Ερωτήματα για το κτίριο «κουφάρι» της ΔΥΠΑ το οποίο κόστισε 36 εκατ. ευρώ – Ανοιχτό να κληθούν να τα πληρώσουν οι φορολογούμενοι

Πολλαπλά ερωτήματα και έντονες αντιδράσεις προκαλεί η υπόθεση του ακινήτου που απέκτησε η Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης (ΔΥΠΑ) στο Ρουφ, με κόστος που ανέρχεται σε 36 εκατομμύρια ευρώ, την ώρα που η Υπηρεσία διαθέτει ήδη ιδιόκτητο κτίριο στον Άλιμο, το οποίο – σύμφωνα με τις καταγγελίες – καλύπτει τις στεγαστικές της ανάγκες.

Η εικόνα από την αυτοψία στον χώρο προκαλεί νέα ερωτήματα. Οι εργασίες δεν είχαν ολοκληρωθεί έως την προβλεπόμενη ημερομηνία, στις 31 Αυγούστου 2026, με αποτέλεσμα το ακίνητο να εξακολουθεί να εμφανίζει εικόνα ημιτελούς κατασκευής, γεγονός που έχει οδηγήσει στην περιγραφή του ως «κουφάρι».

Στο μικροσκόπιο η χρηματοδότηση

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Δημοκρατία», η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση του έργου ενδέχεται να έχει συνέπειες και ως προς τη χρηματοδότησή του από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι, εάν το έργο θα παραμείνει ενταγμένο στη χρηματοδότηση του Ταμείου ή εάν, σε περίπτωση απένταξης, το κόστος θα μετακυλιστεί στον κρατικό προϋπολογισμό και κατ’ επέκταση στους Έλληνες φορολογούμενους.

Η διοικήτρια της ΔΥΠΑ, Γιάννα Χορμόβα, η οποία έχει βρεθεί στο επίκεντρο της κριτικής για την υπόθεση, υποστηρίζει ότι έχει δοθεί παράταση από το Ταμείο Ανάκαμψης. Για το ύψος του τιμήματος ωστόσο, παραπέμπει στις αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου και στις αρμόδιες υπηρεσιακές διαδικασίες.

«Σπατάλη δημόσιων πόρων» καταγγέλλουν εργαζόμενοι

Την ίδια ώρα, εργαζόμενοι της ΔΥΠΑ, που έχουν επανειλημμένα θέσει το ζήτημα, κάνουν λόγο για κατασπατάληση δημόσιων πόρων και ζητούν απαντήσεις για τη σκοπιμότητα της συγκεκριμένης αγοράς.

Οι καταγγελίες τους δεν περιορίζονται μόνο στο συγκεκριμένο ακίνητο. Υποστηρίζουν ότι στη ΔΥΠΑ επικρατεί καθεστώς αδιαφάνειας και εξαπολύουν βαριές κατηγορίες κατά της διοίκησης, κάνοντας λόγο ακόμη και για μετατροπή της Υπηρεσίας σε «ρουσφετολογικό βραχίονα» της κυβέρνησης.

Πρόκειται για καταγγελίες που χρήζουν συγκεκριμένων απαντήσεων και τεκμηρίωσης, καθώς στο επίκεντρο βρίσκεται ένα έργο δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ και η διαχείριση δημόσιου χρήματος.

Το βασικό ερώτημα, πλέον, είναι ένα: γιατί δαπανήθηκαν 36 εκατομμύρια ευρώ για το συγκεκριμένο ακίνητο, ποια ακριβώς ανάγκη εξυπηρετεί και ποιος τελικά θα επωμιστεί το κόστος, εάν το έργο δεν ολοκληρωθεί και δεν διασφαλιστεί η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση;