Ντυνόταν άνδρας για να ξεφύγει από τους Ταλιμπάν – Τώρα η Φαρίμπα Χασιμί κατακτά μετάλλια στην ποδηλασία

Η Φαρίμπα Χασιμί χρειάστηκε να μεταμφιέζεται για να μπορεί να προπονείται στο Αφγανιστάν. Σήμερα, η 23χρονη ποδηλάτρια έχει φτάσει μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες και πανηγυρίζει το πρώτο διεθνές μετάλλιο της καριέρας της.

Η ιστορία της Φαρίμπα Χασιμί δεν είναι απλώς εκείνη μιας αθλήτριας που κατάφερε να ξεχωρίσει στην ποδηλασία. Είναι η διαδρομή μιας γυναίκας που χρειάστηκε να συγκρουστεί με ένα περιβάλλον γεμάτο περιορισμούς, να εγκαταλείψει την πατρίδα της και να αφήσει πίσω την οικογένειά της προκειμένου να συνεχίσει να κυνηγά το όνειρό της.

Στις 22 Σεπτεμβρίου, η Χασιμί τερμάτισε δεύτερη στον αγώνα αντοχής ποδηλασίας δρόμου των Ασιατικών Αγώνων στη Σινσίρο της Ιαπωνίας, κατακτώντας το πρώτο διεθνές μετάλλιο της καριέρας της. Δύο ημέρες νωρίτερα είχε πάρει την έβδομη θέση στην ατομική χρονομέτρηση.

Πριν από πέντε χρόνια, όταν σε ηλικία 18 ετών εγκατέλειπε το Αφγανιστάν μετά την επιστροφή των Ταλιμπάν στην εξουσία, μια τέτοια εξέλιξη έμοιαζε μακρινή.

Historic Silver for #Afghanistan!

Fariba Hashimi wins silver at the 2026 Asian Games, becoming the first #Afghan_woman ever to win an Asian Games medal. 🇦🇫 pic.twitter.com/BC1KFBtQpD

— Sharareh Sarwari🇦🇫 (@ShararehSarwari) September 22, 2026

Η ποδηλασία σε ένα εχθρικό περιβάλλον

Οι δυσκολίες για τη Χασιμί είχαν ξεκινήσει πολύ πριν από τη φυγή της. Η ίδια μεγάλωσε σε ένα ιδιαίτερα συντηρητικό κοινωνικό περιβάλλον, όπου η συμμετοχή των γυναικών στον αθλητισμό αντιμετωπιζόταν με καχυποψία και εχθρότητα.

Όταν ξεκίνησε να ακολουθεί την αδερφή της, Γιουλντούζ Χασιμί, στην ποδηλασία σε ηλικία 15 ετών, ακόμη και η μετάβαση στην προπόνηση απαιτούσε προφυλάξεις.

«Πάντα ντυνόμουν σαν άνδρας για να πάω στην προπόνηση, φορώντας δύο ή τρεις διαφορετικές μάσκες ώστε να μη με αναγνωρίσουν ή μου επιτεθούν. Φοβόμουν μήπως με βρουν», έχει περιγράψει η ίδια.

Και ο φόβος αυτός δεν ήταν θεωρητικός. Οι δύο αδερφές είχαν δεχθεί επιθέσεις κατά τη διάρκεια των προπονήσεών τους.

«Κάποιες φορές μου πετούσαν μεγάλες πέτρες στο κεφάλι. Μας πετούσαν μπουκάλια. Προσπαθούσαν με την επιθετικότητα και τις επιθέσεις να μας αναγκάσουν να επιστρέψουμε στο σπίτι», θυμάται.

Παρά τις εμπειρίες αυτές, η Χασιμί έχει επιλέξει να ξεχωρίζει τη συμπεριφορά συγκεκριμένων ανθρώπων από την εικόνα που έχει για την πατρίδα της.

Fariba & Yulduz Hashimi have qualified to compete in the Paris 2024 Olympics. This milestone marks a historic moment for Afghanistan cycling and Afghan women in the field of cycling. Hashimi sisters are set to be the first athletes in Afghanistan’s history to compete in Olympic pic.twitter.com/l99H9Tq7mq

— Afghanistan Cycling Federation (@afghancycling) May 29, 2024

«Πέρασα πολύ δύσκολα, αλλά δεν λέω ότι ο λαός μου είναι κακός. Έχουμε μία υπέροχη χώρα. Απλώς η νοοτροπία είναι διαφορετική».

Η επιστροφή των Ταλιμπάν και η διαφυγή

Το 2021 οι Ταλιμπάν ανέκτησαν την εξουσία στο Αφγανιστάν, ενώ η χώρα πέρασε ξανά σε καθεστώς Ισλαμικού Εμιράτου με την επιβολή της σαρία. Για τις γυναίκες αθλήτριες, οι συνθήκες έγιναν ακόμη πιο δύσκολες.

Η Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδηλασίας, μαζί με ανθρώπους της διεθνούς ποδηλατικής κοινότητας, κινητοποιήθηκε για την απομάκρυνση 165 Αφγανών πολιτών που είχαν σχέση με το άθλημα. Ανάμεσά τους βρίσκονταν η Φαρίμπα και η μεγαλύτερη αδερφή της.

Η πρώην παγκόσμια πρωταθλήτρια Αλεσάντρα Καπελότο συνέβαλε καθοριστικά στην οργάνωση της διαφυγής πέντε αθλητριών, μεταξύ των οποίων οι δύο αδερφές Χασιμί.

Η νέα τους βάση έγινε μια μικρή πόλη στους Δολομίτες της βόρειας Ιταλίας, όπου οι δύο αθλήτριες μπορούσαν πλέον να προπονούνται χωρίς να κρύβουν την ταυτότητά τους.

View this post on Instagram

Από την προσφυγιά στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η αλλαγή περιβάλλοντος επέτρεψε στις δύο αδερφές να αφοσιωθούν στην ποδηλασία. Μόλις τρία χρόνια μετά την αποχώρησή τους από το Αφγανιστάν, συμμετείχαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού το 2024, εκπροσωπώντας τη χώρα τους.

Για τη Φαρίμπα, όμως, οι αγώνες δεν περιορίζονται στην αθλητική επίδοση. Κάθε συμμετοχή της αποτελεί και έναν τρόπο να υπενθυμίζει την κατάσταση των γυναικών στην πατρίδα της.

«Για μένα δεν είναι μόνο η επίδοσή μου, αλλά το να δείξω στη χώρα μου μία γυναίκα σε αυτή την κατάσταση. Είμαστε ακόμη ζωντανές και συνεχίζουμε να παλεύουμε.

Ελπίζω κάτι να αλλάξει, ώστε η επόμενη γενιά να μπορεί να αγωνίζεται, να γνωρίζει τον κόσμο και να κερδίζει μετάλλια».

Το αργυρό μετάλλιο στην Ιαπωνία έδωσε ακόμη μεγαλύτερη δύναμη σε αυτό το μήνυμα.

«Γεννήθηκα σε μία χώρα όπου οι γυναίκες που ονειρεύονται δέχονται επιθέσεις και είμαι πραγματικά χαρούμενη που πάλεψα απέναντι σε αυτό. Ελπίζω η επόμενη γενιά να μπορεί να έρθει εδώ και να εκπροσωπήσει τη χώρα της χωρίς φόβο», δήλωσε μετά τον τερματισμό.

«Πίσω μου βρίσκονται εκατομμύρια γυναίκες»

Η Χασιμί δεν βλέπει το μετάλλιο αποκλειστικά ως προσωπική επιτυχία. Το αφιέρωσε στις γυναίκες που εξακολουθούν να στερούνται βασικές ελευθερίες και ευκαιρίες.

«Αυτό το αργυρό μετάλλιο μπορεί να δείξει την ανθεκτικότητα των γυναικών του Αφγανιστάν. Δεν είμαι μόνη. Ξέρω ότι πίσω μου βρίσκονται εκατομμύρια γυναίκες, από πολλές χώρες, που έχουν το ίδιο όνειρο και στέκονται μαζί μου».

Ακόμη και στους Ασιατικούς Αγώνες χρειάστηκε να αντιμετωπίσει πρακτικά προβλήματα. Η αφγανική αποστολή δεν είχε εξειδικευμένο μηχανικό, με αποτέλεσμα η ίδια να αναλάβει τον καθαρισμό, τη συντήρηση και την προετοιμασία του ποδηλάτου της. Πριν από τον αγώνα, μέλη της ιαπωνικής ομάδας προσφέρθηκαν να τη βοηθήσουν.

Από την ανάγκη να κρύβει την ταυτότητά της για να μπορέσει να προπονηθεί, μέχρι το βάθρο μιας μεγάλης διεθνούς διοργάνωσης, η διαδρομή της Φαρίμπα Χασιμί είναι πλέον άρρηκτα συνδεδεμένη με την προσπάθειά της να συνεχίσει να ονειρεύεται χωρίς φόβο.