[Καλημέρα σας] Κουβέντα να γίνεται

Υπάρχουν περιστατικά που δεν χρειάζεται να περάσουν καν είκοσι τέσσερις ώρες για να καταλάβεις πόσο γελοίος είναι ο άνθρωπος που ασχολήθηκε μαζί τους. Εννοούμε ακριβώς όσους εξέπεμψαν σε διαδικτυακά μήκη και πλάτη κρίσεις κι επικρίσεις για το φόρεμα της συζύγου του Πρωθυπουργού στη μακρινή μας Κίνα. Οσο κι αν ήταν ένα ταξίδι στο οποίο η Ελλάδα θα έπρεπε ακόμη και ενδυματολογικά να εκπροσωπηθεί μ’ έναν επαρκή τρόπο, το θέμα γίνεται χωρίς καμία απολύτως σημασία, φτάνει να σκεφτείς πως μια άξια εκπροσώπηση στον τομέα αυτόν ουσιαστικά δεν σημαίνει τίποτε απολύτως. Και σε όσους επιμένουν να λένε πως δεν δέχονται η χώρα τους να υποτιμάται σε σχέση με το τι φορούσε και πώς το φορούσε η σύζυγος του Πρωθυπουργού θα είχε να τους συστήσει κανείς ότι θα έπρεπε πολύ πιο έγκαιρα να έχουν εξεγερθεί για την υποτίμηση που υφίσταται η χώρα τους σε τομείς κάθε άλλο παρά ανώδυνους, όπως είναι ο τομέας της αισθητικής. Χωρίς να τους καταλογίζεις επιπλέον ότι ένας τόσο αδηφάγος σχολιασμός δεν θίγει ποτέ τον κρινόμενο, αλλά αποκαλύπτει ποια είναι τα ενδιαφέροντα του ανθρώπου που κρίνει. Ενδιαφέροντα που αποδεικνύουν άγνοια, ασχετοσύνη με ό,τι πραγματικά συμβαίνει στον κόσμο, κυρίως όμως μια υπαρξιακή κενότητα που, έντρομη στη θέα του εαυτού της, αρπάζεται απ’ ό,τι κυκλοφορεί προκειμένου όπως όπως να στολίσει τη γύμνια της.

Εγινε και μια σύγκριση του ενδυματολογικού μέρους του ζεύγους Κωνσταντίνου και Αμαλίας Καραμανλή όταν επισκέφθηκε, στα 1961, τον Λευκό Οίκο, ώστε να φανεί ακόμη περισσότερο η υστέρηση του σημερινού πρωθυπουργικού ζεύγους. Σύγκριση άδικη και για τους τότε και για τους τώρα. Σαν να χρειαζόταν να θυμηθούμε τι φορούσαν – πράγμα που θα ήταν λογικό να έχει ξεχαστεί μέσα στα 55 χρόνια που έχουν μεσολαβήσει – οι τότε για να αντιληφθούμε αν πραγματικά είχαν προσφέρει κάτι στον τόπο, για τους δε τώρα σαν να υπήρξε ένα φόρεμα ο πραγματικός λόγος που τους έφερε στην Κίνα, ώστε το «αλοσούμπαλό» του να μπορεί να κρίνει την ουσία ενός ταξιδιού, κρίσιμου, έτσι ή αλλιώς, σε όλα του τα επίπεδα.