Διαφορετικές προσεγγίσεις της ίδιας τεχνολογίας

Ο μηχανολόγος μηχανικός του ΕΜΠ, Κώστας Κυριακόπουλος, που διδάσκει Συστήματα Ευφυούς Ελέγχου και Ρομποτικής λέει στα «ΝΕΑ»: «Καταρχήν θα πρέπει να θεωρήσουμε με διαφορετικό τρόπο την τεχνητή ή μηχανική νοημοσύνη (ΑΙ, ΜΙ) από τη ρομποτική. Οχι ότι είναι ξένα “σώματα”, αλλά γιατί ενώ έχουν κάποιον κοινό τόπο, δεν ταυτίζονται. 

Η τεχνητή νοημοσύνη αφορά τη λήψη αποφάσεων κάτω από πολυσύνθετη πληροφόρηση, με τρόπο που έχει κάποια συμβατότητα με τον άνθρωπο. Με απλά λόγια, η προδιαγραφή είναι “αποφάσισε όπως ο άνθρωπος”».

«Η ρομποτική δεν αφορά αποκλειστικά το “πρόγραμμα” που υλοποιεί την απόφαση, αλλά το ευέλικτο ηλεκτρομηχανικό σύστημα υλοποίησης κινήσεων. Εν γένει και “πατροπαράδοτα” (δεν ξέρω κατά πόσο αυτός ο όρος αφορά τη ρομποτική) τα ρομπότ σχεδιάζονται είτε για να υποκαταστήσουν το άνθρωπο σε επαναλαμβανόμενες βαρετές εργασίες (π.χ. επιλογή σάπιων μήλων σε ένα συσκευαστήριο) ή σε επικίνδυνα ή απρόσιτα περιβάλλοντα (π.χ. βάθη ωκεανού, Διάστημα, ανθρώπινο σώμα, κ.λπ.)» αναφέρει.

Και εξηγεί: «Εδώ πρέπει να κάνουμε μια σαφή παρατήρηση. Οι πραγματικά εντυπωσιακές εξελίξεις της τεχνητής νοημοσύνης αναφορικά με τη ρομποτική αφορούν σχετικά “απλά” προβλήματα σε σχέση με τις απίστευτες ανθρώπινες ικανότητες νόησης, δηλαδή, τουλάχιστον προς το παρόν, αφορούν προβλήματα της μορφής: παρατήρηση/κατανόηση χώρου – λήψη απόφασης».

Πάντως, ο Κώστας Κυριακόπουλος δεν «βλέπει» τη ρομποτική να έχει άμεση εφαρμογή στη διδασκαλία ως αρωγός του εκπαιδευτικού σε κανένα επίπεδο εκπαίδευσης και αναφέρει ότι αν κάτι τέτοιο γίνει, θα πάρει πολύ χρόνο.