Πληρώνουν 2.200 ευρώ για να επισκεφθούν μια αφιλόξενη βραχονησίδα για 20 λεπτά!

Πως θα σας φαινόταν η ιδέα να επισκεφθείτε μια πολύ μικρή, ακατοίκητη βραχονησίδα για μόλις 20 λεπτά, βάζοντας βαθιά το χέρι στην τσέπη, πληρώνοντας δηλαδή περίπου 2.200 ευρώ;

Κάποιοι το θεώρησαν πολύ ωραία ιδέα, και μάλιστα έσπευσαν να κλείσουν θέση στην επίσκεψη που θα γίνει στις αρχές Μαΐου του 2020.

Το νησί λέγεται Ρόκολ και βρίσκεται 260 μίλια δυτικά των νήσων των Εξωτερικών Εβρίδων στη Σκωτία.

Το ταξίδι διοργανώνεται από τις Kraken Travel και Lupine Travel, ταξιδιωτικές εταιρείες που πραγματοποιούν ταξίδια σε «δυσπρόσιτα και απομακρυσμένα μέρη», συμπεριλαμβανομένης της Βόρειας Κορέας, του Τσέρνομπιλ και του Ιράν.

Είναι η πρώτη φορά που θα γίνει οργανωμένη επίσκεψη στο νησί. Μέχρι σήμερα, όποιος θέλει να μεταβεί εκεί, θα πρέπει να φτάσει είτε με ιδιωτικό σκάφος, είτε με ελικόπτερο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, λιγότεροι από 200 άνθρωποι έχουν επισκεφθεί μέχρι τώρα το νησί, και η τελευταία φορά ήταν τα 2016.

Ο Σκωτσέζος Νικ Χάνκοκ, που το 2014 είχε καταφέρει να μείνει μόνος του στην βραχονησίδα για 43 μέρες, θα ηγηθεί της αποστολής. «Είναι τόσο μικρό που δεν μπορείς να κινηθείς και πολύ», είπε ο Χάνκοκ στην The Sunday Post.

Η μεγαλύτερη επίπεδη επιφάνεια, όπου μπορεί να σταθεί κάποιος χωρίς να γλιστράει προς τη θάλασσα, έχει το μέγεθος ενός μονού κρεβατιού. Υπάρχει και ένα δεύτερο σημείο με το μισό μέγεθος.

«Το βασικό ζήτημα είναι ότι δεν μπορείς να περπατήσεις πολύ εκεί πάνω και αν δεν έχει καταιγίδα, υπάρχουν πολλά πουλιά που κάνουν το μέρος να μυρίζει και να γλιστράει».

Οι εταιρείες τονίζουν ότι δεν θα γίνει επιστροφή χρημάτων, εάν η αποστολή αποτύχει.

Όσοι τελικά καταφέρουν να ανέβουν στο νησί, θα γίνουν αυτόματα μέλη του κλειστού Rockall Club, που ιδρύθηκε το 2012 γιορτάζοντας την 40η επέτειο της ένωσης του Ρόκολ με τη Σκωτία.

Για την εν λόγω βραχονησίδα υπάρχει μία παλαιά διπλωματική διαμάχη σχετικά με τη χώρα στην οποία ανήκει. Την διεκδικούν η Βρετανία, η Ισλανδία, η Δανία και η Ιρλανδία και παρόλο που η Βρετανία οριστικοποίησε το 1972 ότι πρόκειται για βρετανικό έδαφος, σε απόσταση περίπου 300 ναυτικών μιλίων από τις ακτές της Σκωτίας, οι άλλες τρεις χώρες, δεν το έχουν αναγνωρίσει.