Ο Λιβάγια, ο Πρίγιοβιτς, ο Νάτχο, ή οι μαυροφόρες;

ΔΕΝ ήταν εύκολο, το γκολ του Νάτχο. Αυτός το έκανε. Εύκολο, το έκανε η κλάση του Ισραηλινού. Κατ αρχήν, βρέθηκε στη σωστή θέση, στο σωστό χρόνο. Ξεμαρκάριστος, στη περιοχή, φάτσα με τα δίχτυα, μόλις γύρισε τη μπάλα ο Γκερέρο. Κάτι που δεν ήταν τυχαίο η συμπτωματικό. Αλλά προϊόν ποδοσφαιρικής οξυδέρκειας. Στην εκτέλεση, λειτουργεί με απόλυτη ψυχραιμία. Δεν αιφνιδιάζεται. Το αντίθετο, είναι σα να περιμένει, ότι θα του τη δώσει ο Γκερέρο.

Η στάση του σώματος, είναι η απόλυτα σωστή, για να μην φύγει η μπάλα ψηλά με το σουτ. Της δίνει μία «μπάτσα» με το δεξί με όση ακριβώς δύναμη χρειάζεται. Δεν πάει να σκοτώσει τον γκολκήπερ. Ούτε να σκίσει τα δίχτυα. Κάνει το απλό. Κι έχει, τη ψυχραιμία να το κάνει, στο δεύτερο λεπτό των καθυστερήσεων, με το σκορ στο ένα-ένα και τη γκέλα να επικρέμεται πάνω από το Καραισκάκης, σαν δαμόκλεια σπάθη.

Διαβάστε περισσότερα εδώ