Τι είναι αυτό που μας ενώνει, μας χωρίζει, μας πληγώνει…

Οσοι βρέθηκαν την προηγούμενη Κυριακή στον συνήθη τόπο των κεντροαριστερών κεντρικών επιτροπών, το Κάραβελ, διηγούνται μια σκηνή που τους χαράχθηκε στο μυαλό. Η Φώφη Γεννηματά είναι στο βήμα και λέει «δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να λεηλατήσει την παράταξη». Το ακροατήριο από κάτω μοιάζει να δονείται. Η πρόεδρος δεν έχει ξυπνήσει μόνο τα αντισύριζα αντανακλαστικά του, έχει ξυπνήσει και τα αντιδεξιά. Αναμενόμενο, μιας και οι περισσότεροι εκεί φρονούσαν ότι αμφότεροι οι εκπρόσωποι του δικομματισμού εποφθαλμιούν την εκλογική τους δεξαμενή. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, από την άλλη, δεν χάνει ευκαιρία να δηλώνει πως ακόμη κι αν εξασφαλίσει ισχυρή αυτοδυναμία θα επιδιώξει τις ευρύτερες δυνατές συναινέσεις. Η πρόταση πάντα απευθύνεται στον προοδευτικό χώρο. Με δυο λόγια, το γαλάζιο κόρτε είναι επίμονο παρά την κεντροαριστερή ρητορική. Και προκαλεί ένα εύλογο ερώτημα: Υπάρχουν, άραγε, σημεία μετεκλογικής σύγκλισης μεταξύ ΝΔ και ΚΙΝΑΛ;

«ΚΟΝΤΑ ΣΕ ΠΟΛΛΑ». Οταν τίθεται στους γαλάζιους η απάντηση είναι ακαριαία. «Είμαστε κοντά σε πολλά». Οταν ρωτούνται κεντροαριστεροί είναι πιο διπλωματική, στα όρια της επιφυλακτικότητας: «Εχουμε ταχθεί ρητά υπέρ της εθνικής συνεννόησης, αλλά μόνο στη βάση μιας προγραμματικής συνεννόησης». Παραπέμπουν δε, στη δευτερολογία της Γεννηματά στο ιδρυτικό συνέδριο του ΚΙΝΑΛ τον Μάρτιο του 2018. Τότε εκείνη «παρουσίασε τα δώδεκα σημεία της προγραμματικής συνεννόησης του χώρου μας» λένε στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη. Και σπεύδουν να προσθέσουν «με όλες τις πολιτικές δυνάμεις».

Στην Πειραιώς, πάλι, βλέπουν πεδία συνεργασίας με το ΚΙΝΑΛ στην επόμενη Βουλή. «Οι προτάσεις μας για τον εκλογικό νόμο, που θα πρέπει να προβλέπει ένα αναλογικό μπόνους εδρών στο πρώτο κόμμα με βάση το ποσοστό του» είναι το πρώτο παράδειγμα που αναφέρουν. «Και στα εκπαιδευτικά ζητήματα δεν φαίνεται να διαφωνούν μαζί μας» συμπληρώνουν. Πιστεύουν πως η άλλη πλευρά δεν θα έλεγε όχι στην πρότασή τους για τα πρότυπα σχολεία. Ή εκείνη περί επιδόματος 2.000 ευρώ για κάθε παιδί που γεννιέται στην Ελλάδα. Ούτε στο μέτρο που συνοψίζεται στο μότο «κανένα παιδί εκτός παιδικού σταθμού».

«Είμαστε έτοιμοι να κουβεντιάσουμε με την επόμενη κυβέρνηση, ασχέτως της συμμετοχής μας σε ένα κυβερνητικό σχήμα, για όλα τα ζητήματα που άπτονται της πολιτικής σταθερότητας, το Σύνταγμα αλλά και τα εθνικά θέματα» σημειώνει μια πράσινη πηγή. «Αρκεί να συζητάει κι αυτή». Η μπηχτή εκστομίζεται πρωτίστως για  την κυβερνώσα Αριστερά, που στην ανάγνωση πολλών στο Κέντρο εργαλειοποιεί τα πάντα. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν αφορά και την Κεντροδεξιά. «Η συζήτηση δεν είναι μόνο δικό μας θέμα. Προϋποθέτει σεβασμό και ειλικρινή διάθεση διαλόγου» εξηγεί η ίδια πηγή, παρουσιάζοντας στην ουσία μια ακόμη προϋπόθεση για να έρθουν πιο κοντά τα δυο κόμματα.

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ. Φυσικά και για τα δυο στρατόπεδα τα πάντα θα κριθούν από το αποτέλεσμα της κάλπης. Για να το πούμε πιο ωμά, όχι μόνο από το ποσοστό της ΝΔ, αλλά κι από εκείνο που θα πιάσει το ΚΙΝΑΛ. Από το αν, επομένως, θα κατορθώσει να καταστεί αυτό που στην πολιτική αργκό αποκαλείται «τρίτος πόλος». Οι γαλάζιοι, πάντως, σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις επιμένουν ότι τους ενδιαφέρει να είναι «ένας ισχυρός πόλος» το ΚΙΝΑΛ. «Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει αλλάξει στο παραμικρό» λένε – υπονοώντας πως όταν θα βρεθεί στην αντιπολίτευση, θα κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα, «αντιπολίτευση του όχι σε όλα».

Σύμφωνοι. Οι τρίτοι παρατηρητές της σχέσης ΝΔ – Κινήματος Αλλαγής, ωστόσο, επισημαίνουν ότι προεκλογικά η αξιωματική αντιπολίτευση θα πιέσει τον κεντροαριστερό φορέα. Η διεύρυνση προς τα αριστερά, εξάλλου, είναι διακηρυγμένος στόχος του Μητσοτάκη. Εφόσον δε, οι εκτιμήσεις που θέλουν την περίοδο πριν από τις κάλπες να χαρακτηρίζεται από ακραία πόλωση επαληθευθούν, τα διλήμματα που θα θέσει στους ψηφοφόρους η Πειραιώς – τύπου γαλάζια αυτοδυναμία ή νέες εκλογές με απλή αναλογική – θα πλήττουν ευθέως τη Χαριλάου Τρικούπη.

ΤΟ ΑΛΟΓΟ ΚΑΙ Ο ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ. Οι πιο αισιόδοξοι αντιμετωπίζουν σαν προνομιακό πεδίο σύγκλισης την προεδρική εκλογή. Οχι μόνο γιατί υπάρχουν σκέψεις να προταθεί για το ύπατο αξίωμα «ένα πρόσωπο με προοδευτικά χαρακτηριστικά» από τον Μητσοτάκη, αλλά επειδή ΝΔ και ΚΙΝΑΛ τάσσονται υπέρ της αποσύνδεσης της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Και σε αυτή την περίπτωση, όμως, ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Στην κοινοβουλευτική επιτροπή για τη συνταγματική αναθεώρηση η αξιωματική αντιπολίτευση ψήφισε τη συριζαϊκή πρόταση για το σχετικό άρθρο. Αρα, η Αναθεωρητική Βουλή θα μπορεί να αλλάξει το περιεχόμενό του με 151 ψήφους.

Στη μια, λοιπόν, από τις δυο κοινοβουλευτικές μάχες που μια νεοδημοκρατική κυβέρνηση θα χρειαζόταν ενισχυμένη πλειοψηφία – η άλλη είναι η αλλαγή του εκλογικού νόμου, η οποία όμως απαιτεί 200 ψήφους ώστε να έχει άμεση εφαρμογή -, ίσως η ΝΔ έχει την ευκαιρία να διαμορφώσει το περιεχόμενο του επίμαχου άρθρου κατά το δοκούν. Αν έχει μια αξία η παραπάνω λεπτομέρεια είναι και γιατί – ιδωμένη μέσα από το πρίσμα όσων ενώνουν κι όσων χωρίζουν ΝΔ και ΚΙΝΑΛ – επιβεβαιώνει το τσιτάτο του συντρόφου Λένιν: Πως, δηλαδή, σε μια συμμαχία, πάντα ο ένας κάνει το άλογο κι ο άλλος τον καβαλάρη.