Ενα αμαξοστάσιο έγινε χώρος φιλοξενίας

«Το Παρίσι δεν θα κάτσει άπρακτο ενώ η Μεσόγειος μετατρέπεται σε νεκροταφείο» είχε δηλώσει η δήμαρχος του Παρισιού Αν Ινταλγκό πέρυσι το καλοκαίρι, ανακοινώνοντας τη δημιουργία του πρώτου επίσημου προσφυγικού κέντρου. Στις 15 Ιουλίου τηλεφώνησε στον αρχιτέκτονα Ζουλιέν Μπελέρ που είχε στήσει φεστιβάλ σε εγκαταλειμμένα εργοστάσια και τοποθετήσει τουαλέτες σε παραγκουπόλεις. Αποστολή του: να μετατρέψει ένα άχρηστο αμαξοστάσιο στο 18ο Διαμέρισμα σε χώρο φιλοξενίας 400 ατόμων σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ο Μπελέρ έπρεπε να βρει το σχέδιο μέσα σε μια εβδομάδα. Σκέφτηκε μια μεγάλη φουσκωτή δομή που θα ήταν χώρος υποδοχής και πληροφοριών, βαμμένος σε κίτρινο και άσπρο, «σαν έργο τέχνης». Εκεί μέσα τοποθέτησε και ένα κατάστημα, όπου όλα είναι δωρεάν: παπούτσια, ρούχα, βιβλία, ειδη προσωπικής υγιεινής. «Φτιάξαμε όλα τα σήματα με εικόνες», λέει, «διότι απευθυνόμαστε σε ανθρώπους που δεν γνωρίζουν τη γλώσσα μας».