Οι Βρυξέλλες και η παγίδα της Ρώμης

Το πολιτικό μήνυμα των ιταλικών δημοτικών εκλογών δεν έχει αποδέκτη μόνο την κυβέρνηση της Ρώμης αλλά και τις Βρυξέλλες. Η αντισυστημική ψήφος στην Ιταλία υπάρχει και τρέφεται από την οικονομική και κοινωνική ανασφάλεια, από την ανεργία που δεν πέφτει, από την πολύ αδύναμη ανάπτυξη που δεν φέρνει νέες θέσεις εργασίας, από τους συλλογικούς φόβους που προκαλούν οι μεταναστευτικές ροές. Η κατάσταση αυτή αποτυπώνεται σε όλες τις μεγάλες ιταλικές πόλεις. Κι αυτό που φοβάται ο Ρέντσι είναι ότι η εικόνα αυτή θα παγιωθεί αν οι Βρυξέλλες δεν χαλαρώσουν λίγο το ζωνάρι που κρατάει εγκλωβισμένη την ιταλική οικονομία στο δόγμα της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Είναι ο λόγος για τον οποίο ο ιταλός πρωθυπουργός έχει συγκρουστεί τόσο με τις Βρυξέλλες όσο και με το Βερολίνο – χωρίς μέχρι τώρα να έχει κερδίσει τη μάχη.

Από την άλλη, η Ρώμη είναι μια παγίδα στην οποία το Κίνημα Πέντε Αστέρων μπορεί να πέσει μέσα. Η Αιώνια Πόλη δεν πάσχει μόνο από κακοδιοίκηση αλλά και από χρόνιες παθογένειες. Η Μαφία είναι για τα καλά ριζωμένη, η διαφθορά σχεδόν πανταχού παρούσα, ενώ η καθημερινότητα των κατοίκων γίνεται ακόμη πιο δύσκολη από ένα κυκλοφοριακό που μοιάζει άλυτο και τους σωρούς των σκουπιδιών που μαζεύονται στους δρόμους. Από αυτή την άποψη, το κίνημα του Μπέπε Γκρίλο θα δώσει στη Ρώμη τις πρώτες σοβαρές εξετάσεις κυβερνησιμότητας. Και αν αποτύχει, αν δηλαδή τα προβλήματα της Αιώνιας Πόλης παραμείνουν αιώνια, τότε το κόμμα του Μπέπε Γκρίλο θα χάσει πολλή από τη λάμψη που έχει συγκεντρώσει όλα αυτά τα χρόνια ως αντισυστημικό κίνημα διαμαρτυρίας.