Σαν τη στολή παραλλαγής

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα των ΑΝΕΛ, λέει η ανακοίνωση, συνεδρίασε και αποφάσισε ομόφωνα να ζητήσει από τον κ. Παπαχριστόπουλο την παραίτησή του. Αν ο κ. Παπαχριστόπουλος δεν κάνει πράξη την παραίτησή του, θα διαγραφεί από την ΚΟ του κόμματος με επιστολή του προέδρου του.

Το επίσημο ύφος θα κάνει πάντα τη διαφορά. Θα δίνει πάντα την εντύπωση ότι όλα στη συνεδρίαση έγιναν σύμφωνα με τους τύπους, ότι το κόμμα και τα όργανά του μπορούν να ζήσουν χωρίς πάρα πολλά πράγματα αλλά όχι χωρίς το αυστηρό πρωτόκολλο που διέπει τη λειτουργία του. Διαβάζοντας κανείς την ανακοίνωση, μπορεί να πιστέψει πως δεν αφορά τους ΑΝΕΛ αλλά ένα ακμαίο κόμμα. Γι’ αυτό, για να επιστρέψει στον πρόεδρο Καμμένο, θα πρέπει να διαβάσει πίσω από τις γραμμές. Συνεδρίαση; Ναι, αν συνεδρίαση είναι να κάθονται 4-5 άνθρωποι σε ένα τραπέζι για μερικά λεπτά, με τον έναν να ασχολείται συνεχώς με το κινητό του. Ομόφωνα; Ναι, αν ομοφωνία σημαίνει να λέει μια φράση ο πρόεδρος και οι υπόλοιποι να κουνούν καταφατικά το κεφάλι. Απειλή της διαγραφής; Ναι, αν απειλή σημαίνει εκπλήρωση της επιθυμίας – στη συγκεκριμένη περίπτωση του Παπαχριστόπουλου, του ανθρώπου που στη συνεδρίαση της ΚΟ έπαιζε όλη την ώρα με το κινητό του.

Αλλά αν η συνεδρίαση δεν είναι ακριβώς συνεδρίαση, η Κοινοβουλευτική Ομάδα δεν θυμίζει και πολύ κοινοβουλευτική ομάδα, το ομόφωνα δεν έχει και πολλή σχέση με την ομοφωνία και η διαγραφή δεν είναι ποινή αλλά δώρο, τότε τι νόημα έχει όλη αυτή η σκηνοθεσία; Γιατί ο Καμμένος μάζεψε μέχρι και τον πονεμένο στο πόδι Ζουράρι που κυκλοφορεί με πατερίτσες; Για να του συστήσει να πάει στο Ναυτικό Νοσοκομείο και να κάνει θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο; Για να υπονοήσει ότι ως πρώην υπουργός Αμυνας έχει άκρες στα στρατιωτικά νοσοκομεία και θα στείλει τον ασθενή συνεργαζόμενο σε καλά χέρια;

Το επίσημο ύφος κάνει ένα γκροτέσκο περιβάλλον ακόμα πιο γκροτέσκο. Και στο γκροτέσκο περιβάλλον των ΑΝΕΛ το επίσημο ύφος δεν είναι παρά αυτοϋπονόμευση. Με όρους social media, ο Καμμένος αυτοτρολάρεται. Συγχρόνως όμως, δεν υπάρχει άλλος τρόπος να θυμίσει στους άλλους, αλλά κυρίως στον εαυτό του, πως έχει και κόμμα και κοινοβουλευτική ομάδα και πως ο ίδιος είναι πρόεδρος. Αυτοτρολάρεται για να υπάρξει ακόμα κι όταν τηρεί τα προσχήματα όπως θα τα τηρούσε κάποιος που θα έδινε αναφορά με τον πλέον επίσημο τρόπο σε έναν ηττημένο στρατηγό χωρίς στρατό την ώρα που γύρω του σκάνε ρουκέτες.

Κάτω από αυτό το πρίσμα, η επίσημη ανακοίνωση κάνει στο φαντασιακό του αρχηγού των ΑΝΕΛ την ίδια δουλειά που έκανε η στολή παραλλαγής. Τον κάνει να αισθάνεται πως είναι κάποιος άλλος. Δεν είναι τρόπος ασφαλώς αυτός για να ζει την πραγματικότητα. Είναι όμως ένας τρόπος για να περάσει όσο πιο ανώδυνα γίνεται το προσωπικό του Βατερλώ.

ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΑ

Στην ιστορία του Μακεδονικού, ο Πάνος Καμμένος δεν έχει να υπερηφανεύεται και για πολλά πράγματα. Το μοναδικό κεφάλαιο που έγραψε είναι αυτό των συνεχών τελεσιγράφων. Ο κατάλογος με τα τελεσίγραφα μοιάζει ατελείωτος και αυτό που επέδωσε στον Παπαχριστόπουλο, πως θα τον διαγράψει εάν δεν υποβάλει την παραίτησή του από βουλευτής πριν αρχίσει η συζήτηση στη Βουλή για την ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ, είναι απλώς το τελευταίο. Είναι το τελευταίο και τόσο αποτελεσματικό όσο ήταν και τα προηγούμενα: η ιστορία του Μακεδονικού γράφτηκε ερήμην του ανθρώπου που θα μπορούσε να ανατινάξει τη λίμνη με μια βόμβα. Τελικά δεν έριξε στο νερό παρά μερικά τελεσίγραφα. Το κεφάλαιο, από αυτήν την άποψη, δεν έχει παρά την αξία μιας υποσημείωσης.