβαίνει τα σκαλιά της ιεραρχίας και να καθιερώνεται στη συνείδηση όλων των οπαδών. Γιατί ένας Πολωνός που τον γνώριζαν ελάχιστοι, έγινε στην Ελλαδα διάσημος και ταυτόσημος με το γκολ. Μπράβο του. Και μεγάλη καρδιά, το αντιστρόφως ανάλογο με το ύψος του.

Από κοντά ο μοναδικός Ντούσαν Μπάγιεβιτς. Τι γκολ απολαύσαμε όσοι τον προλάβαμε με τη φανέλα της ΑΕΚ. Αγέρωχος, αρχοντικός, σκόρερ ολκής με ένα στυλ διαφορετικό σε σύγκριση με αυτό των υπολοίπων. Ως τεχνικός, μας έδωσε ορισμένες από τις καλύτερες εκδόσεις ομάδων που έχουν περάσει στα ελληνικά γήπεδα. Η δική του ΑΕΚ, όπως ο δικός του Ολυμπιακός και ο δικός του ΠΑΟΚ, άφησαν το στίγμα τους και δεν το αμφισβητεί κανένας. Και βέβαια, για τον άνθρωπο Ντούσκο δεν μπορεί να ειπωθούν πολλά. Κύριος, έστω κι αν κάποιοι δυσκολεύονται να το αποδεχθούν και καταθέτουν άποψη όχι απολύτως συμβατή με την πραγματικότητα. «Ευχαριστώ τη δεύτερη πατρίδα μου», είπε συγκινημένος ο Ντούσκο μετά τη βράβευσή του από τον υφυπουργό Αθλητισμού, Γιώργο Βασιλειάδη.

Φυσικά, αξίζει μνείας και η βράβευση στον Χρήστο Θέο, στον γιατρό του Ολυμπιακού για όσα δίνει εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου. Ενας κορυφαίος επιστήμονας που ευχαρίστησε τους συναδέλφους του, αλλά και τον Βαγγέλη Μαρινάκη που του έδωσε την ευκαιρία να εργαστεί σε υψηλό επίπεδο.

Οσο για τους κορυφαίους της σεζόν, ιδού. Λάζαρος καλύτερος Ελληνας, Γιαννιώτης «άσος», Ουάρντα ξένος, Χιμένεθ κόουτς, Παπαπέτρου διαιτητής για δεύτερη συνεχή σεζόν, Μανωλάς Ελληνας του εξωτερικού, Δουβίκας νέος και Ναζλίδης βράβευση fair play.

Η δε καλύτερη 11άδα ήταν …12άδα, καθόσον υπήρξε ισοβαθμία δύο παικτών: Γιαννιώτης, Βιεϊρίνια, Γιαννούλης, Βαρέλα, Μάτος, Τσιγκρίνσκι, Σιμόες, Κουρμπέλης, Ουάρντα, Χριστοδουλόπουλος, Λιβάγια, Ανσαριφάρντ.