Οι γκουρού του πολιτικού μάρκετινγκ έχουν ήδη καταλήξει στο συμπέρασμα: Οι αρχηγοί των κομμάτων είναι από μόνοι τους brands. Για αυτό, λένε, πρέπει να εκπέμπουν αυθεντικότητα όταν προμοτάρουν την πολιτική πλατφόρμα των οργανισμών τους. Αυτή είναι η θεωρία. Εκείνοι που δουλεύουν μέσα στις κομματικές κουζίνες το διατυπώνουν πιο άκομψα: Τα brands των αρχηγών είναι εργαλεία με τα οποία κερδίζονται εκλογές. Εξού και σε κάθε προεκλογική περίοδο, ιδίως στην τελική της ευθεία, τα επικοινωνιακά επιτελεία κάνουν φόκους στον αρχηγό. Και δη στη συναισθηματική ευφυΐα του τελευταίου, προκειμένου να δημιουργήσουν ταυτίσεις στο εκλογικό σώμα. Ενόψει της 26ης Μαΐου, λοιπόν, όλοι οι πρόεδροι - κεντροδεξιοί, αριστεροί και κεντροαριστεροί - έχουν αρχίσει να εκθέτουν την ανθρώπινη πλευρά τους στους ψηφοφόρους. Αποδίδει άραγε η μέθοδος;

Ο Τσίπρας. Αλλοι, σαν τον Αλέξη Τσίπρα, «εκτίθενται» ακολουθώντας ρετρό συνταγές. Οπως αυτές που εφάρμοσε για πρώτη φορά στην Ελλάδα ο ηγέτης που ανέπτυξε την περισσότερο «προσωπική» σχέση με το εκλογικό του ποίμνιο, ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ο Πρωθυπουργός κάνει περιοδείες και κλείνει τις ομιλίες του παίρνοντας αγκαλιά μικρά παιδιά που του προσφέρουν λουλούδια. Σαν τον πρώτο διδάξαντα, που το μακρινό 1985 στο προεκλογικό μπαλκόνι της Πλατείας Συντάγματος πήρε στα χέρια του και σήκωσε ψηλά - ενώπιον του αλαλάζοντος πλήθους - το πεντάχρονο κορίτσι της διαφημιστικής αφίσας του ΠΑΣΟΚ.

-Ποια μέθοδος επιλέγουν οι επικοινωνιολόγοι για τη Φώφη Γεννηματά;

-Ποιο προφίλ ακολουθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης;

-Γιατί επιλέγουν να χρησιμοποιούν τις συζύγους των αρχηγών στο επικοινωνιακό παιχνίδι;

Διαβάστε όλο το ρεπορτάζ στην έντυπη έκδοση των ΝΕΩΝ Σαββατοκύριακο που κυκλοφορεί εκτάκτως της Μ. Παρασκευή

Οταν τα κόμματα «πουλάνε» τους αρχηγούς τους