Μύθοι και αλήθειες για μια παρεξηγημένη ράτσα

«Αποφασιστικό, υπάκουο, πιστό, φιλικό, πεισματάρικο, θαρραλέο, ευφυές, στοργικό» είναι ο ακριβής χαρακτηρισμός για το πιτ μπουλ στη βιβλιογραφία. Γύρω από τη συγκεκριμένη ράτσα, όμως, οι επιτήδειοι έχουν καλλιεργήσει έναν μύθο για τον χαρακτήρα του ζώου. Αλλοθι, σύμφωνα με τους ειδικούς, ώστε να μπορούν να το εκμεταλλευτούν στην οργάνωση κυνομαχιών.

Οπως επισημαίνουν ειδικοί, τα σκυλιά, όπως και οι άνθρωποι, δεν γεννιούνται βασανιστές αλλά εκπαιδεύονται για να γίνουν.

Θύματα κακοποίησης. «Τα συγκεκριμένα σκυλιά είναι θύματα βασανισμού και κακοποίησης από ανθρώπους αδίστακτους. Δεν είναι θέμα φύσης» επιμένει η Ειρήνη Μολφέση, πρόεδρος της Πανελλήνιας Φιλοζωικής Ομοσπονδίας, προσθέτοντας ότι η συγκεκριμένη ράτσα επιλέγεται επειδή «είναι ένα ζώο πολύ ανθεκτικό, με σκληρό δέρμα και πολύ δυνατά σαγόνια. Αυτό του επιτρέπει να αντέχει αυτές τις κακουχίες». Και προσθέτει ότι υπάρχουν περιπτώσεις σκυλιών που έχουν σωθεί από αυτούς τους χώρους και με δουλειά και εκπαίδευση μπορεί να επανέλθουν σε φυσιολογική ζωή.

«Είναι πολύ καλά». Τους μύθους που έχουν εσκεμμένα καλλιεργηθεί γύρω από τη ράτσα πιτ μπουλ καταρρίπτει και ο Γιώργος Ψάλλας, πτυχιούχος εκπαιδευτής σκύλων φύλαξης. «Τα πιτ μπουλ είναι σκυλιά τα οποία είναι πολύ καλά κατά βάση. Είναι φιλικά και μπορούν να κάνουν με τον άνθρωπο μια εξαιρετική σχέση. Είναι τεράστιος μύθος ότι είναι ζώα με κακό, βίαιο χαρακτήρα. Απλά όλες οι φυλές φύλαξης, όπως είναι και τα ροτβάιλερ, τα λυκόσκυλα, τα ντόμπερμαν χρήζουν ειδικής μεταχείρισης με έναν σωστό εκπαιδευτή και με μια σωστή κοινωνικοποίηση. Επιπλέον χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής σε περίπτωση που τους ανατεθούν καθήκοντα φύλαξης, γιατί θα πρέπει να είναι πολύ ισορροπημένα».