Ανοιξε παράθυρο για χαμηλότερα πλεονάσματα

Παράθυρο επαναδιαπραγμάτευσης των στόχων πρωτογενών πλεονασμάτων άνοιξε χθες ο επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και υποψήφιος πρόεδρος για τη θέση του προέδρου της Κομισιόν Μάνφρεντ Βέμπερ, υπό την προϋπόθεση αλλαγής της εφαρμοζόμενης πολιτικής από μια κυβέρνηση που θα ανοίγει νέα πεδία στην ανάπτυξη.

Λίγο αργότερα η Κομισιόν, με μια διακριτική προειδοποίηση, υπενθύμισε πως η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας παραμένει σε μεγάλο βαθμό εξαρτώμενη από τη συνεχιζόμενη εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων ενώ το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο σημείωνε την επάνοδο εντεινόμενων καθοδικών ρίσκων στο προσκήνιο προαναγγέλλοντας τη δημοσίευση της δικής του αναλυτικής έκθεσης στις αρχές Μαρτίου.

Τα καθοδικά ρίσκα τα οποία εντοπίζει το ΔΝΤ αποτυπώθηκαν ήδη μετά τον δεύτερο γύρο συνομιλιών στο πλαίσιο της ενισχυμένης εποπτείας, και παραπέμποντας σε αυτές τις διαπιστώσεις ο εκπρόσωπος Τζέρι Ράις αναφέρθηκε τόσο στις προκλήσεις των κόκκινων δανείων όσο και στο δημοσιονομικό πεδίο. Επί του παρόντος οι στόχοι πρωτογενών πλεονασμάτων θεωρούνται απολύτως ανελαστικοί (3,5% του ΑΕΠ έως και το 2022) και φέτος, υπό το πρίσμα των εκλογών και των επικείμενων αποφάσεων του ΣτΕ για τα αναδρομικά, έχουν αρχίσει να «ξαναζυγίζονται» από τους θεσμούς.

Ο Μάνφρεντ Βέμπερ άφησε χθες να εννοηθεί ότι οι στόχοι αυτοί δεν είναι γραμμένοι στην πέτρα και θα μπορούσε, στην περίπτωση που ΝΔ κερδίσει τις επόμενες εκλογές συγκροτώντας μια αναπτυξιακού προσανατολισμού κυβέρνηση, να γίνει επαναδιαπραγμάτευσή τους. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση είπε: «Για το μέλλον θα πρέπει να δούμε αν έχουμε μια κυβέρνηση στην Ελλάδα που ανοίγει νέα πεδία για την ανάπτυξη. Αν θα ήταν μια άλλη κυβέρνηση στην Ελλάδα, θα μπορούσαμε να συζητήσουμε. Αλλά στην παρούσα φάση πρέπει να βασιζόμαστε ο ένας στον άλλον».

Προς το παρόν, η Κομισιόν με τη σημερινή της σύνθεση προειδοποιεί για τις μεταρρυθμίσεις και τα αδύναμα σημεία της ανάπτυξης, χωρίς να ανεβάζει όμως τους τόνους. Στην έκθεση χειμερινών προβλέψεων για όλες τις χώρες της ευρωζώνης, χαμηλώνει μόνο οριακά τις εκτιμήσεις ανάπτυξης για την ελληνική οικονομία (στο 2,2% έναντι 2,3% τον περασμένο Νοέμβριο), αλλά σημειώνει τις αδύναμες επιδόσεις επενδύσεων και εξαγωγών και τη στήριξη της ανάπτυξης στην ιδιωτική κατανάλωση.

Αναλυτές εκτιμούν πως αυτή είναι μόνο η πρώτη φάση της καθοδικής αναθεώρησης, προβλέποντας πως ο ρυθμός ανάπτυξης φέτος δεν θα ξεπεράσει το 2%. Στις βασικές αιτίες της νωχελικής ανάπτυξης, η προεκλογική αβεβαιότητα και η στροφή της κυβέρνησης σε παροχές και εκλογικά αφηγήματα έναντι των μεταρρυθμίσεων.

Παράλληλα, το εξωτερικό περιβάλλον επιδεινώνεται, με τις εστίες αβεβαιότητας να διευρύνονται και ήδη η Ιταλία φαίνεται να πληρώνει το μεγαλύτερο τίμημα της παρ’ ολίγον νέας ευρωπαϊκής κρίσης που απειλήθηκε να πυροδοτηθεί στα τέλη του 2018 με φόντο τον προϋπολογισμό της. Το «αντάρτικο» Σαλβίνι – Ντι Μάιο οδηγεί σε νέες προβλέψεις οριακής ανάπτυξης 0,2% για την ιταλική οικονομία φέτος, έναντι προηγούμενης πρόβλεψης 1,2%.

Ταχύτητα κατεβάζει και η γερμανική οικονομία (νέα πρόβλεψη 1,1% έναντι 1,8%), αλλά και η ευρωζώνη συνολικά δεν αναμένεται να επεκταθεί με ρυθμό υψηλότερο από 1,3%, όταν τρεις μήνες νωρίτερα η ανάπτυξη προβλεπόταν πως θα προσεγγίσει το 2% (1,9%, για την ακρίβεια).