Ευρηματική αριστοκρατικότητα

Η Σάντι Πάουελ – από τις πιο χαρισματικές δημιουργούς κοστουμιών – βάζει τη μαστοριά και τη χάρη της για να αναπαραστήσει τον πρώιμο αγγλικό 18ο αιώνα. Ωστόσο η προσέγγισή της αφορά τον τρόπο που η μόδα παρουσιάζει τον περίγυρο του σημερινού παρόντος. Δηλαδή σχεδιάζει κοστούμια που αναφέρονται στο ιστορικό παρελθόν κάνοντας πειράματα με ετερογενή υλικά. Με την πανκ αισθητική και την επινοητική σωτηρία που επιφέρει η μέθοδος του «φτιάξ’ το μόνος σου», η ενδυματολόγος από το Χόλιγουντ βρίσκει στη συνεργασία της με τον Γιώργο Λάνθιμο καλλιτεχνική ελευθερία.

Το πλαίσιο – σύμφωνα με τις συνεντεύξεις της – ήταν το φως των κεριών που υποφωτίζουν τα πλάνα στους εσωτερικούς χώρους του Χέτφιλντ Χάους. Σε λευκό και μαύρο χρώμα μόνο. Για να ταιριάζει με το βαρύ ύφος της παράξενα κωμικής «λανθιμικής» οπτικής, τόσο παράταιρης με τη συνηθισμένη χλιδή των παραγωγών που χρηματοδοτούν τα στούντιο του Χόλιγουντ για ταινίες εποχής. Ομως η Βασίλισσα Αννα της Αγγλίας – πέρα από τα ζωγραφικά πορτρέτα της – δεν έχει αφήσει κανένα ενδυματολογικό ίχνος της στους ιστορικούς της μόδας. Ούτε υπάρχει ταινία και αντίστοιχο ενδυματολογικό αρχείο που να αναφέρονται στο διάστημα 1702-1707.

Η Σάντι Πάουελ είναι η πρώτη ενδυματολόγος που γύρισε να δει τη μόδα στη βασιλική Αγγλία των αρχών του 18ου αιώνα και να τη μελετήσει μαζί με την ομάδα της προκειμένου να καταλάβει τη σιλουέτα των ενδυμάτων, το σχήμα του γυναικείου σώματος εκείνης της εποχής, την κοινωνική θέση των γυναικών και τα καθήκοντά τους. Λεπτομέρειες δηλαδή από τις οποίες θα έβρισκε αφορμές για να «ράψει» την ψυχογραφία των χαρακτήρων της ταινίας και να την παρουσιάσει στα ρούχα τους.

Ο χαρακτήρας της Ρέιτσελ Βάις είναι μία εξωστρεφής και επιδεικτική γυναίκα η οποία έχει κερδίσει τη χειραφέτησή της. Γι’ αυτό και τα ανδρικά ρούχα εποχής και μάλιστα από δέρμα αναδεικνύουν τη δύναμη και την αυτοπεποίθησή της. Οσο για την υπέρβαρη και καταθλιπτική βασίλισσα, την οποία διόλου ενδιέφερε η εμφάνιση και έμενε στην κρεβατοκάμαρά της το μεγαλύτερο διάστημα, η ιστορία της έδωσε το κλειδί της ενδυματολογικής της απεικόνισης: μία ρόμπα δωματίου που έκανε αντίστιξη με τον επίσημο τελετουργικό μανδύα της που ενδυόταν για να εμφανιστεί στη Βουλή των Λόρδων.

Η παραγωγή της «Ευνοούμενης» διέθεσε ελάχιστα χρήματα στον σχεδιασμό κοστουμιών. Επομένως δεν υπάρχουν πολλά στολίδια και διακοσμητικά στοιχεία. Γι’ αυτό και τα φαινόμενα απατούν, καθώς τα φορέματα των τριών ηθοποιών έχουν πάνω τους κολλημένες ταινίες δαντέλας κομμένες με λέιζερ από μαύρο βινύλ. Αντίστοιχα οι στολές του υπηρετικού προσωπικού, γυναικείοι κορσέδες και ανδρικές λιβρέες, είναι φτιαγμένες από φθαρμένα παλιά τζιν ρούχα, που αγόρασαν από κοινωνικά καταστήματα και τα οποία ράφτηκαν από τα μεταχειρισμένα αυτά κομμάτια.

«Δεν κάναμε μία συμβατική ταινία εποχής», δηλώνει η Σάντι Πάουελ. «Αποδώσαμε πιστά τη σιλουέτα της εποχής, αλλά χρησιμοποιήσαμε με καλλιτεχνική αυθαιρεσία τα υλικά των κοστουμιών. Και αυτό προσθέτει ιδιαίτερο χαρακτήρα στην ήδη ατμοσφαιρική ταινία».