Από τις «Ευτυχισμένες μέρες» στο «Pretty woman»

Οι περισσότεροι στην Ελλάδα τον γνωρίζουμε ως σκηνοθέτη του «Pretty Woman» με τους Ρίτσαρντ Γκιρ και Τζούλια Ρόμπερτς (δεν θα ήταν υπερβολή να λέγαμε πως ήταν ο Μάρσαλ εκείνος που την έκανε σταρ), κι όμως ο πολυμήχανος ηθοποιός, παραγωγός και κινηματογραφιστής, που έφυγε χθες στα 81 του χρόνια, άφησε πίσω του ένα πλούσιο και πολυδιάστατο έργο, με αποτύπωμα βαθύ τόσο στο σινεμά όσο και στην τηλεόραση.

Γεννημένος στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης και μεγαλωμένος σε οικογένεια κινηματογραφική (ο πατέρας του ήταν παραγωγός ενώ η καλή σκηνοθέτρια Πένι Μάρσαλ είναι αδελφή του), ο Γκάρι Μάρσαλ ξεκίνησε την καριέρα του στο Χόλιγουντ γράφοντας καλαμπούρια στην υπηρεσία κωμικών όπως ο Ντικ Βαν Ντάικ και η Λούσι Μπολ, μέχρι που είχε την πρώτη του επιτυχία μεταφέροντας στην τηλεόραση το «Ενα παράξενο ζευγάρι» του Νιλ Σάιμον στα τέλη της δεκαετίας του ’60 – συνεργαζόμενος πάντα με τον σεναριογράφο Τζέρι Μπέλσον. Η επιτυχία, τεράστια. Και δεν σταμάτησε εκεί: οι κλασικές σειρές «Ευτυχισμένες μέρες» και «Μορκ & Μίντι» (πρώτη σημαντική εμφάνιση για τον Ρόμπιν Γουίλιαμς στον ρόλο ενός εξωγήινου) κράτησαν τον Μάρσαλ στη πρώτη γραμμή του τηλεοπτικού τερέν – μόνο που ο ίδιος αποζητούσε μια καριέρα στον κινηματογράφο. Μια άγνωστη λεπτομέρεια της ζωής του είναι πως ο Μάρσαλ εργάστηκε ως κομπάρσος δίπλα στον Τζέιμς Μποντ με τον «Χρυσοδάχτυλο».

Η αρχή για μια καριέρα κινηματογραφικού σκηνοθέτη πάντως έγινε με το «Young doctors in love» του 1982, μια καλή κωμωδία που «δούλεψε» στα ταμεία, και συνεχίστηκε με το «Flamingo Kid» που ο Μάρσαλ γύρισε το 1984 με πρωταγωνιστή τον Ματ Ντίλον – το μεγάλο του σουξέ όμως παραμένει το «Pretty woman» του 1990, μια «μοντέρνα Σταχτοπούτα» με την Τζούλια Ρόμπερτς στο ρόλο μιας πόρνης με χρυσή καρδιά. Η πρωταγωνίστρια αλλά και ο Ρίτσαρντ Γκιρ θα συνεργάζονταν ξανά με τον Μάρσαλ στο φιλμ «Η νύφη το ‘σκασε» παραγωγής 1999. Ας μην ξεχνάμε όμως το εξαίρετο «Φράνκι και Τζόνι» με Αλ Πατσίνο και Μισέλ Φάιφερ (πόσο παράδοξο και τρυφερό συνάμα το ταίριασμά τους) ενώ, αντιθέτως, ας βάλουμε στην άκρη ταινίες όπως τα «New Year’s Eve», «Valentine’s day» και «Γιορτή της μητέρας» (πάλι με τη Ρόμπερτς) που ο Μάρσαλ γύρισε στο τέλος της καριέρας του, υπακούοντας, λες, σε μια λογική μάλλον τηλεοπτική.