[Στίγμα] Εισροή κεφαλαίων

Αύριο διεξάγονται οι κρίσιμες  εκλογές στην Ισπανία και οι «arpaxtemos» Pοdemos (κατά τον ευφυή χαρακτηρισμό Πρετεντέρη) προβάλλουν ως ισχυρό αουτσάιντερ στη μάχη, παρά τα όσα κυκλοφόρησαν εις βάρος τους στην Ισπανία για την άκρως επιτυχημένη «πατέντα» ιδρύω Ινστιτούτο «τρέχα γύρευε και Νικολό καρτέρει» και έρχεται και μου το χρηματοδοτεί με 7 ωραία εκατομμύρια ευρώπουλα ο θεός Τσάβες, διότι ο μακαρίτης ήταν πολύ large σε κάτι τέτοια.

Σε μία από τις τελευταίες μου εκπομπές στον Βήμα FM θυμήθηκα αυτή την ιστορία, σε συνδυασμό με μία άλλη που είχε δημοσιεύσει η σοβαρή εφημερίδα του Καράκας «El Universal», ότι ο μακαρίτης δεν χρηματοδότησε μόνο τους «arpaxtemos» αλλά και τον ημέτερο  ΣΥΡΙΖΑ ενόψει των αυτοδιοικητικών εκλογών του 2010, διότι το είχε μεγάλη καψούρα να δει τον φίλο μου τον Αλέξη τον Μητρόπουλο να κερδίζει την Περιφέρεια Αττικής. Η κυβέρνηση ούτε που να τη φτύσει την «El Universal» και μένα μαζί της που ρωτούσα αν έχει παίξει τέτοιο σκηνικό.

Φίλος αναγνώστης όμως εν Γερμανία δραστηριοποιούμενος ακούγοντας όλα αυτά και διαβάζοντάς με, με ενημέρωσε για μια (ανάλογη) περίεργη ιστορία που εκτυλίχθηκε στη Γερμανία από το 2010-2015. Οπως μου είπε, σε κάθε συγκέντρωση, εκδήλωση, συνέλευση, συνεδρίαση του αδελφού προς τον ΣΥΡΙΖΑ κόμματος Die Linke συγκεντρώνονταν χρήματα «επ’ αγαθώ σκοπώ».

Τι ήταν αυτός ο αγαθός σκοπός; Να σταλούν στον ΣΥΡΙΖΑ για την ενίσχυση – προσέξτε με παρακαλώ, εδώ είναι το θέμα – «ιατρείων και φαρμακείων που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ανοίξει σε όλη την ελληνική επικράτεια για την αρωγή πολιτών που βρίσκονταν σε οικονομική αδυναμία ή ήταν ανασφάλιστοι».

– Εχεις ακούσει εσύ ποτέ να άνοιξε τίποτε ιατρεία και φαρμακεία ο ΣΥΡΙΖΑ στην Αθήνα ή αλλού; με ρώτησε ο εκ Γερμανίας φίλος.

– Οχι, απάντησα, με ειλικρίνεια. Δεν έχω ακούσει τίποτε σχετικό. Εξάλλου τι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ για να ανοίγει ιατρεία και φαρμακεία; Οργανισμός Υγείας είναι; Κόμμα είναι.

– Και τότε πού πήγαν τα λεφτά που στέλναμε; με ρώτησε ο διαπορών φίλος, ο οποίος, ενημερωτικά αναφέρω, μετείχε σε εκδηλώσεις του Die Linke (δεν θα πω τίποτε περισσότερο αναφορικά με ιδιότητα, τίτλο κ.λπ.).

Φυσικά απάντηση δεν είχα να του δώσω. Μήπως μπορεί κάποιος από τον ΣΥΡΙΖΑ ή τη λαλίστατη, κατά τα λοιπά, κυβέρνηση που σκοτώνει μέρα παρά μέρα τη διαπλοκή να μας πει κάτι επί του συγκεκριμένου; Επαιρνε ο ΣΥΡΙΖΑ λεφτά από το Die Linke;

(Ας αρχίσει από το πιο απλό: πόσα χρήματα ανά έτος, πότε και πού διατέθηκαν. Να μπορώ κι εγώ να ενημερώσω τον άνθρωπό μου, ο οποίος απ’ ό,τι τον έκοψα παραμύθι κάνει ότι δεν ξέρει…)

Πληροφορήθηκα κι εγώ, με μεγάλη έκπληξη είναι η αλήθεια, ότι οι Ευρωπαίοι «παίζει» να μας κόψουν τις χρηματοδοτήσεις των μεγάλων έργων που βρίσκονται σε εξέλιξη διότι η Επιτροπή Ανταγωνισμού έπειτα από εμπεριστατωμένη και πολυετή έρευνα αποκάλυψε – επιτέλους! – το καρτέλ που για χρόνια είχε στηθεί στον τομέα των κατασκευαστικών εταιρειών.

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω ποιες ακριβώς είναι οι περιπτώσεις που εντόπισε η έρευνα της Επιτροπής Ανταγωνισμού, αλλά έχω στα χέρια μου έναν ολόκληρο φάκελο που αφορά την κατασκευή ενός σύγχρονου «γεφυριού της Αρτας» στον χώρο της Δικαιοσύνης, που ονομάζεται Εφετείο Αθηνών. Ο φάκελος περιγράφει με εξαιρετική, μπορώ να πω, σαφήνεια το μεγάλο «πάρτι» που  γινόταν για τουλάχιστον μία 20ετία με το συγκεκριμένο έργο, το οποίο κατέληξε να μας κοστίσει όλων ημών των ελλήνων φορολογουμένων 50 (μπορεί και παραπάνω) φορές περισσότερο απ’ ό,τι αρχικά είχε προϋπολογισθεί και κατακυρωθεί, επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη μιλάμε τώρα.

Αυτόν τον φάκελο τον θέλει κανείς; Εισαγγελέας, υπουργείο Δικαιοσύνης, το Μέγαρο Μαξίμου; Η αγαπημένη (μου) κυρία πρόεδρος Θάνου ίσως; Κάποιος, τέλος πάντως, ρε παιδιά…

Με το Brexit να είναι πια εδώ, το να ασχολείται κανείς με τον εκλογικό νόμο που αποφάσισε να φέρει στη ζωή μας ο Τσίπρας (για να μας κάνει να συζητούμε γι’ αυτόν, και όχι για τα πραγματικά προβλήματα της χώρας), είναι κάτι σαν το γνωστό «πετάω την μπάλα στα… μνήματα για καθυστέρηση»!

Ως εκ τούτου, για διαδικαστικούς και μόνο λόγους, μεταφέρω όσα, λίγα, συνέλεξα χθες στο ρεπορτάζ και τα οποία νομίζω ότι έχουν ένα ενδιαφέρον. Ή και δύο!

Ας πούμε, παίζει θέμα παροχής δικαιώματος ψήφου στους ομογενείς και τους μετανάστες. Το θέλει σαν τρελός ο Τσίπρας, το θέλει και ο (συν)έταιρος Καμμένος, αλλά έχει διάφορα προβλήματα για να εφαρμοστεί (γιατί το θέλουν σαν τρελοί; Γιατί σου λέει, από αυτούς εδώ ψηφαλάκια δεν έχει, από τους άλλους έξω, ποτέ δεν ξέρεις…).

Υπάρχουν δύο εκδοχές για την ψήφο των μεταναστών/ομογενών: η μία είναι να τους δοθεί το δικαίωμα να πηγαίνουν στις πρεσβείες και στα προξενεία μας στο εξωτερικό και να ψηφίζουν με ειδικούς εκλογικούς καταλόγους σε κάλπες που θα στήνονται εκεί. Γίνεται σε πολλές χώρες του κόσμου, ώς έναν βαθμό γίνεται και με τις ευρωεκλογές, μπορεί να γίνει  και σε ό,τι αφορά τις βουλευτικές εκλογές.

Η δεύτερη εκδοχή είναι να εκλέγονται πέντε βουλευτές εκ των 300, από ομογενείς/μετανάστες. Ενας ανά ήπειρο. Να έχουμε δηλαδή βουλευτή Αμερικής, βουλευτή,  Αυστραλίας, Ασίας, Αφρικής, Ευρώπης!

Τι θα κάνει τελικά το ντουέτο των μεγάλων επιτυχιών Τσίπρας – Καμμένος δεν ξεκαθαρίστηκε κατά τις συναντήσεις με τους πολιτικούς αρχηγούς. Προφανώς και το συγκεκριμένο είναι στο «βλέποντας και κάνοντας»…

Α, ξέχασα να πω ότι κατά τις συναντήσεις του προέδρου Αλέξη με τους πολιτικούς αρχηγούς, την Πέμπτη και χθες, «έπαιξε» και συνταγματική αναθεώρηση. Οχι πολύ, αλλά έπαιξε.

Το θέμα που είχε κάνει ένα σοβαρό σουξέ τις προηγούμενες εβδομάδες, με τον πρόεδρο Αλέξη να το αναγάγει σε υπόθεση μείζονος σημασίας, περνάει σε δεύτερο επίπεδο – άγνωστο για ποιους λόγους.

Οπως είπε σε συνομιλητές του, προτεραιότητά του τώρα είναι ο εκλογικός νόμος. Τη συνταγματική αναθεώρηση σκέφτεται να τη φέρει στο προσκήνιο στις αρχές του 2017.Και ότι θα κάνει διάλογο με την κοινωνία – εκτός φυσικά εκείνου που θα κάνει με τα κόμματα.

Διάλογος με την κοινωνία; Ωχ πάλι τρελό παραμύθι θα πέσει!..

Ο λαϊκισμός δεν έχει ιδεολογία
Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στη Βρετανία εκτός από το πολυσήμαντο πολιτικό και οικονομικό μήνυμα που εμπεριέχει, και του οποίου οι επιπτώσεις είναι ακόμη πολύ νωρίς να  αποτιμηθούν, περιλαμβάνει και ένα ακόμη μήνυμα: ότι ο λαϊκισμός δεν γνωρίζει ούτε έθνη ούτε κόμματα ούτε ιδεολογίες. Είναι ίδιος παντού και είναι καταστροφικός. 
Και όσοι σήμερα σπεύδουν με τον έναn ή τον άλλοn τρόπο να λιθοβολήσουν τον Κάμερον που εμπνεύσθηκε, προώθησε και τελικά υλοποίησε αυτό το επικίνδυνο για την ευρωπαϊκή συνοχή  δημοψήφισμα ας ρίξουν μια ματιά έναn χρόνο πίσω, ακριβώς αυτές τις ημέρες, τι έκανε ο Πρωθυπουργός Τσίπρας μπροστά στα αδιέξοδα που ο ίδιος και οι πολιτικές του δημιούργησαν εις βάρος της χώρας και του λαού. Ενα δημοψήφισμα! Χωρίς νόημα, χωρίς ερώτημα, και χωρίς προοπτική, εκτός από το να μπορέσει να διατηρηθεί στην εξουσία παρά το γεγονός ότι έσερνε την χώρα σε μια 99ετή υποτέλεια.
Αν ανατρέξει κανείς λοιπόν έναν χρόνο πίσω θα διαπιστώσει  τον θρίαμβο του λαϊκισμού απέναντι στον ορθολογισμό και την πραγματικότητα. Την κατά κράτος νίκη της πολιτικής ιδιοτέλειας έναντι του εθνικού και κοινωνικού οφέλους. Την  επικράτηση του πολιτικού κυνισμού έναντι της κοινής λογικής. Και συγκρίνοντας το πέρσι του Τσίπρα με το σήμερα του Κάμερον, εύκολα θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο λαϊκισμός της Αριστεράς δεν έχει την παραμικρή διαφορά από εκείνον της συντηρητικής Δεξιάς. Είναι ίδιος και απαράλλακτος…
Εχει ενδιαφέρον ως γεγονός ότι ο Κάμερον δεν ακολούθησε τα βήματα του δικού μας Πρωθυπουργού: ο δεύτερος μετέτρεψε ένα καραμπινάτο Οχι στη συμφωνία (για νέο, το χειρότερο όλων Μνημόνιο) σε ένα εκκωφαντικό Ναι. Ο πρώτος αποφάσισε να παραιτηθεί και να εναποθέσει στα χέρια του διαδόχου του αυτό το «έργο» του: πώς, δηλαδή, και αν μπορεί, να μετατραπεί το Brexit σε Bremain!
Από την άλλη πλευρά, σε μια Ευρώπη ζαλισμένη από το συγκεκριμένο αποτέλεσμα το οποίο προστίθεται στο πλήθος προκλήσεων που αντιμετωπίζει ήδη, ζητούμενο είναι και η δική μας θέση από εδώ και πέρα. Διότι ο κίνδυνος του Brexit ήταν «μια κάποια λύσις» για να έχουμε μια ευνοϊκότερη αντιμετώπιση από τους δανειστές. Και ήταν επίσης ένα έμμεσο όπλο για καλύτερη διαπραγμάτευση. Τώρα που το Brexit δεν αποφεύχθηκε, φοβούμαι πως θα σκληρύνει ξανά η στάση τους απέναντί μας. Με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται…