Διαμάντι στη λάσπη

Η πάθηση ονομάζεται «ποδοσφαιρικός δαλτονισμός». Πρόκειται για την αδυναμία της όρασης όσων ασχολούνται με το δημοφιλές άθλημα εν Ελλάδι να ξεχωρίσουν τα θετικά από τα αρνητικά του ποδοσφαίρου μας.

Παντού διακρίνουμε μια μαυρίλα. Αναθεματίζουμε, καταριόμαστε, αφορίζουμε αθώους και ενόχους και στο τέλος μένουμε με σταυρωμένα τα χέρια παρακολουθώντας τον κατήφορο της στρογγυλής θεάς.

Ευτυχώς που υπάρχουν και οι έρευνες από το εξωτερικό και μας θυμίζουν ότι υπάρχουν και άλλα χρώματα στην παλέτα, πλην του μαύρου.

Σύμφωνα με την τελευταία μελέτη του Ποδοσφαιρικού Παρατηρητηρίου του Πανεπιστημίου του Νεσατέλ, μέχρι την 1η Μαΐου 103 έλληνες ποδοσφαιριστές αγωνίζονταν σε πρωταθλήματα του εξωτερικού. Τεράστιος αριθμός που συντρίβει την άποψη ότι το ποδόσφαιρό μας είναι στείρο. Ενα ακόμα ποιοτικό στοιχείο είναι το γεγονός ότι το 96% των ελλήνων μεταναστών αγωνίζεται σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, που αντικειμενικά είναι τα ισχυρότερα στον κόσμο. Αντίθετα από τους Βραζιλιάνους που αποτελούν τη μεγαλύτερη κοινότητα ξένων παικτών στον κόσμο και μόνο οι έξι στους δέκα παίζουν στην Ευρώπη. Για τους Αργεντινούς – τρίτοι στον σχετικό πίνακα – το ποσοστό πέφτει στο 37%.

Το ελληνικό ποδόσφαιρο αποτελεί τον 7ο προορισμό για τους Βραζιλιάνους, τον 6ο για τους Γάλλους, τον 9ο για τους Αργεντινούς, αλλά τον 3ο μεταξύ των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων. Ενα διαμάντι που αντιμετωπίζεται  ως περίτριμμα. Και να ήταν μόνο αυτό…