Νέα στοιχήματα μετά το ταξίδι στη Λιβύη

Για μία δύσκολη άσκηση, που δεν έχει «αυτόματες λύσεις», αντιθέτως απαιτεί χρόνο και παρακολούθηση, σε ένα περιβάλλον μεγάλης γεωστρατηγικής και οικονομικής σημασίας για την Ελλάδα, καθώς και σύγκρουσης δυνάμεων και συμφερόντων, μιλούν διπλωματικές πηγές, αποτιμώντας καταρχήν θετικά τις επαφές του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Νίκου Δένδια στη Λιβύη. «Ηταν μια αρχή, έπεται η συνέχεια…», λένε. Η προχθεσινή επίσκεψη λίγων ωρών της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Τρίπολη δεν έκλεισε μόνο με την τελετή επαναλειτουργίας της πρεσβείας (θα ακολουθήσει το προξενείο στη Βεγγάζη), ως επισφράγιση, κατά το Μαξίμου, της επανέναρξης των διμερών σχέσεων με τη «νέα» Λιβύη.  

Προηγήθηκε, κατά πληροφορίες, η πρόσκληση του Μητσοτάκη προς τον μεταβατικό πρωθυπουργό Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπέιμπα, αλλά και στον πρόεδρο Μαχμούντ αλ Μένφι, για επίσκεψή τους στην Αθήνα και συνέχεια του διμερούς διαλόγου στη βάση της ειλικρίνειας και της διεθνούς νομιμότητας.

ΣΥΓΚΡΑΤΗΜΕΝΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ. Στην κυβέρνηση αφενός προκαλούν συγκρατημένη ικανοποίηση οι «θετικές πτυχές» της διπλωματικής επαναπροσέγγισης με τη Λιβύη, αφετέρου δεν δημιουργούνται αυταπάτες για «θεαματικές ανατροπές», ότι δηλαδή θα μπορούσε έτσι απλά να κλείσουν οι πληγές του τουρκολιβυκού μνημονίου. Ωστόσο στο διμερές τραπέζι υπάρχει πλέον το κεφάλαιο οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, έστω και ως εκδήλωση ετοιμότητας προς το παρόν για συζητήσεις, με πρώτο βήμα – όποτε αυτό γίνει – τη συγκρότηση τεχνικών επιτροπών προκειμένου να ξαναπιαστούν οι διαπραγματεύσεις από εκεί όπου διεκόπησαν το 2010. «Είναι μία συζήτηση που θα καθιστούσε άνευ αντικειμένου το ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο» είπε (Σκάι) η κυβερνητική εκπρόσωπος Αριστοτελία Πελώνη, σημειώνοντας ότι επειδή η πορεία της Λιβύης προς την ομαλοποίηση περνάει και μέσα από την ΕE «προβλέπει την αποχώρηση ξένων δυνάμεων και μισθοφόρων».  

Αυτό σημαίνει, κατά τις εκτιμήσεις της ελληνικής πλευράς, ότι οι εξελίξεις «θα συμπαρασύρουν η μία την άλλη», με το μνημόνιο Αγκυρας – Τρίπολης όχι μόνο να επηρεάζει τις ελληνολιβυκές σχέσεις, αλλά και να επισκιάζει τις σχέσεις της Λιβύης με την ΕΕ. Στο μεταξύ, πάντως, είναι ξεκάθαρες οι αποστάσεις που τήρησε ο Ντμπέιμπα, θέτοντας πάνω από όλα το συμφέρον της Λιβύης. Είναι προφανές ότι η Αθήνα δεν θέλει να αφήσει να χαθεί περισσότερο έδαφος ή χρόνος από τις εξελίξεις, δεδομένης της επανάκαμψης στην περιοχή της ευρωπαϊκής οικογένειας καθώς και των ΗΠΑ. Εξού και ο Μητσοτάκης έθεσε ανοιχτά τα ζητήματα χωρίς να «μετρά» την προσωρινότητα της σημερινής κυβέρνησης αφού κυρίαρχο ζητούμενο είναι η διασφάλιση ότι δεν θα υπάρξουν αιφνιδιασμοί που θα επιδεινώσουν εκ νέου το κλίμα.