Ο μεγάλος ασθενής είναι το ΕΛΚΕ

Το Πανεπιστήμιο Αθηνών βρίσκεται σήμερα ίσως στην πιο δύσκολη κατάσταση από την εποχή της μεταπολίτευσης. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιλέξει κανείς ανάμεσα σε ένα πλήθος πολυσύνθετων προβλημάτων το κυρίαρχο.
Πλήρης έλλειψη στελέχωσης, ισχνοί οικονομικοί πόροι, άκρατη γραφειοκρατία, μηδενική ασφάλεια, κατεστραμμένες υποδομές, εισαγωγή υπερβολικού αριθμού φοιτητών, μία διοίκηση δέσμια του θεσμικού πλαισίου, στελέχη τα οποία έχουν φτάσει στα όρια των αντοχών τους, πανεπιστημιακά όργανα που προπηλακίζονται, αποτελούν ορισμένα από τα μεγάλα προβλήματα των πανεπιστημίων και συνθέτουν ένα εφιαλτικό σκηνικό λειτουργίας.
Το πρόβλημα που εγώ διακρίνω ως το κυρίαρχο, είναι ο στραγγαλισμός του Ειδικού Λογαριασμού Κονδυλίων Ερευνας, βηματοδότη της λειτουργίας ολόκληρου του Πανεπιστημίου, δεδομένου ότι αποτελεί το βασικό γρανάζι όχι μόνο για την ομαλή ροή της έρευνας, αλλά και για μεγάλο τμήμα της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Ενα απαράδεκτο συνονθύλευμα νόμων, διατάξεων και εσωτερικών εγκυκλίων επιβάλλουν μια διαδικασία που, επί της ουσίας, απαγορεύει και αποθαρρύνει την εκπόνηση ερευνητικών προγραμμάτων, τη λειτουργία μεταπτυχιακών σπουδών, την αγορά εξοπλισμού και τη συντήρηση των υποδομών.
Προκειμένου να προσληφθεί ένας νέος ερευνητής, απαιτούνται διαδικασίες 10 μηνών, ενώ για την προμήθεια ενός πακέτου Α4 απαιτούνται διαδικασίες της τάξεως των 5 μηνών και ατέρμονη γραφειοκρατία. Προκειμένου να διδάξει κάποιος σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα απαιτούνται 14 διοικητικές πράξεις οργάνων και χρονικό διάστημα πέραν του εξαμήνου.
Η ευθύνη βεβαίως βαραίνει τις Πρυτανικές Αρχές, που δεν αντέδρασαν, ελπίζοντας στην εύνοια του υπουργείου για παράταση θητείας, για συγχωνεύσεις Ιδρυμάτων και για τη δημιουργία Τμημάτων με αλλοπρόσαλλα γνωστικά αντικείμενα.
Ενόψει των πρυτανικών εκλογών αναπτύσσουμε έναν ευρύ διάλογο, ενσωματώνουμε προβληματισμούς, προτείνουμε λύσεις, ψηλαφίζουμε νέους δρόμους στην εκπαίδευση, την έρευνα και την καινοτομία. Εξελίσσουμε ένα νέο, αυτοδιοικούμενο Πανεπιστήμιο, σε μια συλλογική προσπάθεια, που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες και θα οραματίζεται το μέλλον των επόμενων γενεών.
Ο Ευθύμιος Λέκκας είναι πρόεδρος Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος













