Η προφητεία του Ντόναλντ Τραμπ για μια σύντομη στρατιωτική παρέμβαση με ελάχιστες οικονομικές επιπτώσεις μοιάζει πλέον με μακρινή ανάμνηση. Δύο μήνες μετά την εισβολή της 28ης Φεβρουαρίου, ο αμερικανός Πρόεδρος βρίσκεται εγκλωβισμένος σε μια πραγματικότητα που αποδεικνύεται δαπανηρή, βαθιά αντιδημοφιλής και, κυρίως, στερείται ενός σαφούς «endgame».
Με το Πεντάγωνο να κοστολογεί τις επιχειρήσεις ήδη στα 25 δισεκατομμύρια δολάρια —ποσό που ισοδυναμεί με τις εσωτερικές δαπάνες που προκάλεσαν το περσινό κυβερνητικό αδιέξοδο— η νευρικότητα στο Κογκρέσο έχει χτυπήσει «κόκκινο».
Μία πρόταση στο κενό
Η τελευταία πρόταση ειρήνης που κατέθεσε η Τεχεράνη μέσω Πακιστάν δεν φαίνεται να φέρνει την εκτόνωση, αλλά μάλλον να αναδεικνύει το απόλυτο αδιέξοδο. Σύμφωνα με τον Τρίτα Πάρσι του Quincy Institute, το Ιράν υιοθετεί πλέον τη «μαξιμαλιστική» προσέγγιση του Τραμπ, απαντώντας με έναν διπλωματικό «καθρέφτη».
Η ιρανική πρόταση 14 σημείων, την οποία ο Τραμπ χαρακτήρισε «απαράδεκτη» θέτει όρους-φωτιά: καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων για τις καταστροφές, άρση του οικονομικού αποκλεισμού και τερματισμό των εχθροπραξιών σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου.
Αν και ο Πάρσι σημειώνει ότι οι απαιτήσεις αυτές μπορεί να μην είναι οριστικές, η έλλειψη σαφήνειας για το τι προσφέρει η Τεχεράνη ως αντάλλαγμα αφήνει τη συμφωνία «χωρίς πόδια».
Η «πειρατεία» στο Ορμούζ και το κινεζικό αγκάθι
Στο πεδίο των επιχειρήσεων, η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ θυμίζει Άγρια Δύση. Ο Τραμπ, σε μια αποκαλυπτική αποστροφή του λόγου του, παρομοίασε τις ενέργειες του Αμερικανικού Ναυτικού με «πειρατεία», πανηγυρίζοντας για την κατάληψη ιρανικού φορτηγού πλοίου. Όμως, αυτός ο ναυτικός αποκλεισμός λειτουργεί ως δίκοπο μαχαίρι.
Η Κίνα, ο μεγαλύτερος πελάτης του Ιράν που απορροφά το 80% των εξαγωγών του, βρίσκεται σε αναμμένα κάρβουνα. Με το 13% των κινεζικών εισαγωγών πετρελαίου να διέρχεται από τα Στενά, ο Σι Τζινπίνγκ πιέζει ασφυκτικά για την επαναλειτουργία της διόδου, περιπλέκοντας το επικείμενο ταξίδι του Τραμπ στο Πεκίνο. Την ίδια στιγμή, οι εγχώριες τιμές καυσίμων στις ΗΠΑ παραμένουν στα ύψη, με τον Υπουργό Ενέργειας Κρις Ράιτ να καταρρίπτει τις υποσχέσεις του Προέδρου για άμεση αποκλιμάκωση.
Το Ισραηλινό Τελεσίγραφο και η Απειλή του Λιβάνου
Η στρατιωτική πίεση δεν έρχεται μόνο από την Ουάσινγκτον. Το Ισραήλ ξεκαθαρίζει πως οποιαδήποτε συμφωνία δεν περιλαμβάνει την πλήρη παράδοση του εμπλουτισμένου ουρανίου της Τεχεράνης θα θεωρηθεί παταγώδης αποτυχία. Ενώ ο Τραμπ ισχυρίζεται ότι η εκεχειρία στον Λίβανο ισχύει, το Ισραήλ συνεχίζει να διατάζει εκκενώσεις χωριών στον Νότο, ανταλλάσσοντας πυρά με τη Χεζμπολάχ. Η ιρανική πλευρά, μέσω του πρακτορείου Fars, προειδοποιεί ότι η επιστροφή σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο είναι «πιθανή», μόλις τέσσερις εβδομάδες μετά την παρέμβαση του Πακιστάν.
Ρήγμα με την Ευρώπη και συνταγματικές ακροβασίες
Στη διεθνή σκηνή, ο Τραμπ επιλέγει τη μετωπική σύγκρουση με τους παραδοσιακούς συμμάχους. Η κόντρα του με τον Γερμανό Καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς —τον οποίο κατηγόρησε για «ταπεινωτικά» σχόλια— οδήγησε στην απόφαση για απόσυρση στρατευμάτων από τη Γερμανία, με απειλές να ακολουθούν για την Ιταλία και την Ισπανία. Η κίνηση αυτή φέρνει τον Λευκό Οίκο σε τροχιά σύγκρουσης και με το ίδιο το Κογκρέσο, το οποίο έχει θέσει νόμιμα όρια για την παρουσία στρατιωτών στην Ευρώπη.
Παράλληλα, ο Πρόεδρος επιχειρεί μια αμφιλεγόμενη νομική ερμηνεία για να αποφύγει την έγκριση του Κογκρέσου για τη συνέχιση του πολέμου, ισχυριζόμενος ότι η προσωρινή κατάπαυση του πυρός «σταμάτησε το ρολόι» της 60ήμερης προθεσμίας.
«Δεν έχουν πληρώσει το τίμημα»
Μιλώντας σε οπαδούς του στη Φλόριντα, ο Τραμπ δήλωσε πως «έκανε κάτι έξυπνο» και πως δεν μετανιώνει για τίποτα. Ωστόσο, το μήνυμά του παραμένει σκοτεινό: «Δεν μπορώ να φανταστώ ότι η πρότασή τους θα είναι αποδεκτή, καθώς δεν έχουν πληρώσει ακόμα αρκετά υψηλό τίμημα για όσα έχουν κάνει στην ανθρωπότητα τα τελευταία 47 χρόνια».
Με τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου να πλησιάζουν και τις μυστικές υπηρεσίες των Φρουρών της Επανάστασης να τον καλούν να επιλέξει ανάμεσα σε μια «αδύνατη επιχείρηση ή μια κακή συμφωνία», ο Τραμπ φαίνεται να ποντάρει σε μια κλιμάκωση που ίσως αποδειχθεί μη αναστρέψιμη. Το ερώτημα που πλανήται πλέον πάνω από την Ουάσινγκτον δεν είναι αν οι ΗΠΑ μπορούν να νικήσουν, αλλά αν μπορούν να βρουν έναν τρόπο να σταματήσουν.
