Η κρίση χρειάζεται το δικό της… GPS

Πόσο αιθεροβάμων μπορεί να είναι κάποιος που βλέπει ευκαιρίες μέσα στην κρίση; Και πόσο υπεραισιόδοξος αυτός που πιστεύει ότι μπορεί κάτι να βελτιωθεί;

Είναι σχεδόν αυτονόητο ότι η κρίση είναι κάτι άσχημο, δύσκολο, καταστροφικό. Σε τι βοηθά όμως το ντιμπέιτ για το αν ένα ποτήρι είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο, εάν δεν ασχοληθούμε άμεσα και προσωπικά με το πώς θα το γεμίσουμε;

Ανεξάρτητα πού βρίσκει τον καθένα μας η δοκιμασία των τελευταίων έξι ετών στη χώρα, το βασικό ερώτημα μπροστά σε μια κρίση είναι πάντοτε ένα: Τι έχουμε να κάνουμε; Αν η κρίση είναι το πρόβλημα, με ποιους πρακτικούς τρόπους μπορούμε να στραφούμε προς τη λύση; Εχουμε ένα προσωπικό σχέδιο δράσης; Πότε το σκεφτήκαμε τελευταία και πού καταλήξαμε;

Δύσκολο να σκεφτούμε ξεκάθαρα μέσα από ανασφάλεια, δυσαρέσκεια και χαμηλή ικανοποίηση από τη ζωή. Τι ελπίδες μπορούμε ωστόσο να έχουμε όσο συνεχίζουμε με θυμό, απαισιοδοξία, παραίτηση ή πανικό; Αν δεν σκεφτούμε με ρεαλισμό και σαφήνεια προς τα πού θέλουμε να πάμε, αρμενίζουμε χωρίς πυξίδα σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας.

Εχουμε επίγνωση ακριβώς πού βρισκόμαστε σήμερα; Τι επιδιώκουμε για μας μέσα στο υπάρχον σκηνικό; Πού αποβλέπουμε βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα; Τι θα χρειαστεί να μάθουμε, να αλλάξουμε, να ξαναπροσπαθήσουμε;

Εχουμε συγκεκριμένο στόχο για τον επόμενο χρόνο, τον επόμενο μήνα, την εβδομάδα που διανύουμε; Τι έχουμε να κάνουμε αύριο, τώρα, για να προωθήσουμε τα θέματά μας;

Αν το μέλλον φαντάζει αβέβαιο, μπορούμε τουλάχιστον να ξεκαθαρίζουμε κάθε φορά ένα μικρό βήμα που μπορεί να γίνει. Μετά μπορούμε να διορθώνουμε και να προσαρμόζουμε με βάση την εμπειρία, τα λάθη, τα απρόβλεπτα. Τι θα συμβεί αν συνεχίσουμε με αδράνεια και αυτολύπηση; Δεν χρειάζεται να προσποιηθούμε ότι όλα είναι καλά. Αντί όμως να νιώθουμε θύματα σε καταστάσεις που μας ξεπερνούν, ας επικεντρωθούμε σε ό,τι μπορούμε να επηρεάσουμε. Στις κρίσεις προτεραιότητα έχει η βελτίωση, παρά η τελειότητα.

Η Δέσποινα Δασενάκη είναι life coach, e-mail ddasenaki@hotmail.com