Οι ανυπότακτοι Γαλάτες

Αν επαληθευτούν οι εφιάλτες αυτών που παλαιότερα ονειρεύτηκαν μια ενωμένη Ευρώπη και το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν επικρατήσει αύριο στη Γαλλία, για τους ιθύνοντες των Βρυξελλών δύο είναι τα πιθανά σενάρια. Το πρώτο είναι αυτό που δημοσίως υποστήριξε ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, δηλαδή ότι η Ευρώπη θα αντέξει και δεν θα διαλυθεί. Το δεύτερο είναι αυτό που επίσης δημοσίως υποστήριξε ο γάλλος επίτροπος Πιερ Μοσκοβισί, δηλαδή ότι η Ευρώπη δεν θα αντέξει και θα διαλυθεί.

Αν πάλι αποδειχτεί ότι σε πείσμα των Αγγλοσαξόνων που επέλεξαν Τραμπ και Brexit οι ανυπότακτοι Γαλάτες επιλέξουν Ευρώπη, θα τεθεί αμέσως το εξής εύλογο και εν πολλοίς αναπάντητο ερώτημα. Τι είναι και τι τέλος πάντων θέλει αυτός ο Εμανουέλ Μακρόν;

Αν η απάντηση αναζητηθεί επί τη βάσει της αρχής «δείξε μου τους φίλους σου να σου πω ποιος είσαι», άκρη δεν βγαίνει. Πολιτικός του φίλος δηλώνει ο πρώην γενικός γραμματέας του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος Ρομπέρ Υ, πολιτικός του φίλος δηλώνει και ο θιασώτης του οικονομικού φιλελευθερισμού και πρώην υπουργός του Σιράκ, Αλέν Μαντλέν. Δίπλα του στέκονται εξ αριστερών ο γκουρού οικονομολόγος των γάλλων Σοσιαλιστών Ζακ Αταλί και ο οικονομικός σύμβουλος του Ολάντ, Ζαν Πιζανί-Φερί, ενώ εκ δεξιών του σημαντική θέση έχουν ο κεντροδεξιός ηγέτης Φρανσουά Μπαϊρού και ο πρώην πρωθυπουργός Ντομινίκ Ντε Βιλπέν. Περίοπτη θέση στο προσκήνιο των υποστηρικτών του έχουν ο Κώστας Γαβράς και ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι στο παρασκήνιο κυριαρχεί – σύμφωνα με τους γνωρίζοντες τα του οίκου Μακρόν – το ζεύγος Φεράτσι, που τον πάντρεψε.

Βέβαια, η ώρα της αλήθειας θα έλθει αν και όταν ο Μακρόν ως πρόεδρος πλέον της Γαλλικής Δημοκρατίας κληθεί ως είθισται να επιλέξει σε ποια πολιτική οικογένεια της Ευρώπης θέλει να ανήκει. Εν προκειμένω, όλα δείχνουν ότι όπως ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε (ως παρατηρητής) τους Σοσιαλιστές, ο Μακρόν θα επιλέξει τους Φιλελεύθερους, αυξάνοντας σημαντικά το ειδικό βάρος τους στην πολιτική σκηνή της ΕΕ. Πολλά εν τούτοις θα κριθούν από τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών που θα ακολουθήσουν και τις πολιτικές συμμαχίες τις οποίες θα κληθεί ενδεχομένως να συνάψει ο Μακρόν.

Τέλος, ένα από τα πρώτα ευρωπαϊκά θέματα επί των οποίων θα πρέπει να λάβει θέση η πιθανολογούμενη κυβέρνηση Μακρόν είναι αυτό του προέδρου του Eurogroup ενόψει της αποχώρησης Ντεϊσελμπλούμ. Η άποψη των Φιλελεύθερων εν προκειμένω είναι ότι ο νέος πρόεδρος της ευρωζώνης δεν θα πρέπει να είναι υπουργός κράτους – μέλους αλλά μέλος και αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Μια άποψη που μάλλον με ευχαρίστηση ακούει ο Πιερ Μοσκοβισί, ενδεχομένως δε και ο Μακρόν.