Πέθανε σε ηλικία 92 ετών ο Ντέιβιντ Μαλούφ συγγραφέας του «Remembering Babylon»

Ο Ντέιβιντ Μαλούφ (David Malouf), ο πολυβραβευμένος Αυστραλός συγγραφέας των έργων Ransom, An Imaginary Life και του υποψήφιου για το Booker Prize Remembering Babylon, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του εκδοτικού οίκου Penguin Random House Australia, ο Μαλούφ πέθανε την Τετάρτη, ενώ η είδηση έγινε γνωστή την Πέμπτη μέσω επίσημης δήλωσης του εκδότη.

«Είμαστε βαθιά λυπημένοι να ανακοινώσουμε ότι ο συγγραφέας και ποιητής David Malouf AO απεβίωσε», αναφέρεται στην ανακοίνωση. «Ο David Malouf έγραψε έργα πεζογραφίας, ποίησης, δοκιμίων, λιμπρέτων και θεατρικών, αφήνοντας σημαντικό και διαρκές αποτύπωμα στη λογοτεχνία της Αυστραλίας».

Η ανακοίνωση προσθέτει ότι «ο David κέρδισε πολυάριθμα βραβεία, μεταξύ των οποίων το Miles Franklin Award, το Commonwealth Writers’ Prize, το Prix Femina Etranger, το IMPAC Dublin Literary Award και το Australia-Asia Literary Award. Υπήρξε επίσης εκτιμημένος δάσκαλος και λέκτορας στην Αυστραλία και την Ευρώπη».

«Πέρα από τη συγγραφική του πορεία, ο David ήταν πιστός και αγαπητός φίλος, αφοσιωμένος στην οικογένειά του. Υπήρξε θερμός υποστηρικτής της Opera Australia, της Adelaide Writers Week και του Indigenous Literacy Foundation», καταλήγει η ανακοίνωση.

Η ζωή και το έργο του

Ο Μαλούφ γεννήθηκε στο Μπρίσμπεϊν το 1934, από πατέρα λιβανέζικης καταγωγής και μητέρα αγγλικής, πορτογαλικής και σεφαραδίτικης εβραϊκής καταγωγής. Από μικρός υπήρξε παθιασμένος αναγνώστης, έχοντας διαβάσει τα άπαντα του Σαίξπηρ ήδη από τα δέκα του χρόνια.

Ξεκίνησε να γράφει ποίηση εμπνευσμένος από την παιδική του ηλικία, την οικογένεια, τα ταξίδια και τη σχέση του με την Ευρώπη και την Αυστραλία. Το πρώτο του έργο εκδόθηκε το 1962, ενώ διακρίθηκε και ως διηγηματογράφος, με πέντε συλλογές σε διάστημα τριών δεκαετιών.

Το πρώτο του μυθιστόρημα, Johnno (1975), είχε αυτοβιογραφικά στοιχεία και αφηγούνταν την ιστορία ενός νέου που μεγαλώνει στο Μπρίσμπεϊν κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το 1993, το Remembering Babylon τον καθιέρωσε διεθνώς. Το έργο, που αφηγείται την ιστορία ενός ναυαγού που μεγαλώνει ανάμεσα σε Αβορίγινες, ήταν υποψήφιο για το Booker Prize και βραβεύτηκε με το Commonwealth Writers’ Prize και το πρώτο International Dublin Literary Award.

Μεγάλο μέρος του έργου του Μαλούφ εστίαζε στο παρελθόν – την παιδική του ηλικία, τους αρχαίους μύθους και την αποικιακή Αυστραλία.

Η λογοτεχνική του κληρονομιά

«Έχει την ευαισθησία του ποιητή, αλλά τίποτα το επιτηδευμένα ποιητικό στην πρόζα του», είχε γράψει ο Rick Gekoski στη Guardian το 2011. «Μένεις διαρκώς έκπληκτος από τη ζωντάνια και την ακρίβεια της γραφής του· είναι σχεδόν αδύνατο να διαβάσεις μια σελίδα του χωρίς χαμόγελο θαυμασμού και ευγνωμοσύνης».

Το τελευταίο του μυθιστόρημα, Ransom (2009), ήρθε έπειτα από δεκατρία χρόνια σιωπής και αποτέλεσε μια νέα ανάγνωση της Ιλιάδας, επικεντρωμένη στην ικεσία του Πριάμου προς τον Αχιλλέα για τη σορό του Έκτορα. Το έργο απέσπασε διεθνή αναγνώριση και προτάθηκε για το International Dublin Literary Award.

Το τελευταίο του βιβλίο ήταν η ποιητική συλλογή An Open Book (2018). Ο Μαλούφ υπήρξε φανατικός λάτρης της όπερας, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Opera Australia και δημιουργός λιμπρέτων, μεταξύ των οποίων και μιας διασκευής του Voss του Patrick White.

Η προσωπικότητα και οι απόψεις του

Ο συγγραφέας ήταν ανοιχτά ομοφυλόφιλος, αν και κρατούσε την προσωπική του ζωή διακριτικά εκτός δημοσιότητας, ακόμη και μετά τη φήμη του. Κριτικοί και συνάδελφοί του τον χαρακτήριζαν ως έναν από τους σημαντικότερους χρονικογράφους της Αυστραλίας, χαρακτηρισμό που ο ίδιος απέρριπτε.

«Δεν θεωρώ τον εαυτό μου αντιπροσωπευτικό Αυστραλό ούτε αντιπροσωπευτικό Κουινσλάντερ», είχε δηλώσει. «Πιστεύω ότι ο καθένας μας είναι μοναδικός και παίρνει ό,τι του ταιριάζει καλύτερα. Είτε είμαστε άνδρες, γυναίκες, ομοφυλόφιλοι ή διαφορετικής εθνικής προέλευσης, έχουμε την ελευθερία να επιλέγουμε. Αυτό είναι ένα από τα μεγάλα προνόμια του να είσαι Αυστραλός».