Ο Μίλος Ντέλετιτς στο tanea.gr: «Γρήγορο ποδόσφαιρο και ταχύτητα η νέα φιλοσοφία της Σερβίας – Νιώθω την Ελλάδα σαν δεύτερο σπίτι μου»

Η Ελλάδα αντιμετωπίζει την Σερβία στην πρώτη αγωνιστική της 1ης κατηγορίας του Nations League και θέλει να ξεκινήσει με το «δεξί» το νέο της ταξίδι. 

Ο Σέρβος μεσοεπιθετικός, Μίλος Ντέλετιτς, «ανοίγει» την καρδιά του στο tanea.gr για αυτήν την σχεδόν μία 10ετία που πέρασε στη χώρα μας.  

Αναλύει την φιλοσοφία που θέλει να περάσει ο Βέλικο Παούνοβιτς στην ομάδα του, αλλά ταυτόχρονα, εκφράζει με σιγουριά ότι είναι θέμα χρόνου η «γαλανόλευκη» να βρεθεί σε μεγάλη διοργάνωση. 

Τέλος, ο 32χρονος Σέρβος «ξετυλίγει» το κουβάρι των αναμνήσεων με τις στιγμές που δεν πρόκειται να ξεχάσει ποτέ από την Ελλάδα και αποκαλύπτει ποιο αποτέλεσμα θα άλλαζε αν μπορούσε. 

Τι χρειάζεται να προσέξει περισσότερο η Ελλάδα απέναντι στη Σερβία;

«Η Σερβία, με τον νέο προπονητή (Βέλικο Παούνοβιτς) προσπαθούν να «χτίσουν» μια καινούρια ταυτότητα αυτήν την περίοδο. Είναι ένας προπονητής που έχει συνεργαστεί ξανά με μερικούς παίκτες πριν 12 χρόνια, όταν κέρδισαν το Παγκόσμιο Κύπελλο U20, που αποτελεί τεράστια επιτυχία. 

Θα φέρει ενέργεια, γνωρίζει όλους τους παίκτες, όπως τον Αντρίγια Ζίβκοβιτς που ήταν τότε στην ομάδα. Θα έχουν μεγάλο κίνητρο να αποδείξουν πράγματα και στο τέλος να είναι πετυχημένοι». 

Ποια είναι η γενική φιλοσοφία της Εθνικής Σερβίας ως προς τον τρόπο παιχνιδιού της;

«Ο Παούνοβιτς πέρασε πολλά χρόνια στην Ισπανία, οπότε του αρέσουν οι γρήγοροι παίκτες, το γρήγορο ποδόσφαιρο και θα είναι το στιλ παιχνιδιού, που θα προσπαθήσει να παίξει η Σερβία στο μέλλον». 

Έχοντας αγωνιστεί τόσα πολλά χρόνια, ποιο πιστεύεις είναι το δυνατό σημείο των Ελλήνων; 

«Η Ελλάδα με τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς στην τεχνική ηγεσία έχει ήδη μία ταυτότητα, έχει δείξει ότι μπορεί να ανταπεξέλθει σε παιχνίδια με μεγάλες ομάδες. Με τη νέα γενιά παικτών είναι έτοιμη να κάνουν το μεγάλο βήμα και να προκριθούν σε μεγάλη διοργάνωση. Είμαι βέβαιος για αυτό, γιατί έχουν πολλούς καλούς παίκτες με ταλέντο. 

Από ότι βλέπω έχουν και καλό ομαδικό πνεύμα μέσα στην ομάδα». 

Τι διαφορές έχει το σέρβικο πρωτάθλημα σε σχέση με το ελληνικό; Ποιο έχει υψηλότερο  επίπεδο και ποιο πιστεύεις είναι πιο ανταγωνιστικό;   

«Υπάρχουν πολλές διαφορές Το ελληνικό πρωτάθλημα είναι πιο δυνατό, πιο ανταγωνιστικό με περισσότερη ποιότητα. Είναι ιδιωτικοί οι σύλλογοι με ιδιοκτήτες, που πληρώνουν, νοιάζονται για τα αποτελέσματα. Όλα αυτά επειδή, καλύπτονται από χορηγούς, τηλεοπτικούς και άλλους μέσα στη σεζόν.

Επικεντρώνονται στο αποτέλεσμα για αυτό είναι πιο ανταγωνιστικό. Στη Σερβία είναι διαφορετικά. Δεν είναι ιδιωτικά σωματεία αλλά εξαρτώνται από την κυβέρνηση. Εκείνη αποφασίζει που θα δώσει τα λεφτά και εστιάζουν πως θα πουλήσουν τους παίκτες. Το επίπεδο του πρωταθλήματος είναι χαμηλότερο και δύο ομάδες παλεύουν για το πρωτάθλημα.

Ο Ερυθρός Αστέρας είναι σε καλύτερη κατάσταση από όλους και έχουν την πιο ποιοτική ομάδα, οπότε είναι το φαβορί για τον τίτλο. Στην Ελλάδα έχεις τέσσερις ομάδες δυνατές, που θα παλέψουν για το τρόπαιο μέχρι τέλος». 

Πώς πήρες την απόφαση να έρθεις για πρώτη φορά το 2016 στην Ελλάδα για την ΑΕΛ; 

«Έπαιζα στη Σερβία για την Ράντνικ και ήμουν 23 ετών όταν έλαβα την πρόταση από την ΑΕΛ, που μόλις ανέβηκε στην πρώτη κατηγορία. Δεν είχα καμία αμφιβολία να την αποδεχτώ. Έμαθα για τον σύλλογο την ιστορία, ρώτησα άλλους παίκτες από τη Σερβία που είχαν παίξει και άκουσα πολύ καλά λόγια. 

Θεώρησα ότι ήταν η καλύτερη ευκαιρία να έρθω στην Ελλάδα, σε ένα καλύτερο πρωτάθλημα και να παλέψω για την καριέρα μου. 

Όπως το βλέπω 10 χρόνια μετά ήταν η καλύτερη επιλογή που έχω κάνει στη ζωή μου να έρθω στην Ελλάδα».  

Ποια στοιχεία ήταν αυτά που σε έκαναν να περάσεις τόσα χρόνια στην Ελλάδα σχεδόν μία 10ετία; 

«Όταν ήρθα προσαρμόστηκα πολύ γρήγορα, έμαθα τη γλώσσα και μου άρεσε η ζωή στην Ελλάδα και το ποδόσφαιρο. Τόσα χρόνια που ήμουν έχω βιώσει τα πάντα. Έχω παλέψει για τον υποβιβασμό, σε ομάδα που στόχος ο τίτλος, έχω παίξει play offs. 

Διαφορετικές εμπειρίες από τις ομάδες. Πήραμε την άνοδο με τον Ηρακλή πέρσι. Οπότε είμαι πολύ χαρούμενος και περήφανος για τα χρόνια που πέρασα. Σίγουρα, νιώθω την Ελλάδα σαν δεύτερο σπίτι μου, τη χώρα που βρήκα τον εαυτό μου και έφτιαξα την καριέρα μου». 

Έχεις αγωνιστεί τόσο σε επαρχιακές ομάδες, όπως η Λάρισα, ο Πανσερραϊκός, αλλά και σε μεγάλες πόλεις, με ομάδες όπως ο Ηρακλής και η ΑΕΚ. Τι διαφορετικό  είχε η καθεμία; 

«Κάθε χρόνο και κάθε καινούρια ομάδα ήταν μία νέα πρόκληση για εμένα. Στην ΑΕΛ έκανα την καλύτερη σεζόν στην καριέρα μου, βρήκα τον εαυτό μου. Μου άρεσαν όλα εκεί, ο σύλλογος, οι οπαδοί, η πόλη. Ταίριαξα με την ομάδα, τόσο απλά, ταυτίστηκα.

Την επόμενη χρονιά έκανα το μεγάλο βήμα, να πάω σε μία ομάδα που παλεύει για το πρωτάθλημα και το χρειαζόμουν. Δεν πήρα όμως, πολλές ευκαιρίες στην ΑΕΚ, αλλά έτσι είναι το ποδόσφαιρο. 

Μου άρεσαν όσα βίωσα στη Λαμία, που σώσαμε την κατηγορία στις τελευταίες αγωνιστικές. Με τον Βόλο ήταν κάτι το ξεχωριστό. Παίξαμε τρομερά, βγήκαμε πέμπτοι, φτάσαμε στα play offs, απέναντι στις μεγάλες ομάδες και παλεύαμε για την Ευρώπη. 

Με τον Πανσερραϊκό μείναμε στην κατηγορία. Η περσινή σεζόν ήταν η πρώτη μου στην Super League 2 και παλέψαμε για την άνοδο με μία μεγάλη ομάδα, όπως ο Ηρακλής. Είμαι χαρούμενος που ανεβάσαμε τον Ηρακλή εκεί που του αξίζει, στην πρώτη κατηγορία, γιατί είναι μεγάλη ομάδα με ιστορία και με πολλούς οπαδούς».

Ποιες είναι οι μεγάλες σου στιγμές και τι θυμάσαι πιο έντονα από τα χρόνια σου στο ελληνικό πρωτάθλημα; 

«Υπήρξαν μεγάλες στιγμές στην καριέρα μου στην Ελλάδα. Η μεταγραφή μου στην ΑΕΛ, όταν παίξαμε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας. Μου έχουν μείνει κάποιες μεγάλες εντός έδρας νίκες απέναντι στην ΑΕΚ και τον Ολυμπιακό.

Σίγουρα, αυτό που μου έμεινε στην ΑΕΚ είναι το γκολ απέναντι στον ΠΑΟΚ, όταν στο ντέρμπι ισοφάρισα για το 2-2 μπροστά σε χιλιάδες οπαδούς. Ήταν το πρώτο μου ντέρμπι. Είναι σίγουρα μία στιγμή, που θα θυμάμαι για όλη μου τη ζωή. 

Επίσης, με τον Ηρακλή, πέτυχα κάποια σημαντικά γκολ. Η μεγάλη νίκη εκτός έδρας με την Καρδίτσα και ο πανηγυρισμός του τίτλου. Ο Βόλος όταν κερδίσαμε εκτός έδρας την ΑΕΚ στην δεύτερη αγωνιστική. Υπήρξαν και άλλες στιγμές που θα θυμάμαι.

Με τη Λαμία κανένας δεν περίμενε στα μέσα της σεζόν ότι θα σωθούμε και όμως τα καταφέραμε».  

Αν μπορούσες να αλλάξεις ένα αποτέλεσμα από όλα τα παιχνίδια που έπαιξες στην Ελλάδα ποιο θα ήταν; 

«Το παιχνίδι που θυμάμαι έντονα και θα άλλαζα το αποτέλεσμα ήταν το 2018 και ο ημιτελικός του Κυπέλλου Ελλάδας ανάμεσα στην ΑΕΚ και την ΑΕΛ. Κερδίσαμε το πρώτο ματς 2-1 και στον επαναληπτικό στο ΟΑΚΑ χάσαμε με 1-0 στις καθυστερήσεις, χάρη στο γκολ του Χριστοδουλόπουλου, με ανάποδο «ψαλίδι» .

Αυτό θα άλλαζα για να προκρινόμασταν στον τελικό θα έπαιρνα το 0-0. Παίξαμε πολύ καλά και φτάσαμε μία… ανάσα». 

Πώς προέκυψε το πρωτάθλημα της Κίνας και οι ποιοι είναι οι φετινοί στόχοι; 

«Ο στόχος είναι να σώσουμε την κατηγορία και θα παλέψουμε μέχρι το τέλος. Υπάρχουν πολλές διαφορές ανάμεσα στο κινέζικο πρωτάθλημα και το ελληνικό. Μπορούν να παίζουν μόνο τρεις ξένοι και ως ξένος πρέπει να κάνεις τη διαφορά στο γήπεδο.

Ήθελα να βιώσω μία νέα εμπειρία, μία νέα πρόκληση στη ζωή μου. Για αυτό επέλεξα το πρωτάθλημα στην Κίνα».