Αναστάτωση επικράτησε στον Βόλο όταν μια 41χρονη γυναίκα τραυματίστηκε ελαφρά έπειτα από κατάρρευση μπαλκονιού στο σπίτι όπου διαμένει. Σύμφωνα με πληροφορίες του taxydromos.gr, η γυναίκα που επιχείρησε να κατέβει από τον όροφο στο ισόγειο του σπιτιού της, έπεσε μαζί με το μπαλκόνι.
Το περιστατικό συνέβη στη συμβολή των οδών Αχιλλοπούλου και Αδμήτου, σε παλιό διώροφο κτίριο όπου κατοικούν δύο αδελφές. Σύμφωνα με πληροφορίες του τοπικού μέσου η γυναίκα βρισκόταν στο μπαλκόνι και προσπάθησε να κατέβει μέσω εξωτερικής σκάλας προς το ισόγειο, όταν το μπαλκόνι έπεσε.
Η 41χρονη έπεσε στο έδαφος και βρέθηκε ανάμεσα σε μπάζα. Παρά την πτώση, στάθηκε τυχερή, καθώς δεν υπέστη σοβαρό τραυματισμό. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, φέρει ελαφρές κακώσεις και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο Νοσοκομείο Βόλου για προληπτικές εξετάσεις.
Γιατί τα μπαλκόνια πέφτουν και χωρίς σεισμό
Πιο ευάλωτα είναι τα κτίρια που έχουν κατασκευαστεί από το 1980 έως το 1987 καθώς συμπληρώνουν σε λίγο 50 χρόνια ζωής… Γιατί; Λόγω αλλαγής των Κανονισμών Αντισεισμικού Σχεδιασμού. Από το 1992/93, με την υιοθέτηση του νέου Κανονισμού Αντισεισμικής Προστασίας, έχουμε καλύτερες κατασκευές.
Αυτό επισήμανε, μιλώντας στα «ΝΕΑ», ο αναπληρωτής πρόεδρος του Οργανισμού Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας (ΟΑΣΠ) και τέως πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Πολιτικών Μηχανικών (ECCE) Αρης Χατζηδάκης.
Το θέμα της ασφάλειας για τα χιλιάδες γερασμένα κτίρια της Αθήνας – και όχι μόνο – που χρειάζονται έλεγχο στατικής επάρκειας, έθεσε και η πρόσφατη κατάρρευση του μπαλκονιού στο Λαύριο που προκάλεσε σοβαρές υλικές ζημιές και τον ελαφρύ τραυματισμό μιας διερχόμενης γυναίκας.
Κι αυτό διότι, όπως επισημαίνεται στο σχετικό ρεπορτάζ του Προκόπη Γιόγιακα, «στην Αθήνα, αλλά και στις περισσότερες πόλεις της Ελλάδας, υπάρχουν οικοδομές που έχουν κλείσει 70 και παραπάνω χρόνια ζωής. Ετσι, αν αναλογιστούμε αυτό που υποστηρίζουν οι ειδικοί, πως το οπλισμένο σκυρόδεμα έχει τυπική διάρκεια ζωής τα 50 χρόνια, εύλογα τίθεται το ερώτημα: για πόσο διάστημα θα αντέχουν αυτά τα κτίρια τη φθορά του χρόνου;
Κατά τον αναπληρωτή πρόεδρο του Οργανισμού Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας (ΟΑΣΠ) Αρη Χατζηδάκη, “ακόμα και χωρίς να λάβουμε υπόψη μας τη γήρανση και την έλλειψη συντήρησης, υπάρχει μια δυνητική ανεπάρκεια τουλάχιστον 1 προς 3 στις παλαιότερες κατασκευές εξαιτίας της αλλαγής των Κανονισμών”. Οπως λέει, “χοντρικά άνω του 70% των κτιρίων είναι σαφώς πιο τρωτό από τα σύγχρονα κτίρια”.
Ωστόσο, η κατηγοριοποίηση των κτιρίων δεν είναι κάτι απλό. “Υπάρχουν πολυκατοικίες που κατοικούνται και ανεγέρθηκαν τις δεκαετίες του ’30, του ’50 και του ’60. Ναι, οι πολυκατοικίες εκείνης της εποχής είχαν λιγότερα σίδερα και άλλους Κανονισμούς. Είχαν όμως πολύ ισχυρούς τοίχους. Οι πολυκατοικίες αυτές έδειξαν μια συμπεριφορά ανέλπιστα καλή, γιατί οι τοίχοι τους ήταν ισχυροί}, υποστηρίζει ο Αρης Χατζηδάκης.
Και συμπληρώνει: “Η κατάσταση άρχισε να αλλάζει από το ’80, όταν και ξεκίνησαν τα βιομηχανοποιημένα σκυροδέματα. Εδώ, δεν είχαμε τόσο πυκνούς σκελετούς, ενώ ξεκίνησαν να κατασκευάζονται και οι πιλοτές που είναι πιο ευάλωτες στους σεισμούς”».
